Silicon Valley heeft soms wat weg van een rariteitenkabinet, met zijn plejade even getalenteerde als excentrieke internetondernemers. Jack Dorsey is zeker een van hen. Als tiener schreef de autodidact al programma's om taxiroutes te beheren. Later gaf hij zijn ingenieursstudie op om soortgelijke software te schrijven voor een start-up tijdens de dotcomboom.
...

Silicon Valley heeft soms wat weg van een rariteitenkabinet, met zijn plejade even getalenteerde als excentrieke internetondernemers. Jack Dorsey is zeker een van hen. Als tiener schreef de autodidact al programma's om taxiroutes te beheren. Later gaf hij zijn ingenieursstudie op om soortgelijke software te schrijven voor een start-up tijdens de dotcomboom. Toch is Dorsey meer dan de zoveelste computernerd. Weinig programmeurs lopen rond met een grote tatoeage op hun voorarm, al is het er dan een van een wiskundig symbool. Ooit droomde hij er ook van zijn brood te verdienen door planten te tekenen. Uren vertoefde hij in de botanische tuin van zijn geboortestad St. Louis om er varens te bestuderen. "Planten tekenen en programmeren hebben veel met elkaar gemeen", zei Dorsey drie jaar geleden aan het Amerikaanse magazine Vanity Fair. "Het gaat telkens om wiskundige patronen, een combinatie van esthetiek en wetenschap." Een andere droom was modeontwerper worden, want als designfanaat was Dorsey gefascineerd door jeansbroeken. Maar ook zijn modestudie brak hij vroegtijdig af, om in San Francisco voor Odeo te gaan werken. Dat bedrijfje was opgericht door de internetondernemers Biz Stone en Evan Williams. Odeo moest een service worden waarmee mensen zelfgemaakte audioreportages met elkaar konden delen. Toen Apple die functionaliteit inbouwde in zijn populaire iTunes-software, werd Odeo overbodig. Stone en Williams brainstormden met hun equipe over een nieuw project. Tijdens die vergadering opperde Dorsey het idee om een berichtendienst te ontwikkelen waarmee mensen aan hun kennissen kunnen laten weten waar ze mee bezig zijn. Het idee was geïnspireerd op de berichtjes die taxichauffeurs naar hun centrales doorseinen. Williams en Stone zagen ook brood in zo'n berichtendienst en maakten van Twitter, toen nog TWTTR, in 2006 een apart dochterbedrijf. Dorsey kwam aan het hoofd, en Twitter ontwikkelde zich in enkele jaren tijd tot een onmisbare dienst voor tientallen miljoenen gebruikers. De website kreunde al snel onder haar enorme populariteit. Bovendien had Dorsey geen greintje managementervaring. Zijn relatie met Williams verzuurde dan ook snel. In 2008 zette Williams Dorsey buiten de deur. Hij had geen enkele operationele rol meer bij Twitter, zijn geesteskind. Op dat moment was dat een grote ontgoocheling, "een stomp in de maag", maar later gaf Dorsey toe dat hij de verkeerde man was om de groeipijnen op te vangen. Ook Williams kreeg de trein niet op de rails. Pas in 2010, met de aanstelling van Dick Costolo, een gewezen komiek en internetondernemer, begon Twitter goed te functioneren, zij het nog altijd met verlies. Costolo haalde ook Dorsey terug en benoemde hem tot voorzitter van de raad van bestuur. Later kreeg hij zelfs weer een operationele rol; hij moest de productontwikkeling leiden. Die verantwoordelijkheid is ondertussen weer teruggeschroefd. Dorsey heeft de naam erg moeilijk en wispelturig te zijn in de omgang met collega's. De officiële verklaring voor die beslissing is dat hij zijn handen vol heeft met Square, het bedrijf dat hij in 2010 na zijn ontslag bij Twitter heeft opgericht. Dorsey heeft nog ongeveer 3 procent van Twitter in handen, maar van Square bezit hij meer dan een kwart. Vooral daardoor is hij virtueel miljardair. Samen met zijn eerste baas en mentor Jim McKelvey wil Dorsey elektronisch betalen via smartphones en tablets makkelijker maken. Ze ontwikkelden een minikaartlezer die op de koptelefooningang past. Dorsey hield zich persoonlijk bezig met het design van de lezertjes en de software, en wordt daarom vaak vergeleken met Steve Jobs van Apple. Het design en de gebruiksvriendelijkheid worden gezien als de grote reden voor de populariteit van Square. Starbucks en andere grote ketens gebruiken de kaartlezer al. STIJN FOCKEDEY, ILLUSTRATIE DAAN ROSSEELS"Planten tekenen en programmeren hebben veel met elkaar gemeen"