De Limburgse stichting Private Arts Support foundation (PASf) zamelt voor de tweede keer privégeld in om een kunstcollectie op te bouwen. PASf is een samenwerkingsverband van de keramist Piet Stockmans en enkele Limburgse ondernemers. Naast het advocatenkantoor Monard-D'Hulst zijn dat het uitzendbedrijf Actief Interim, het verzekeringskantoor Bamps Eurassur, de uitgeverij Concentra, de aannemer Mathieu Gijbels en de glashersteller Carglass. Voor 25.000 euro mogen ze de kunstwerken tien jaar (wisselend) lenen. Daarna neemt de stichting het beheer weer over. Naargelang van het succes kunnen de werken dan worden uitgeleend aan nieuwe partners. Het geheel wordt omkaderd door de fisc...

De Limburgse stichting Private Arts Support foundation (PASf) zamelt voor de tweede keer privégeld in om een kunstcollectie op te bouwen. PASf is een samenwerkingsverband van de keramist Piet Stockmans en enkele Limburgse ondernemers. Naast het advocatenkantoor Monard-D'Hulst zijn dat het uitzendbedrijf Actief Interim, het verzekeringskantoor Bamps Eurassur, de uitgeverij Concentra, de aannemer Mathieu Gijbels en de glashersteller Carglass. Voor 25.000 euro mogen ze de kunstwerken tien jaar (wisselend) lenen. Daarna neemt de stichting het beheer weer over. Naargelang van het succes kunnen de werken dan worden uitgeleend aan nieuwe partners. Het geheel wordt omkaderd door de fiscaal voordelige constructie van de stichting. Het ultieme doel is dat de kunstcollectie een plek krijgt in een eigen Limburgs museum voor moderne kunst. "Ooit vroeg ik aan provinciale beleidsmakers waarom Limburg geen eigen museum heeft", zegt Piet Stockmans. "'Omdat we geen collectie hebben', kreeg ik als antwoord. Nu is er dus geen excuus meer. De werken zijn er. Nu het gebouw nog." De tweede kapitaalronde verloopt vlotter dan de eerste, stelt Erik Monard, een van de initiatiefnemers. "Een en ander is al veel tastbaarder." Dat de ondernemers geen eigenaar worden van het werk, vindt Mathi Gijbels, gedelegeerd bestuurder van Mathieu Gijbels, geen probleem. "We werken mee aan een oplossing voor het behoud van werk van vooraanstaande kunstenaars. En voor die 2500 euro per jaar krijgen we meer terug dan van het klassieke uitleenbedrijf." De schilderijen lokken ook heel wat vragen uit bij de bedrijven-klanten van de aannemer, dus zijn ze ook een promotie voor het project. Maar het omgekeerde is ook waar. "Potentiële investeerders in PASf zakken af naar onze hoofdzetel voor een rondleiding. Dat is veel sprekender dan wat schilderijen bekijken in een steriele opbergruimte. De bezoekers leren ons bedrijf dan weer kennen. Een win-winsituatie." Momenteel telt de collectie 205 werken, van hoofdzakelijk Limburgse kunstenaars (Hugo Duchateau, Vincent Van den Meersch, Urbain Mulkers, Piet Stockmans, Ado Hamelryck). Dat aantal kan dit jaar nog verdubbelen. "Er is bikkelhard onderhandeld. De prijs is veel lager dan normaal. De kunstenaars krijgen een stuk eeuwigheid in ruil. Ooit zullen hun werken de kern van een museum vormen", verklaart Monard. Een commissie onder leiding van Jan Boelen van de Limburgse galerij Z33 en Sofie Vandevelde selecteert de werken. "We werken autonoom", zegt de Antwerpse galerijhoudster. "Het is echt niet de bedoeling dat dit een Limburgs onderonsje wordt. We kijken uit naar andere interessante schilders, beeldhouwers en fotografen. We gaan wel anders te werk dan een klassiek museum. Dat heeft de neiging kunstwerken te kiezen van kunstenaars die internationaal zijn doorgebroken. Wij mikken op een uitzonderlijk geheel van kunstwerken, die samen een overzicht geven van een oeuvre." Dit jaar hingen de werken voor het eerst in het bedrijf van de initiatiefnemers. Monard zet momenteel met de in Zonhoven opgegroeide omroepster Francesca Van Thielen een nieuwe pr- en financieringsronde op. Monard: "De basis is gelegd. Dit initiatief trekt heel wat ondernemers over de schreef omdat het een zuivere privézaak is. Voor de terbeschikkingstelling van het gebouw doen we ooit wel een beroep op de overheid. Die krijgt dan wel een reeks mooie kunstwerken van ons. Gratis."HANS BROCKMANS, FOTOGRAFIE KRISTOF VRANCKEN