Er zijn wel meer mensen die de naam Peeters dragen. Maar er is slechts één Belg met die familienaam die zich ook topman van de Federatie van de Chemische Nijverheid mag noemen : René Peeters. De Antwerpenaar, die Norbert Martin als voorzitter van de raad van bestuur van de "chemisten" opvolgt, heeft een mandaat dat loopt tot 1999 en statutair niet verlengbaar is. "Het voorzitterschap is ook geen voltijdse baan," zegt de man die beroepshalve het directiecomité van Agfa-Gevaer...

Er zijn wel meer mensen die de naam Peeters dragen. Maar er is slechts één Belg met die familienaam die zich ook topman van de Federatie van de Chemische Nijverheid mag noemen : René Peeters. De Antwerpenaar, die Norbert Martin als voorzitter van de raad van bestuur van de "chemisten" opvolgt, heeft een mandaat dat loopt tot 1999 en statutair niet verlengbaar is. "Het voorzitterschap is ook geen voltijdse baan," zegt de man die beroepshalve het directiecomité van Agfa-Gevaert in Mortsel voorzit. Over zijn klemtonen laat de nieuwe voorzitter geen onduidelijkheid bestaan : "Als we alleen in een Belgische context werken, zullen we de échte problemen van de chemiesector niet oplossen. Dus moeten we ons met de Federatie Europees opstellen." Toch erkent hij dat zijn sector, die in eigen land 93.000 mensen tewerkstelt, voor een aantal specifieke dossiers ook de Belgische trom moet roeren. Peeters : "België heeft door zijn ligging, zijn knowhow en de qualificering van de mensen, meer dan voldoende troeven in handen. Toch moeten we ook een aantal lichten op rood plaatsen. De loonkosten spelen ons, altijd opnieuw, geweldig parten. Voorts moet de overheid onze sector, die sterk researchgericht is, fiscaal stimuleren we vragen geen subsidies. Tenslotte dringen we nog maar eens aan op een vereenvoudigde regelgeving. Op dat vlak is België een rampgebied." René Peeters heeft, 37 jaar na zijn intrede bij het toenmalige Gevaert, de absolute top bereikt bij het Mortselse bedrijf Agfa-Gevaert. Pas afgestudeerd als burgerlijk ingenieur én economist stapte de prille twintiger Peeters voor zijn eerste job in Mortsel af. Het grootste deel van zijn loopbaan bracht hij door in de zogenoemde Mac-divisie, een in de jaren zestig en zeventig snel groeiende poot binnen het concern. Mac was synoniem van het commercialiseren op grote schaal van fotografische systemen in marktsegmenten zoals de grafische wereld of de reclamebureaus. Het digitale tijdperk heeft een halt toegeroepen aan de opmars van Mac. Maar René Peeters heeft er in Mortsel wel zijn nickname aan verdiend : voor honderden medewerkers uit zijn omgeving ging hij door het leven als Mac Peeters. Na zijn Mac-periode werd Peeters in 1987 voorgedragen als lid van de raad van bestuur van Agfa-Gevaert. Tussen 1988 en 1994 was hij in het Duitse Leverkusen aan de slag. Sinds 1994 leidt hij, opnieuw in Mortsel, de divisie Technische Beeldsystemen en het directiecomité. De 63-jarige Scheldezoon is, buiten de kantooruren, tot driemaal per week in het Middelheimpark te zien, waar hij wat graag de joggingschoenen aantrekt. En als er dan nog vrije tijd is, werpt hij zich op amateurfotografie.RENE PEETERS (FEDERATIE VAN DE CHEMISCHE NIJVERHEID) Inzake regelgeving is België een rampgebied.