Vlaanderen en de wereld

Naar aanleiding van het artikel NV De Wereld & Vlaanderen (Trends, 3 februari 2005, blz. 3) wil ik het volgende kwijt. Meer dan 150 jaar lang bepaalde de Société Générale het economische reilen en zeilen in België. Intussen bestaat de 'oude dame' niet meer. Als overbodige holding werd ze tussen moeder Suez en de werkmaatschappijen verwijderd. Het lijkt mij evident dat de politiek even rationele beslissingen zal moeten nemen. Tussen moeder Europa en de 'werkmaatschappijen' Vlaand...

Naar aanleiding van het artikel NV De Wereld & Vlaanderen (Trends, 3 februari 2005, blz. 3) wil ik het volgende kwijt. Meer dan 150 jaar lang bepaalde de Société Générale het economische reilen en zeilen in België. Intussen bestaat de 'oude dame' niet meer. Als overbodige holding werd ze tussen moeder Suez en de werkmaatschappijen verwijderd. Het lijkt mij evident dat de politiek even rationele beslissingen zal moeten nemen. Tussen moeder Europa en de 'werkmaatschappijen' Vlaanderen en België is er geen plaats meer voor de tussenholding België. Na 175 jaar is het duidelijk geworden dat België uit twee totaal verschillende volkeren bestaat. Vlaanderen wordt een onafhankelijke staat met, uiteraard, Brussel als hoofdstad. Laten we een voorbeeld nemen aan Tsjechië en Slowakije. Die zijn uit elkaar gegaan zonder vechtscheiding. Uw artikel De VLD bespot haar ideeën (Trends, 10 februari 2005, blz. 20) spreekt boekdelen. Ik volg de redenering van Hugo Coveliers tegen de dwingelanden van de VLD voor 100 %. Het hoeft geen betoog dat de ontgoocheling over onder meer Verhofstadt enorm is. In het interview met Karel De Gucht lees ik dat de liberalen de progressieven zijn. Gaat onder de VLD ons land wel vooruit? Wat verder komt het onvermijdelijke cordon sanitaire ter sprake. "Ik heb Dewinter in het nauw gedreven," pocht De Gucht. Wanneer was dat? "Wij zijn niet autoritair," zegt hij ook nog. Vraag dat maar aan Hugo Coveliers of de dalai lama. Het artikel De royale pensioenen van ambtenaren: een bom onder de begroting (Trends, 10 februari, blz. 42) is een kaakslag voor vele gepensioneerden uit de overheidssector. In uw artikel lees ik: "Het gemiddelde rustpensioen van de ambtenaar bedraagt momenteel 1779 euro, een arbeider moet het met 993 euro doen." U vergelijkt appelen met peren. Dat gemiddelde voor de ambtenaar is een brutobedrag, waar allerlei inhoudingen (ZIV, solidariteitsbijdrage, financiering begrafenisvergoeding en de bedrijfsvoorheffing) afgaan, terwijl de 993 euro rustpensioen van de arbeider alleen (en nauwelijks) is onderworpen aan de bedrijfsvoorheffing. Netto blijft er een verschil over van 373,23 euro in plaats van 786 euro. Vergeet bovendien niet dat u het gemiddelde rustpensioen van de ambtenaar neemt versus het gemiddelde van het rustpensioen van de arbeider in plaats van alle categorieën der werknemers (arbeiders, bedienden, kaderleden). Het gemiddelde van de ambtenaren wordt beslist ook beïnvloed door de hoge bedragen van de gepensioneerde topambtenaren.