Golf is eigenlijk niet de sport van Hans Vets (41). Hij verkiest de fysieke contacten van het ijshockey, dat hij nog altijd speelt bij de Herentalse IJshockey Club, waarvan hij voorzitter is. Op het gemillimeterde gras van de Flanders Nippon Golf & Business Club in Hasselt staat hij dan ook geen balletje te putten. Onder een stralende zon heeft hij 130 klanten uitgenodigd voor de kick-off van het nieuwe Ordina Belgium, het informaticabedrijf waarvan hij op 24 augustus 2004 tot gedelegeerd bestuurder is benoemd. Het is ook een afscheid.
...

Golf is eigenlijk niet de sport van Hans Vets (41). Hij verkiest de fysieke contacten van het ijshockey, dat hij nog altijd speelt bij de Herentalse IJshockey Club, waarvan hij voorzitter is. Op het gemillimeterde gras van de Flanders Nippon Golf & Business Club in Hasselt staat hij dan ook geen balletje te putten. Onder een stralende zon heeft hij 130 klanten uitgenodigd voor de kick-off van het nieuwe Ordina Belgium, het informaticabedrijf waarvan hij op 24 augustus 2004 tot gedelegeerd bestuurder is benoemd. Het is ook een afscheid. Juister, het is een nieuwe start voor een van de succesvolste softwareadviesbedrijven van de afgelopen jaren in België, The Vision Web. Het Nederlandse Ordina - ruim 3400 werknemers - nam The Vision Web op 2 april 2004 over. Als de naam u niets zegt - wat waarschijnlijk is - The Vision Web is het softwarehuis dat in Leuven vanuit een café werkt. Dat wil zeggen, het hoofdkantoor is ingericht als een café. " Interbrew heeft de tap nog geïnstalleerd," zegt Hans Vets. The Vision Web hanteert een antiautoritair bedrijfsmodel geïnspireerd op Semco-Stijl, het boek van de Braziliaanse industrieel Ricardo Semler uit 1988. Harvard-boy Semler redde in de jaren tachtig het ouderlijke, bijna failliete Semco-conglomeraat door zowat het hele management te ontslaan, de werknemers mede-eigenaar te maken en ze een extreme autonomie te geven om hun werk zelf te organiseren. Geïnspireerd door Semler, richtten in 1996 enkele ex-medewerkers van het Nederlandse systeemhuis BSO (intussen Atos Origin) hun eigen 'Semco' op, The Vision Web, toen onder de naam Solvision. Drie jaar later begon Philippe Herau met enkele collega's van bij Cap Gemini een Belgische tak van The Vision Web, ook onder het label Solvision. Semco-Stijl van Semler was zes jaar voordien het eerste managementhandboek dat hij ooit had gekocht. Hans Vets was toen al een gevestigd internationaal manager. Als verantwoordelijke voor de SAP-activiteiten van het Nederlandse Origin International leidde hij 2700 medewerkers in 23 landen. Het Duitse SAP is de wereldleider in software voor geïntegreerd bedrijfsbeheer bij grote bedrijven en Hans Vets - een nucleair industrieel ingenieur uit Herentals, met postgraduaten in de informatica en bedrijfskunde - kwam uit de praktijk. In zijn beginjaren had hij nog gewerkt aan de computergestuurde productieprocessen van Philips Hasselt en later als informaticaverantwoordelijke voor productieplanning en -controle bij Daf Trucks en als hoofd van de productieplanning bij Kraft Jacobs Suchard. Hij was trouwens een van de eersten om, in 1993, de SAP-praktijk van Origin op te starten. Maar in augustus 1999 was hij - zonder dat het Belgische clubje van Solvision hiervan op de hoogte was - in onderhandeling met één van de oprichters van The Vision Web om zelf een Belgische tak neer te poten. "Een maand of twee later kwam dus Hans Vets erbij en hij zette alles veel groter op," herinnert zich Herau, die vorig jaar bij Solvision vertrok. Naast SAP-implementator Solvision creëerde Hans Vets een tweede bedrijf, Changevision, met focus op optimalisatie van logistiek, en een derde, The Lodge Accelerated Business Solutions, voor installatie en beheer van infrastructuur en het hosten van SAP-servers. Samen deelden ze de diensten van The Vision Web Belgium holding, die ook het pand huurde aan de Diestsevest 58 en zorgde voor het Grand Café, een concept dat ook al in Nederland bestond. Bij de start al, eind 1999, mikte Hans Vets op de KMO-markt, waar hij de verhuur van SAP-software als een uitbestede toepassing wilde propageren, tegen een vaste prijs en voor een vast bedrag per maand. Dergelijke 'application service providers' waren de hype van het moment. Ook SAP-specialist Bureau Van Dijk-Computer Services waagde zich toen aan dat model, samen met Xylos, zonder veel succes. The Vision Web daarentegen harkte in korte tijd een indrukwekkende referentielijst bijeen - niet alleen bij KMO's trouwens en niet alleen met outsourcing van applicaties. De 'Semco'-aanpak was daar niet vreemd aan. "Het woord manager kenden we niet. We hadden rollen, geen functies. Ik deed zelf implementaties bij klanten waarbij ik dan rapporteerde aan de projectleider," zegt Vets. De overhead was miniem. "Er was één parttime secretaresse en één boekhouder. Niemand had een vast bureau. Iedereen had een toolset met balanced scorecards, waaruit zijn prestaties, kosten en inkomsten af te lezen vielen. De scorecards stonden gewoon op het intranet. Iedereen wist wat mijn salaris was en dat van de andere collega's." Het Belgische personeel had 35 procent van de aandelen. De Semco-aanpak selecteerde op een natuurlijke manier het soort consultants dat goed verkocht. Zegt Herau: "Er gingen inderdaad ook mensen weg. Het is een heel communicatie-intensieve manier van management, een directe cultuur die Belgen niet gewend zijn. Een Belg zegt zijn collega niet zo snel in zijn gezicht dat hij vindt dat die minder moet verdienen ( nvdr - in Semlers filosofie kiest iedereen zijn eigen loon). Je hebt maturiteit nodig om met zo'n omgeving om te gaan. Je moet zelfstandig kunnen werken en de zaken vlakaf kunnen stellen. En het zijn precies de mensen met dat soort communicatievaardigheden en pit die het goed doen bij de klanten." België boekte vanaf dag één winst, maar in Nederland telde de groep al meer dan 300 werknemers en waren er extra managementlagen, secretaressen en kantoortjes binnengeslopen. Zelffinanciering volstond niet langer voor de groei in Nederland. "Dat was een keerpunt," zegt Herau. Terwijl in Nederland in 2000 The Vision Web nog als een revolutionair voorbeeld werd gevierd, compleet met een managementboek van Govert Derix, lonkten de stichters naar de beurs. De oefening werd bemoeilijkt door de vele BV'tjes, die op inspiratie van de 'celdeling'-filosofie van BSO-stichter Eckhart Wintzen waren ontstaan. "Als je bedrijf tot veertig man is gegroeid, splits het dan," was een stelregel van Wintzen, die hypermiljonair werd toen hij BSO in 1996 aan Philips verkocht. The Vision Web in Nederland werkte onder wel dertien verschillende namen, waaronder het oorspronkelijke Solvision. Ook in België zorgde de structuur met drie bedrijven en een holding (die in 2003 dan nog dezelfde naam aannam als het grootste operationele bedrijf) voor vragen bij klanten. En dan natuurlijk was er de kater na de 'millennium bug' en de dotcomcrash. "Het hielp niet dat we 'dot net' in ons logo hadden staan," grijnst Hans Vets. De beursplannen werden opgeborgen, The Vision Web ging op zoek naar een alliantiepartner. In Nederland werd zwaar geherstructureerd. "Psychologisch was het een van de moeilijkste dagen van mijn leven. Je vraagt je af of je je mensen niet hebt verraden," zegt Hans Vets over de verkoop aan Ordina, waarover negen maand is onderhandeld. Op 2 april 2004 betaalde Ordina 2,35 miljoen aandelen (ongeveer 22,8 miljoen euro tegen de slotkoers van die dag) voor The Vision Web. Een mooie som, geeft Hans Vets toe. Een voorafgaande transactie, op 31 maart, waardeerde de Belgische holding op 6,14 miljoen euro. Maar de verkopers moesten hun aandelen aflopend twee jaar lang bijhouden en de jongste maanden konden ze nagelbijtend toekijken hoe een aandeel Ordina van bijna 11 euro eind maart wegzakte tot iets meer dan 7 euro in augustus. Vorige week stond het 8,13 euro. Ordina had al vier bedrijven in België: het Ordina Euregio-kantoor in Hasselt, Ordina België in Antwerpen, Ordina Denkart in Edegem (een specialist in migraties, die tot in Japan toe klanten heeft) en Ordina Ormit (plaatsing van management trainees). Daar komt nu dus de veertigkoppige The Vision Web Belgium bij, alles samen ongeveer 400 werknemers. Hans Vets wordt de baas van de hele Belgische tak. "We gaan van Ordina één bedrijf maken, met één visie en één gezicht voor de klanten," zegt Vets, die een presentatie over de terrastafel schuift. Passie, Ambitie, Innovatie, Negotiatie en Team. Bij Belgacom heet bedrijfsvernieuwing SURF, bij Ordina PAINT. "Je moet mensen kansen geven, meetrekken, met een vlag voorop lopen," zegt Vets. Hij zal ook het winstniveau van Ordina in België, dat een stuk lager ligt dan bij The Vision Web, willen opkrikken. Vets: "Binnen de honderd dagen gaan we naar drie lines of business: enterprise solutions, managed services and infrastructure solutions - samen goed voor iets meer dan één derde van de omzet - en ten slotte software engineering, ontwikkeling en integratie . Het plan is om over drie jaar bij de topdrie van de Belgische ICT te behoren, met zo'n 400 tot 500 mensen". Vorige maand trakteerde hij de integrale ploeg van The Vision Web Belgium op vijf dagen Turkije. "Ons vijfjarig bestaan vieren met een schitterend evenement, dat had ik hen beloofd," zegt Vets. Maar hij geeft toe: "We zullen het model van The Vision Web moeten herdenken." Belangrijk is om de spirit te bewaren, onderstreept hij. "Je moet groepen hebben met trekkers, natuurlijke leiders die zelf met hun voeten in het slijk willen staan." Wijlen John Cordier noemde die bij KV Mechelen bonenvreters. Hoe heet dat in het ijshockey? Bruno Leijnse"Iedereen wist wat het salaris van zijn collega's was.""Projecten die nu 200.000 euro kosten, gaan binnen drie jaar voor 30.000. Als je je niet heroriënteert, ga je onderuit."