Graag een paar woordjes commentaar bij het artikel "Ziekteverzekering - concurrentie is gezond" in Trends van 26.9. '96.
...

Graag een paar woordjes commentaar bij het artikel "Ziekteverzekering - concurrentie is gezond" in Trends van 26.9. '96. Guy Peeters beweert hierin dat het staatsmodel van de ziekteverzekering heeft afgedaan en dat de staat zich enkel moet beperken tot het uitlijnen van het speelveld en het bepalen van de spelregels. In één adem dicht hij de mutualiteiten in dit model de rol van scheidsrechter toe. België heeft natuurlijk een lange traditie in het benoemen van stropers tot boswachters, maar hebben de beleidsmensen dan niet voldoende schaamtegevoel om in te zien dat de mutualiteiten veel te veel "speler" zijn in het spel van de gezondheidszorg om de rol van scheidsrechter, die toch wordt verondersteld objectief en onpartijdig te zijn, te mogen vervullen. Welk gezond mens zou eraan denken de voorzitter van Anderlecht of Club Brugge te laten optreden als arbiter bij een voetbalmatch ? Trouwens, gezonde concurrentie in de gezondheidssector moet, maar mag niet voor de ziekenfondsen, dixit Guy Peeters. Ruikt dat niet wat al te veel naar monopolievorming ? Iets waarnaar Guy Peeters trouwens zelf verwijst als hij (terecht) wijst op het gevaar van het machtige blok Christelijke Mutualiteiten + Caritas-ziekenhuizen. Dat de socialistische mutualiteiten rechtstreeks of onrechtstreeks bezig zijn via mastodontketens en met de regelmaat van een klok het gros van de apothekers-officina op te kopen, vergeet Guy Peeters te vermelden. Dit werpt meteen een ander licht op hun "voorlichting" à la "Het Goedkoopste Geneesmiddel". De publieke opinie zou er op den duur bij vergeten dat de winstmarges op kopieproducten, ondanks hun iets lagere verkoopprijs, hoger kunnen liggen dan op de originelen, vanwege het niet moeten afschrijven van research- en ontwikkelingskosten. Het gaat trouwens steevast over kleine "labotjes" die een paar tientallen mensen tewerkstellen, en niet veel meer doen dan goedkoop in India en Pakistan aangekochte producten in kartonnen doosjes steken. Ook deze zijn mogelijke overnamekandidaten voor de socialistische mutualiteiten en men kan zich de vraag stellen hoelang het nog zal duren vooraleer de SM het hele apparaat, van producent over groothandel en apotheek tot consument/patiënt, onder controle zal hebben.Toen de streepjescodes op het voorschrift werden ingevoerd, werd "gegarandeerd" dat de privacy van de patiënt zou worden gevrijwaard. Dat was voor iedereen met gezond verstand natuurlijk klinkklare onzin, want welk nut kon dit anders hebben, tenzij dat de artsen zich massaal nieuwe boekjes moesten laten drukken ? Guy Peeters geeft dan ook grif toe dat deze gegevens moeten worden gebruikt.Ik kan hem hierin geen ongelijk geven. Wie A zegt, moet B zeggen. Alleen dit : waarom heeft men de man in de straat steeds voorgehouden dat die streepjescode niet zou worden gebruikt om hem te controleren, en : als die controle er dan komt, dan graag door een "onpartijdige" en "objectieve" scheidsrechter.Guy Peeters heeft gelijk als hij zegt dat één van de belangrijkste oorzaken van de uit de pan rijzende ziekteverzekeringskosten het overaanbod aan zorgenverstrekkers is. Onder andere als gevolg van (een serie) verkeerde politieke keuzes. Mijn prof gynaecologie zei begin de jaren '80 al dat "het aantal keizersneden in een streek recht evenredig is met het aantal gynaecologen". Deze misschien wat té rechtlijnige stelling kan je gerust extrapoleren naar alle sectoren van de gezondheidszorg. Dat je dit zou oplossen door de profielencommissies durf ik te betwijfelen, evenals de stelling dat deze al geleid hebben tot een besparing van 5 miljard zonder verlies voor de volksgezondheid. Ten eerste heeft men van die 5 miljard al 1 miljard doorgesluisd naar de ziekenfondsen ("de scheidsrechters") voor "administratiekosten" (terwijl de administratiekost tevoren al hoger lag dan de kosten van alle honoraria van alle huisartsen samen). Ten tweede had ik tot vorig jaar in mijn 12-jarige praktijk nog nooit schurft gezien, en zag ik nu op 1 jaar tijd 3 of 4 infectiehaarden. Niet direct een symptoom voor een verbeterende volksgezondheid !Mijns inziens zullen de dames/heren ministers van Volksgezondheid zich in de toekomst op nog meer meevallende ziektekostencijfers kunnen verheugen, alleen omwille van de socio-economische crisis. Als een patiënt nu bij de huisarts buitenkomt, gaat hij niet eerst naar de apotheker, maar wel naar het ziekenfonds. Ik denk dat dat duidelijk genoeg is.Ik ben zelf geen socialist, maar wel van mening dat het de taak van de gemeenschap (dus van de staat) is zijn zwakste medeburgers te helpen en te steunen. Jammer genoeg is het woord "solidariteit" bij de meeste burgers verworden tot "het zoveel uit het systeem halen als men erin gestopt heeft". Als het zo is, dan kan je beter geen belastingen meer heffen en iedereen bij wet verplichten een bepaald deel van zijn inkomsten te sparen om zijn eigen ziekten en ongelukken te betalen.Het verwondert mij dan ook nog het meest vanuit Socialistische hoek te moeten horen dat zij van mening zijn dat een wielertoerist (die tenslotte nog iets van gezonde lichaamsbeweging doet) zelf zijn kinesitherapie zou moeten bekostigen. Hoever staan we dan van het uitsluiten van rokers uit de ziekteverzekering voor hun hartinfarcten, chronische bronchitiden, long- en andere rook-gerelateerde kankers ? Die hebben er immers zelf om gevraagd.Dr. A.M.