Tessenderlo Group leed in 2013 een nettoverlies van 65,1 miljoen euro. De afgelopen vijf jaar doken de cijfers wel vaker in het rood. De enige troost die de aandeelhouder jarenlang had, was dat hij een nettodividend van 1 euro per aandeel kreeg. Maar ook dat is verleden tijd: sinds het boekjaar 2013 keert de chemiegroep geen dividend meer uit. De ellende begon met de economische en financiële crisis in 2008 en 2009. De onderneming leed toen forse verliezen, wat bij vorige economische crisissen niet het geval was. De wet van d...

Tessenderlo Group leed in 2013 een nettoverlies van 65,1 miljoen euro. De afgelopen vijf jaar doken de cijfers wel vaker in het rood. De enige troost die de aandeelhouder jarenlang had, was dat hij een nettodividend van 1 euro per aandeel kreeg. Maar ook dat is verleden tijd: sinds het boekjaar 2013 keert de chemiegroep geen dividend meer uit. De ellende begon met de economische en financiële crisis in 2008 en 2009. De onderneming leed toen forse verliezen, wat bij vorige economische crisissen niet het geval was. De wet van de compenserende vaten bleek niet meer te werken bij Tessenderlo. Het werd daarentegen pijnlijk geconfronteerd met zijn strategische zwakten: het was te Europees gericht en hing te veel af van basischemie, en focuste te weinig op de opkomende landen en op chemische specialiteiten. De vorige CEO, Frank Coenen, begon in 2010 naarstig aan een transformatieproces met onder meer de verkoop van de pvc- en chloor-alkali-afdeling, de Chinese en Italiaanse organische chlooractiviteiten en de farmaceutische ingrediënten.Die werden vaak onder de waarde verkocht. Dat leidde tot stevige afwaarderingen, met forse nettoverliezen en dalingen van het eigen vermogen tot gevolg. Luc Tack, de nieuwe CEO, zette dat verkoopproces stop. Zo schroefde hij de beslissing voor de verkoop van de afdeling pvc-buizen terug. Tack greep vorig najaar de macht bij Tessenderlo Group, nadat Picanol, waar hij meerderheidsaandeelhouder is, het belang van 27,6 procent overnam, dat sinds jaar en dag in handen van de Franse overheidsholding SNPEwas. Hij betaalde daarvoor 192,4 miljoen euro, of 22 euro per aandeel. Daarmee had Picanol een industrieel project beet als bestemming voor zijn 200 miljoen euro aan liquiditeiten. Met die deal diversifieerde de wereldspeler in weefmachines zijn activiteiten, ook geografisch. Het nieuwe Tessenderlo moet steunen op enkele parels zoals Tessenderlo Kerley (gespecialiseerde meststoffen uit de afvalstromen van raffinaderijen) en Gelatine/Akiolis (verwerking van dierlijk en plantaardig afval). Tack wil weer excelleren met de huidige activiteiten en er operationeel en financieel meer uithalen dan tot nog toe werd gepresteerd. Het aandeel van Tessenderlo Group presteerde de voorbije vijf jaar 87 procent slechter dan de Bel-20-index. Heel veel vertrouwen in de toekomst is er dan ook niet meer. Wij zien er wel mogelijkheden in, en bevinden ons bij Luc Tack, die na een lange studie toch bereid was 22 euro per aandeel te betalen, in goed gezelschap. Beleggers kunnen het aandeel al maanden oppikken met een korting van 15 à 20 procent. Een achterblijver om op te pikken voor 2014 en later. DANNY REWEGHS