Morele erfenis

Ik vind het uitermate jammer dat uw artikel 'Zware morele erfenis' de nieuwe belasting op obligatiefondsen (Trends, 20 oktober 2005, blz. 3) veroordeelt als contractbreuk. Onze regering heeft, net als bij de eenmalige bevrijdende aangifte, de Europese regelgeving in een wet gegoten. Meer niet. Trouwens, contractbreuk? Toen indertijd de regering al de beheerskosten van de banken niet meer kon toelaten om fiscale redenen, hebben de banken de sicavs uitgevonden. Daardoor konden ze gewoon hun beheerskosten (zijnde de kosten van de directieleden) via deze vehikels vergoeden. Die vehikels waren dan nog ...

Ik vind het uitermate jammer dat uw artikel 'Zware morele erfenis' de nieuwe belasting op obligatiefondsen (Trends, 20 oktober 2005, blz. 3) veroordeelt als contractbreuk. Onze regering heeft, net als bij de eenmalige bevrijdende aangifte, de Europese regelgeving in een wet gegoten. Meer niet. Trouwens, contractbreuk? Toen indertijd de regering al de beheerskosten van de banken niet meer kon toelaten om fiscale redenen, hebben de banken de sicavs uitgevonden. Daardoor konden ze gewoon hun beheerskosten (zijnde de kosten van de directieleden) via deze vehikels vergoeden. Die vehikels waren dan nog Luxemburgse vehikels. Dank u, bank! Was het correct dat we met de couponnetjestrein naar Luxemburg konden? Fiscaal gezien kon dat niet, de 'gesnapten' kunnen ervan meespreken. Met de fondsen is dat hetzelfde. In België zijn de inkomsten uit obligaties onderhevig aan een roerende voorheffing van 15 %, de dividenden aan 25 %. Het zijn de banken die de belegger niet juist hebben ingelicht. Het waren toen ook de banken die de couponnetjesroute naar Luxemburg opgezet hebben. In zijn lezersbrief (Trends, 13 oktober 2005, blz. 6) schrijft apotheker Charly Vanhoof dat het tijdsverlies is "om een paar cent op te scharrelen met de minieme en wispelturige prijsverschillen tussen de generieken". Als apotheker moet je van slechte wil zijn of van een andere planeet komen om zulke dingen te beweren. Een voorbeeld van het soms gigantische prijsverschil tussen terugbetaalbare generieken: Simvastatine Sandoz kost 54,12 euro terwijl Simvastatine EG en Docsimvasta 70,35 euro kosten. Ruim 24 euro prijsverschil is mijns inziens meer dan enkele centen. Dit schilt een slok op de borrel voor het budget van de sociale zekerheid. Het stuit me tegen de borst dat de regering de generatie die over een aantal jaar op brugpensioen dacht te gaan, deze droom afneemt (Trends, 6 oktober 2005, blz. 74). Waarom heeft de generatie die nu al meer dan vijftien jaar de mogelijkheid heeft om op brugpensioen te gaan, alle voordelen gekregen? Ze hebben geprofiteerd van de jaren van hoogconjunctuur, waarin de lonen elk jaar met meer dan 10 % stegen. Toch heeft die generatie het gepresteerd een meer dan 250 miljard euro grote schuldenberg te creëren, die wij, werkende klasse, nu aan het afbetalen zijn. Als beloning voor hun roekeloze gedrag kunnen ze bovendien nog profiteren van riante brugpensioenvoordelen, die wij ook mogen betalen. Ons wordt dan nog aangeraden om te sparen voor ons eigen pensioen en om een privé-hospitalisatieverzekering af te sluiten, want de overheid zal het niet meer kunnen betalen. Hoeveel pensioen zullen wij over twintig jaar krijgen? Zestig procent van ons laatste brutoloon? Laat me niet lachen. Ik ben het volledig eens met de inhoud van uw artikel 'Wordt u curator van Congo?' (Trends, 22 september 2005, blz. 217). Eindelijk iemand die de waarheid durft schrijven. Ook The International Herald Tribune en The Wall Street Journal Europe publiceerden dergelijke artikels, maar het uwe spant de kroon.