Zakenkabinet

Columnist Bart Verhaeghe sloeg in het Zakenkabinet van Trends (5 mei 2005, blz. 129) de nagel op de kop. Toch vrees ik dat zijn uitspraak dat "België niet meer als een betrouwbare partij wordt ervaren" niet veel zal verhelpen. Onze politici houden hun kop halsstarrig in het zand en denken dat zo de hemel niet op hun kop zal vallen.
...

Columnist Bart Verhaeghe sloeg in het Zakenkabinet van Trends (5 mei 2005, blz. 129) de nagel op de kop. Toch vrees ik dat zijn uitspraak dat "België niet meer als een betrouwbare partij wordt ervaren" niet veel zal verhelpen. Onze politici houden hun kop halsstarrig in het zand en denken dat zo de hemel niet op hun kop zal vallen. Welke politici durven eindelijk hun nek uit te steken? Wie doet een poging om de toekomst van de Belgische bevolking veilig te stellen? Uitzonderlijk creatief hoeven ze zelfs niet te zijn: het volstaat om de interessantste strategieën uit de diverse Europese lidstaten te kopiëren en in te voeren. En zere tenen? Daarvoor hebben we in België een uitstekende gezondheidszorg. In Trends van 31 maart 2005 (blz. 3 en 26) ging u gedetailleerd in op de problematiek van het faillissement in België. Toch een opmerking: in Cursief stond dat "de cellen die failliete zelfstandigen begeleiden, zijn opgedoekt". Dat klopt niet, en wel om de eenvoudige reden dat ze nooit hebben bestaan. De preventiecellen die op 10 juni 1997 door de Vlaamse overheid werden opgericht, hadden immers niet de opdracht om failliete zelfstandigen te begeleiden, maar wel om levensvatbare bedrijven met tijdelijke moeilijkheden te begeleiden. Ik wil er ook de aandacht op vestigen dat in Oost-Vlaanderen, waar de door de Vlaamse regering erkende preventiecel 'Preventie Kleine Ondernemingen' (Preko) opereerde binnen de Economische Raad voor Oost-Vlaanderen, deze werking nog steeds bestaat in het kader van het Provinciaal Economisch Beleid. Ten slotte is het misschien nuttig om een positieve derde visie toe te voegen aan enerzijds de "vervangende creativiteit" van professor Johan Lambrecht en anderzijds de "creatieve destructie" van filosoof Joseph Schumpeter. Deze derde visie gaat over de kwalitatief vernieuwende ondernemer die een positief spiraaleffect kan hebben binnen zijn sector. Designers in bijvoorbeeld de meubelindustrie of de textielsector zijn hiervan een voorbeeld. Laten we deze voluntaristische kijk de "constructieve creativiteit" noemen en deze de vereiste aandacht geven. Het opiniestuk van Frans Crols (Trends, 5 mei 2005, blz. 130) verwoordt op een treffende manier de Belgische realiteit: tussen Franstaligen en Vlamingen is een soort apartheid ontstaan. Het samenleven van de twee bevolkingsgroepen is een 'mariage de raison' die alleen maar op een echtscheiding kan uitdraaien. Vooral ook omdat we met een trage, verstarde en inefficiënte regering zitten opgescheept die alles op zijn beloop laat, geen gezag uitoefent en geen beleid voert. Het is die mediocriteit van de overheid die het land heeft meegesleept in het Brussel-Halle-Vilvoorde-moeras. Zelfs op 1 mei zag je de grote Franstalige democraten forse slogans hierover uitkramen. Hoewel de Walen financieel totaal afhankelijk zijn van Vlaanderen, krijgen de Vlamingen alleen maar "non, non et non, mais donnez le pognon" te horen. België op zijn smalst. Wilt u reageren op artikelen in Trends ? Mail dan uw reactie naar trends@trends.be, fax ons op het nummer 02 702 48 02 of stuur uw commentaar naar Trends Lezersbrieven, Raketstraat 50 bus 4, 1130 Brussel. Ir. Dirk Marescau