Ziek zijn, wordt een dure grap

De discussie over de betaalbaarheid van onze ziekteverzekering (Trends, 18 september 2003, blz. 52) verbergt het werkelijke thema dat de 'financiers' en hun omgeving bezighoudt: hoe ze nóg beter hun risico's behendig kunnen ontwijken.
...

De discussie over de betaalbaarheid van onze ziekteverzekering (Trends, 18 september 2003, blz. 52) verbergt het werkelijke thema dat de 'financiers' en hun omgeving bezighoudt: hoe ze nóg beter hun risico's behendig kunnen ontwijken. Want alle mooie grafieken en tabellen ten spijt is het reële probleem van de financiering van onze zorg niet de vergrijzing of de overconsumptie. Het echte probleem van de financiering van onze gezondheidszorg is dat de financiers nog steeds denken te kunnen bepalen wat goed is voor de consument en de patiënt. Het zijn immers zij die met hun geld (lees: ons geld) en macht beslissen welke zorgen goed zijn voor ons en dus worden terugbetaald en welke niet. Kunt u zich even voorstellen dat zij ook voor ons zouden gaan beslissen welk toiletpapier, welke auto of welke kleding goed en redelijk voor ons is? Hoeveel we daarvoor zouden mogen betalen? En wanneer we daar dan gebruik van zouden mogen maken? Neen toch. Net zoals we niet hebben aanvaard dat er voor ons werd beslist met welke vliegtuigmaatschappij we moesten vliegen. En we ondanks alle campagnes niet aanvaarden dat de trein een beter vervoermiddel voor ons zou zijn dan de wagen. Waarom denkt men dan dat wij dat wel zouden aanvaarden voor onze gezondheid? Natuurlijk loopt de factuur buiten proportie op als iemand denkt dat hij in de plaats van een ander kan beslissen. Herinner u wijlen Sabena of denk eens aan de huidige problemen van De Post en de NMBS. De voorgestelde oplossingen - zoals 'managed care' en 'gecorrigeerde vrije markt', die beter te beschrijven zijn als 'managed reimbursement' en 'gecorrigeerde terugbetaling' - zijn dan ook niet meer dan gezondheidszorgversies van wat men op andere plaatsen forse, niet-lineaire kostenbesparingen noemt. Ten gunste van de financiers en hun omgeving. En op de kap van de consument en patiënt natuurlijk. Als leerkracht Nederlands in het Hoger Technisch Secundair Onderwijs juich ik het initiatief 'Trends op school' (Trends, 11 september 2003, blz. 10) toe. Heel wat economieleraren zullen inderdaad baat hebben bij jullie artikels en hun leerstof kunnen toetsen aan het huidige economische klimaat. Toch reikt de invloed van Trends op school verder dan u zou kunnen denken. Al jaren gebruik ik uw artikels als luistervaardigheids- of leesvaardigheidsoefening. Af en toe gebruik ik de boekbespreking als leidraad en de zakenideeën als basis voor schrijfvaardigheid. De leerlingen vinden het leuk om daar commentaar op te geven en ikzelf ben altijd benieuwd naar hun reacties. Op die wijze kan ook een leerkracht Nederlands een glimp werpen op het toekomstige zakenleven en proberen om de enge onderwijswereld beter te laten aansluiten bij het echte leven. Persoonlijk ben ik ervan overtuigd dat de aandacht voor het verleden - denk maar aan de middeleeuwse literatuur - een perfecte symbiose kan aangaan met hedendaagse publicaties over de economische realiteit van vandaag en morgen. De leerlingen kunnen meer aan dan wij denken en staan echt open voor vernieuwende gedachten en andere leefwerelden. Luc Vanderborght