Met 1238 opende het luxueuze vijfsterrenhotel Botanic Sanctuary Antwerp zijn eigen hotel-restaurant in het hotelgebouw zelf. 1238 - de naam verwijst naar het jaar dat het Sint-Elisabeth-ziekenhuis hiernaartoe verhuisde - is gelegen in een gerenoveerde serre met uitzicht op de kloostertuin. Zetels in koloniale stijl worden afgewisseld door grote tropische planten en boven de marmeren bar hangen opgezette vlinders - prachtige knipogen naar de aanpalende plantentuin, Den Botaniek.
...

Met 1238 opende het luxueuze vijfsterrenhotel Botanic Sanctuary Antwerp zijn eigen hotel-restaurant in het hotelgebouw zelf. 1238 - de naam verwijst naar het jaar dat het Sint-Elisabeth-ziekenhuis hiernaartoe verhuisde - is gelegen in een gerenoveerde serre met uitzicht op de kloostertuin. Zetels in koloniale stijl worden afgewisseld door grote tropische planten en boven de marmeren bar hangen opgezette vlinders - prachtige knipogen naar de aanpalende plantentuin, Den Botaniek. Hotel-restaurants in België zijn doorgaans de moeite niet waard om te passeren, maar het bruisende 1238 wil dat anders doen. In de potten roert Wouter Van Tichelen, voormalige kok van De Koopvaardij, die samen met schoonbroer Tim Meuleneire, de chef van de sterrenzaak Franq in Antwerpen, destijds een Michelinster haalde. Van Tichelen kookt eigenzinnig met mooie producten. Een lunchmenu kost 75 of 100 euro, 's avonds zijn er vijf (125 euro) of zes gangen (150 euro). Dat zijn geen zachte prijzen en ze worden zelfs echt hoog als je voor à la carte kiest. Een smeuïge parmentierbereiding wordt in een Belgisch jasje gehuld met bloemkool en traag gegaarde ossenstaart van West-Vlaams rood rund, dat sudderde in een trappist van Westmalle, afgewerkt met knapperige hazelnoten (38 euro). Comfortfood dat heerlijk naar binnen lepelt. Iets minder toegankelijk, maar wel boeiend is het hoofdgerecht van melklam uit de Pyreneeën met een norikorstje. De kruidigheid van zowel de aardappelgnocchi met tuinkruiden als de wonderlijke jus van lamstong met basilicum en gekonfijte citroen is even intens als de prijs (79 euro). Een soufflé, rijk aan hazelnoot, wordt opgekikkerd door een lekker bolletje mango-ijs (25 euro). De bereidingen zijn smaakvol, maar voor die sterwaardige prijzen zou je eigenlijk meer finesse mogen krijgen. De wijnkaart per glas tot slot is verrassend. Naast originele instapwijnen tussen 12 en 18 euro zijn er ook kleppers te verkrijgen zoals een Brunello di Montalcino van Biondi Santi uit 2011, maar hoe schitterend die ook is, 55 euro voor dit glas is zelfs voor een restaurant overprijsd. Het internationaal ogende 1238 mikt duidelijk op een doelpubliek dat er warmpjes in zit en dat ook graag wil delen. Gelukkig is er van die beau-mondeattitude niks te merken bij de bediening, want die is sprankelend en hartelijk professioneel, waardoor ik hier graag ben.