De tuinen van Kyoto: beknopt naverteld lijkt de debuutroman van de New Yorkse Kate Walbert het zoveelste verhaal van een tragische romance, die abrupt eindigt wanneer de geliefde sneuvelt aan het front van de Tweede Wereldoorlog. Achter dat lyrische, precieus opgetekende drama gaat evenwel een behoorlijk verraderlijk gecomponeerde roman schuil, waarin zowel het oorlogsthema, de problemen van getraumatiseerde overlevenden en een goed gevatte tijdsimpressie van de naoorlo...

De tuinen van Kyoto: beknopt naverteld lijkt de debuutroman van de New Yorkse Kate Walbert het zoveelste verhaal van een tragische romance, die abrupt eindigt wanneer de geliefde sneuvelt aan het front van de Tweede Wereldoorlog. Achter dat lyrische, precieus opgetekende drama gaat evenwel een behoorlijk verraderlijk gecomponeerde roman schuil, waarin zowel het oorlogsthema, de problemen van getraumatiseerde overlevenden en een goed gevatte tijdsimpressie van de naoorlogse decennia aan bod komen. Met al te prestigieuze prijzen zouden we dit boek niet meteen overladen (al gebeurt dit misschien nog wel), maar het laat hoe dan ook een vrij geslaagde indruk na. Cargo, 306 blz., 730 fr.De donkere kamer: de Tweede Wereldoorlog domineert ook de levens in de debuutroman van de Britse (maar in Berlijn wonende) Rachel Seiffert (1971). Ze volgt drie hoofdpersonages in drie perioden. Een jonge fotograaf in het Berlijn van de jaren dertig legt alles vast op de gevoelige plaat, maar heeft geen oog voor de politieke ontsporing. Op het einde van de oorlog zwerft een tienermeisje met haar jongere broers door het gebombardeerde Duitsland. Haar ouders (nazi's) zijn gevangen genomen door Russen en Amerikanen. Een halve eeuw later worstelt een jonge geschiedenisleraar _ zelf lang na de oorlog geboren _ met de Duitse schuldvraag. Seiffert schittert evenwel meer met haar nauwgezette stijl en tijdsevocatie dan met politieke vragen. Arbeiderspers, 264 blz., 722 fr.De dood van Juan Bravos: onvermijdelijk doemt de vergelijking met Hemingway op bij deze verhalenbundel van de Australische (maar in Amsterdam wonende) Wayne McLennan (1954). Hij vertelt _ rauw maar raak _ ouderwetse stoere-mannenverhalen over boksers, goudzoekers en marathonroeiers, afgewisseld met struise episoden in kroegen die stijf staan van de rook. Voor de liefhebbers van het potige avontuur in een gespierde taal. Contact, 238 blz., 760 fr.Cracks: de Zuid-Afrikaanse (maar in New York wonende) Sheila Kohler verrast met een solide kleinood. Tijdens een reünie blikken een dozijn bezadigde dames terug op een tragedie op school, waarbij een klasgenootje nooit terugkeerde van een uitje in de Transvaal. In de wat clichématige setting laat Kohler een goed gedoseerd snuifje Lord of the Flies en een glimp Othello doorsijpelen. Ook tienermeisjes zijn misschien niet zo onschuldig, zeker niet met een lesbische lerares als katalysator van het drama. Querido, 196 blz., 645 fr.Luc De Decker