Het ABVV heeft het interprofessioneel akkoord afgekeurd met 52 %. Het ACV en de ACLVB daarentegen keurden het akkoord goed. Gisteren, na het afsluiten van deze rubriek, vergaderde het kernkabinet en weten we of de PS in staat is geweest om het FGTB in de woestijn te laten zitten. De eerste signalen leken erop te wijzen van wel. En dus is de kans groot dat het akkoord bijna volledig door de regering zal worden overgenomen.
...

Het ABVV heeft het interprofessioneel akkoord afgekeurd met 52 %. Het ACV en de ACLVB daarentegen keurden het akkoord goed. Gisteren, na het afsluiten van deze rubriek, vergaderde het kernkabinet en weten we of de PS in staat is geweest om het FGTB in de woestijn te laten zitten. De eerste signalen leken erop te wijzen van wel. En dus is de kans groot dat het akkoord bijna volledig door de regering zal worden overgenomen. Maar wat nu? Normaal moeten morgen de voorbereidende gesprekken over het eindeloopbaandebat startten. En daarna volgt het debat over de financiering van de sociale zekerheid. De uitdagingen van deze twee dossiers zijn erg groot. De moeilijkheidsgraad veel hoger dan die van het interprofessioneel akkoord. Heeft het nog zin om hierover sociaal overleg te organiseren? Het ACV is nog steeds een betrouwbare partner. Tijdens het weekend leek het erop dat 60 à 65 % van de ACV-militanten het akkoord zouden goedkeuren. Luc Cortebeeck en Josly Piette konden echter heel wat centrales en verbonden verder overtuigen en maandagmiddag bleek dat 75 % het akkoord goedkeurde. Cortebeeck heeft daarmee intern leiderschap getoond. Dat interne leiderschap konden André Mordant en Xavier Verboven, de twee toplui van het ABVV, niet opbrengen. En dat mag ook geen verwondering wekken. Mordant en Verboven zijn twee marionetten die tot 2006 de schijn moeten ophouden. Pas dan zal de echte leider van het ABVV opstaan. Peppie & Kokkie, Janssen & Janssen, de twee pépés (de pré-pensionnés), dat zijn in de wandelgangen van de socialistische vakbond de bijnamen van het 'leidersduo'. Tijdens de twee debatten die er nu aankomen, zullen beide heren op leeftijd hun nek nog minder durven uit te steken. En de andere partijen zullen nog minder geneigd zijn om hetzelfde te doen als het resultaat toch maar een afwijzing achteraf is. Met dit ABVV praten, is tijd verliezen. Daarom moet de regering in beide debatten de zaak in handen nemen. Het publieke sociaal overleg kan beter worden overgeslagen. Jammer, want een overlegd akkoord is altijd beter en sterker. Maar parallel overleg kan geen kwaad. Cortebeeck heeft intern leiderschap getoond. Het is nu aan hem om ook extern leiderschap te tonen. Hij durfde nu niet het interprofessioneel akkoord tekenen, hoewel zijn organisatie het heeft goedgekeurd. Om het ABVV niet in de kou te laten. Dat kan beter. Cortebeeck moet zich misschien Jef Houthuys herinneren. Die zat begin jaren tachtig mee rond de tafel in het buitenverblijf van Fons Verplaetse in Poupehan. Houthuys onderhandelde er mee over de devaluatie en de bijbehorende maatregelen. ABVV-leider Georges Debunne bleef in het ongewisse. Het leverde Houthuys de bijnaam Jef d'Etat op. De hervorming van de eindeloopbaan en de financiering van de sociale zekerheid zijn twee dossiers die cruciaal zijn voor het welzijn van de Belgische economie en dus voor het welzijn van de Belgische werknemers. De weg van het angstvallig behoud van het verworvene moet verlaten worden. De vakbonden moeten zich inschrijven in een visie op de toekomst. Die toekomstvisie kan worden ontwikkeld in een Poupehan-bis. Met het ACV, zonder het ABVV. Tenzij de echte socialistische leiders nu al op de voorgrond willen treden. En het ABVV weer een ernstige organisatie wordt. Guido Muelenaer