Freedom of speech is er voor iedereen. Ook voor Derk-Jan Eppink. Maar net zoals iedereen mag hij de waarheid geen geweld aandoen en net zoals iedereen mag ik hem vragen mijn integriteit te willen eerbiedigen. In het jongste nummer van Trends verscheen het ingekorte hoofdstuk 5 van zijn boek: "Europese Mandarijnen". Hierin vertelt hij dat ik op zijn verzoek de commissie Infrastructuur van de Kamer, waarvan ik voorzitter ben, heb gemanipuleerd om aan zijn vroegere baas, Frits Bolkestein, de kans te geven de commissie toe te s...

Freedom of speech is er voor iedereen. Ook voor Derk-Jan Eppink. Maar net zoals iedereen mag hij de waarheid geen geweld aandoen en net zoals iedereen mag ik hem vragen mijn integriteit te willen eerbiedigen. In het jongste nummer van Trends verscheen het ingekorte hoofdstuk 5 van zijn boek: "Europese Mandarijnen". Hierin vertelt hij dat ik op zijn verzoek de commissie Infrastructuur van de Kamer, waarvan ik voorzitter ben, heb gemanipuleerd om aan zijn vroegere baas, Frits Bolkestein, de kans te geven de commissie toe te spreken. Derk-Jan Eppink zou mij dit telefonisch gevraagd hebben en ik zou onmiddellijk voor hem in geef acht zijn gaan staan omdat ik op deze wijze ook eens aan politiek kon doen (sic). Uit het werkblad, dat door de diensten van de Kamer opgesteld werd m.b.t. de commissievergadering tijdens dewelke tot de uitnodiging van Bolkestein werd beslist, blijkt dat dit gebeurd is op verzoek van Jo Van Eetvelt (niet van mij dus) en dat dit onmiddellijk op bijval van de regering kon rekenen. Uit hetzelfde werkblad blijkt dat ik toen afwezig was. Met andere woorden: ik heb helemaal niets gedaan in opdracht of op verzoek van Derk-Jan Eppink. Wie zou er trouwens aan denken op het Vlaams Blok een beroep te doen om een Europees Commissaris door een commissie van de federale Kamer van Volksvertegenwoordigers te laten horen... In hetzelfde stuk vertelt Eppink dat voorzitter De Croo - omdat het parlement nu eenmaal volgens de reglementen verplicht was een lid van het Vlaams Blok het voorzitterschap van een commissie toe te kennen - mij Infrastructuur gegeven had in de hoop dat ik daar geen schade zou aanrichten. Derk-Jan Eppink is blijkbaar minder vertrouwd met de parlementaire geplogenheden dan hij zelf denkt. Het is immers niet de voorzitter van de Kamer die de voorzitters van de commissies aanduidt. Het systeem-D'Hondt wordt hierin toegepast. Dit wil zeggen dat de grootste fractie de eerste keuze heeft, de tweede grootste de tweede, enz. Toen het Vlaams Belang aan de beurt kwam, meende onze fractieleider Gerolf Annemans dat wij het best voor de commissie Infrastructuur konden kiezen. Gelijk had hij. Het bewijs: de toenmalige CVP probeerde met ons een ruil te forceren om Jos Ansoms dit voorzitterschap te kunnen geven. Gerolf weigerde, en terecht. Daarna werd de commissie Infrastructuur immers het toneel van een reeks zeer interessante debatten. Ik noem er maar enkele: de Sabenacrisis, de wissel aan de top van de NMBS, de nachtvluchten in de buurt van Zaventem, enz. Ik denk dat indien het van De Croo afgehangen had wij nooit deze commissie hadden gekregen. Francis Van den Eynde Kamerlid Vlaams Belang