Aanvullingen & correcties
...

Aanvullingen & correcties Bij de '12 remedies om de welvaartsstaat te redden' (Trends, 15 september 2005, blz. 42) bepleit u de openbare aanbesteding voor geneesmiddelen. Dat is verbazend. Vooreerst de economische component: zelfs Marc Justaert, voorzitter van de Christelijke Mutualiteiten, is met ons van oordeel dat deze werkwijze de industriële en researchaanwezigheid van de farmabedrijven in België zou vernietigen. Overigens: Nieuw-Zeeland, dat met aanbesteding werkt, heeft geen farma-industrie die naam waardig (517 arbeidsplaatsen tegenover 26.000 voor België). U fulmineert tegen de winstmaximalisatie. Dat is een fenomeen dat de farmabedrijven op grond van hun verkoop in België níét kennen: 11 % van de omzet aan terugbetaalbare geneesmiddelen ging vorig jaar terug naar het Riziv, of zo'n 308 miljoen euro, en geneesmiddelen die in 1993 in België op de markt kwamen tegen een prijs '100', kosten vandaag, door de niet-indexering, prijsblokkering en verplichte prijsdaling '58'. Nog enkele cijfers: in België is de return van de farmasector voor de overheid jaarlijks groter dan wat het Riziv aan de terugbetaling van geneesmiddelen uitgeeft. De jaarlijkse investering in R&D in België in de vier grote R&D-sites (UCB-Eigenbrakel, GSK-Rixensart, Eli Lilly-Louvain-la-Neuve en Janssen-Beerse) bedraagt 57,1 % van het geneesmiddelenbudget van het Riziv, en de laatste investering van Pfizer in een nieuwe productielijn in Puurs kostte, met zijn 40 miljoen euro, minder dan wat Pfizer in 2005 aan de Belgische overheid terugstort. Vervolgens het geneesmiddelenbudget: het is juist dat het geneesmiddelenbudget aandacht trok wegens zijn zogenaamde overschrijding. Maar u weet ook dat de groeinorm van 4,5 % onevenredig werd verdeeld: tot +18 % voor sommige uitgaven van de gezondheidszorg, en -3,6 % voor geneesmiddelen. De regering heeft beslist dit recht te trekken. 'In Arkimedes beleggen is risico nemen' blokletterde Trends (22 september 2005, blz. 16), het weekblad voor ondernemend Vlaanderen, niet verlegen om enig truïsme. Precies omdat het aan risicokapitaal inherente risico onvoldoende wordt vertaald in (markt)rendement, neemt de particulier slechts dat risico als het grotendeels op de overheid kan worden afgewenteld. Naast de 90 % garantie op aandelen, is er ook een fiscaal voordeel van nominaal 35 %. Deze twee elementen alleen al garanderen een intern reëel rendement (op tien jaar) van 2,1 %. Voeg daarbij het gemiddelde rendement op groeifinanciering op tien jaar (9,4 %, cijfers van EVCA) en je komt aan een jaarlijks rendement van 11,5 % gemiddeld. "Geef mij een giftige pen en een gebrekkige rekenmachine en ik boor de mooiste privaat-publieke samenwerking de grond in", zo zouden wij de Trends-persiflage van de beroemde stelling van deze Griekse wijsgeer kunnen samenvatten. De visie van Noels. In de grafiek bij de column van Geert Noels (Trends, 29 september 2005, blz. 26) was de economische groei niet te zien. Hiernaast staat de juiste grafiek.