Electrabel en Luminus verkopen met verlies

In Trends van 22 januari 2004 (blz. 22) stond te lezen dat de distributietarieven voor elektriciteit vandaag dermate hoog zijn, dat Electrabel en Luminus ofwel met verlies verkopen, ofwel speciale prijzen krijgen voorgeschoteld voor die distributie.
...

In Trends van 22 januari 2004 (blz. 22) stond te lezen dat de distributietarieven voor elektriciteit vandaag dermate hoog zijn, dat Electrabel en Luminus ofwel met verlies verkopen, ofwel speciale prijzen krijgen voorgeschoteld voor die distributie. Volgens de Trends Top 30.000 van de grootste winstmakers in 2002 staat Electrabel op de eerste plaats, met 1.146.173.000 euro winst. Tegenover 2001 was dat een verhoging met liefst 32,96 % (+284.138.000 euro), een cijfer dat volledig in tegenstelling staat met die van andere bedrijven in België. Volgens de woordvoerster van Electrabel zijn de distributiekosten intussen gestegen! Ik kijk al reikhalzend uit naar de volgende Trends Top 30.000. Dat we DHL in België moeten houden voor onze werkgelegenheid is vanzelfsprekend (Trends, 29 januari 2004, blz. 36). Maar er moet ook een evenwicht zijn tussen economie en levenskwaliteit. Als omwoner van de luchthaven en 'genieter' van het grondlawaai en gebulder van opstijgende en landende vliegtuigen - in een straat die al lang voor de bouw van de luchthaven bestond - moet ik toegeven dat een groot aantal vluchten van DHL geluidsarmer is geworden. Maar nachtlawaai blijft natuurlijk nachtlawaai. Als er blijkbaar toch zoveel te verdienen valt met nachtvluchten, waarom betaalt de 'vervuiler' dan niet de kosten voor geluidsisolatie? En waarom durven politici niet duidelijk zeggen dat 'solidariteit' ook voor deze milieubelasting noodzakelijk is? In Trends van 15 januari 2004 (blz. 44, Het Amerikaanse leger moet een voorbeeld aan ons nemen) werd ik persoonlijk aangevallen. Ik houd er dan ook aan om een rechtzetting te doen. Het is waar dat ik niet de meest politiek meegaande stafchef van de Luchtmacht was, en dat ik niet steeds mijn minister naar de mond praatte, maar ik denk dat dit de taak is van een expert en stafchef, en alleen een uiting is van intellectuele discipline. Wat echter niet waar is, is dat ik "ooit" zou geweigerd hebben de minister van Landsverdediging te vergezellen naar Kosovo. Als militair ben ik te gedisciplineerd om een zending te weigeren. Ik sluit niet uit dat de minister van Landsverdediging me ooit terloops heeft gevraagd om naar Kosovo te gaan en dat dit niet paste in mijn agenda. Maar een weigering uit een zogenaamde anti-Landmachtmentaliteit is werkelijk te vergezocht. Aangezien onze luchtstrijdkrachten intensief hebben meegewerkt aan een oplossing voor het Kosovo-conflict, was ik te zeer betrokken bij en geïnteresseerd in dit Kosovo-conflict om niet ter plekke de resultaten van de luchtcampagne in ogenschouw te nemen, zo dit enigszins mogelijk was. Het omslagverhaal in Trends van 29 januari 2004 (blz. 44, Schatjes van kinderen) was een prachtartikel, een verhaal dat de 'geldwaarde' van Trends ver overstijgt en in een paar bladzijden een les in praktisch opvoeden geeft waarvoor pedagogen hele boeken nodig hebben. Tussen al de flauwe kul die de media op ons afvuren, was dit verhaal een sterretje aan de hemel. Want: zonder gezinnen, geen economie, geen pensioenen...