Met Leuven gaat het goed. Dat merk je aan de horeca. Een nieuwkomer is Fragma van kok Kevin Gijsembergt. Hij behaalde zijn sporen bij Jeroen Meus en in Het Land aan de Overkant. Gijsembergt nam zijn intrek in een voormalige bankkantoor. Studio Haver verbouwde het statige pand tot een hedendaags eethuis. De aankleding oogt Scandinavisch. Vanuit de ruime eetzaal kijkt men in de state-of-the-artkeuken. Aan de achterzijde geven hoge, glazen deuren toegang tot een grote ommuurde stadstuin.
...

Met Leuven gaat het goed. Dat merk je aan de horeca. Een nieuwkomer is Fragma van kok Kevin Gijsembergt. Hij behaalde zijn sporen bij Jeroen Meus en in Het Land aan de Overkant. Gijsembergt nam zijn intrek in een voormalige bankkantoor. Studio Haver verbouwde het statige pand tot een hedendaags eethuis. De aankleding oogt Scandinavisch. Vanuit de ruime eetzaal kijkt men in de state-of-the-artkeuken. Aan de achterzijde geven hoge, glazen deuren toegang tot een grote ommuurde stadstuin. Er is geen kaart. U kunt kiezen tussen een vier- of een vijfgangenmenu (59 of 68 euro). Dat vereenvoudigt het werk en reduceert de productkosten. Als klant verwacht je daarvoor een bonus in de vorm van aantrekkelijke prijzen, maar dat is niet het geval. Wel is er een lunch van twee gangen voor 29 euro. Wij kwamen 's avonds en genoten van een nazomerse avond onder de hoge bomen op het terras. Op de wijnkaart staat een collectie karakterwijnen van eigenzinnige wijnbouwers. Wij vroegen naar een glaasje wit en kregen een licht troebele en mollige Edel Natur 2016 van Laurent Bannwarth uit de Elzas (7,5 euro). Er waren verzorgde, originele hapjes, zoals soesjes van zwart brood met broccolimousse, een deegtulp met gekruide krab en een hapje van haring en koffie. De eerste bereiding was ombervis met kruiden- en bloemenkrans en rinse vinaigrette van kokos, yoghurt en kruidenolie. Er ging veel aandacht naar de presentatie, minder naar de hoeveelheid en de kruiding. Er stond geen zout en peper op tafel. Het tweede gerecht bestond uit granité van zuring, ricotta, geitenkaas en peulvruchten: fris, maar ook onsamenhangend en niet echt lekker. Succulent kalfsvlees van het staartstuk volgde met een begeleiding van pinda, courgette, zure ui en witte kool, opgediend met een glanzend bruine saus. Van onder de kurk kwam een Nerojbleo 2014, Nero d'Avola Gulfi, van 39 euro en daarmee een van de goedkoopste wijnen op de kaart. De biodynamisch gemaakte, elegante wijn wist tot het laatste slokje te behagen. We sloten af met een interessant en lekker nagerecht gebaseerd op abrikoos, kaastaart, banketbakkersroom en Timut-peper, opgediend met krokante karamelvlokken. Wij beleefden de frisse bereidingen van chef Kevin Gijsembergt als mooi en origineel, maar misten smaakopbouw.