Deze week staat in Dove Mountain (Arizona) het Accenture Match Play Championshipop het programma. Dat WGC-toernooi met een prijzenpot van 9 miljoen dollar wordt, zoals de naam al doet vermoeden, gespeeld in matchplayvorm. Net als in het tennis komen er 64 spelers aan de afslag, die het in een systeem van rechtstreekse uitschakeling tegen elkaar opnemen. Tot er twee spelers overblijven, die de finale spelen.
...

Deze week staat in Dove Mountain (Arizona) het Accenture Match Play Championshipop het programma. Dat WGC-toernooi met een prijzenpot van 9 miljoen dollar wordt, zoals de naam al doet vermoeden, gespeeld in matchplayvorm. Net als in het tennis komen er 64 spelers aan de afslag, die het in een systeem van rechtstreekse uitschakeling tegen elkaar opnemen. Tot er twee spelers overblijven, die de finale spelen. Daarmee is dat toernooi een buitenbeentje, want de meeste toernooien in het professionele circuit worden gespeeld in strokeplay, waarbij de spelers hun slagen vier dagen lang optellen. Dat systeem bevoordeelt regelmatige en mentaal sterke spelers. Matchplay is een heel andere formule. In de rechtstreekse confrontaties tussen de spelers worden meer risico's genomen. Dat zorgt voor meer spektakel en wedstrijden die vaak verrassend kantelen. De manier van spelen is ook zeer verschillend. In strokeplay moet een speler het parcours perfect beheersen, zijn inspanningen doseren, grote fouten vermijden en overeind blijven onder hoge druk. In matchplay moet een speler vooral lef hebben, af en toe een onmogelijke slag uit zijn club proberen te toveren en recht naar de vlag spelen. Toen de golfsport werd uitgevonden in de Schotse duinen, was matchplay de vaakst gebruikte formule. De Ryder Cyp verloopt trouwens nog altijd in matchplay. Sommige spelers zijn echte specialisten in die formule. De Engelsman Ian Poulter is steevast een gevreesde tegenstander in rechtstreekse duels, net zoals de Spanjaard Sergio Garcia, de Zweed Henrik Stenson en de Amerikanen Hunter Mahan en Matt Kuchar. Matchplay is ook de favoriete spelformule van onze landgenoot Nicolas Colsaerts. Zijn manier van spelen past er dan ook perfect bij: een zeer lange drive, aanvallend temperament, een instinctieve speelstijl en lef om weleens een risico te nemen. Het is dan ook geen toeval dat Colsaerts in 2012 het World Match Play Championshipin Finca Cortesin won en dat hij in de recentste Ryder Cup op de Medinah Country Club, samen met Lee Westwood, de maat nam van de grote Tiger Woods. In de traditionele toernooien, die in strokeplay worden gespeeld, mist Colsaerts nog altijd de regelmaat en de concentratie waarmee topspelers het verschil maken. Bovendien mag hij zich in matchplay al eens een dubbele bogey permitteren, zonder dat zijn winstkansen in het gedrang komen. Maar jammer genoeg kon de Brusselaar zich dit jaar niet kwalificeren voor het grote toernooi in de woestijn van Arizona. MIGUEL TASSO