TEATER
...

TEATERBij deSingel toont de Engelse teatermaker Peter Brook volgende week zijn versie van "Oh les beaux jours" een stuk dat de Iers/Franse auteur Samuel Beckett (1906 - 1989) eerst in een engelstalige versie schreef als "Happy Days" (1961) en nadien, in '63, in zijn franstalige versie vrijgaf. Brook koos voor die laatste versie, die hij veel meer uitgepuurd, veel muzikaler vindt.Beckett is de vader van het moderne absurdistische toneel wie kent En attendant Godot niet ? In "Oh les beaux jours" toont hij zich van zijn meest ironische zijde. Het hoofdpersonage Winnie is een vrouw die tot haar middel onder het zand bedolven ligt en er stilaan verder in wegzakt tot aan haar nek. De naïeve opgewektheid waarmee ze het leven begroet kontrasteert scherp met haar afnemende bewegingsmogelijkheden, met haar nakende einde. Ze spreekt haar doordeweekse gedachten en kommentaren uit, ze droomt van liefde, troost zich met sentiment. De krachttoer om deze tekst, sterk ritmisch gekleurd en met een variëteit van spreekstijlen, overtuigend op de planken te zetten, wordt geleverd door Natasha Perry en François Berthet.Peter Brook, nu negenzestig, heeft in zijn loopbaan een evolutie doorgemaakt van "traditionele" Shakespeare-produkties naar een steeds verder bevragen van het teater en zijn verhouding tot het leven. Zijn geschriften over het teater en zijn ensceneringen van bijvoorbeeld "Marat/Sade" van Peter Weiss (1964), de "Mahabharata" (1985) en nog zovele andere werken zijn echte ijkpunten geweest in de geschiedenis van het naoorlogse teater. Beckett vindt hij niet "zwart en pessimistisch, zoals algemeen wordt beweerd, maar vreselijk lucide. "Teaterliefhebbers mogen de voorstellingen in deSingel niet aan hun neus laten voorbijgaan.Natasha Perry in "Oh les beaux jours" Brook regisseert Beckett ; twee monumenten van het naoorlogse teater.Van 14 tot 22 december in deSingel, Desguinlei 25, 2018 Antwerpen. Bespreekbureau : tel. (03)248.38.00.MUZIEKRadio 3, de steengoede klassieke BRTN-zender, organizeert volgende zaterdag in Antwerpen zijn sinds enkele jaren traditionele Nacht van Radio 3, ditmaal onder de noemer "Een oriëntaalse fantasie". In diverse hoeken en kantjes, grotere en kleinere zalen van deSingel leggen het BRTN-Filharmonisch Orkest en diverse solisten en ensembles de link tussen oosterse en westerse muziektradities, langs werk van Jean-Philippe Rameau, Alexander Borodin, Igor Stravinsky, Ludwig Spohr,.... Maar ook "pure" Indische, Arabische, Chinese, en Indonesische staat op het programma. De bezoeker kan vanaf negentien uur en tot laat in de nacht zijn oosterse ontdekkingstocht aanvatten.Wie er nog bij wil zijn, zal wel aan de ingang een (niet afgehaald) ticket moeten zien te bemachtigen, want de Nacht is eigenlijk reeds uitverkocht. Zaterdag 9 december in deSingel, Desguinlei 25, Antwerpen, vanaf 19 uur.De weg naar MausHet Belgisch Centrum van het Beeldverhaal toont het kreatieve proces waaruit Art Spiegelman uiteindelijk zijn fameuze Maus-strip puurde.Het buitengewone sukses van de tentoonstelling "Ik was 20 in '45" heeft bewezen dat er voor Wereldoorlog II en de nasleep daarvan nog heel wat belangstelling is in België. Voor "The Road to Maus" hoopt het Belgisch Centrum voor het Beeldverhaal kortweg het Stripmuseum dan ook op een grote bijval. Het beeldverhaal Maus is het geesteskind van de Amerikaan Art Spiegelman, wiens ouders Auschwitz overleefden. Gepubliceerd in twee delen (1986 en 1991) leverde die strip zijn auteur de begeerde Pulitzer Prize op in 1992. Maus werd vertaald in 17 talen, een sukses dat ongetwijfeld te danken is aan de perfekte manier waarop Art Spiegelman zijn tragisch onderwerp heeft aangepakt. Hij tekent de lange weg van zijn joodse ouders die, verdreven uit de Poolse getto's, naar de uitroeiingskampen van de nazi's werden gevoerd. Maus is het verhaal van overlevenden die zich afvragen hoe en waarom zij aan de Shoah zijn ontsnapt terwijl zovele verwanten en vrienden zijn omgebracht. De tekenaar schetst ook fijngevoelig zijn relatie met zijn vader Vladek en zijn moeder Anja, die zelfmoord pleegde toen hij 20 was.Om de gruwelen in beeld te zetten, greep Spiegelman terug naar de dierenfabel. De nazi's worden voorgesteld als wrede, genadeloze katten, de joden als muizen. De Polen zijn varkens, de Amerikanen honden, de Fransen kikkers. Van de welstellende familie Spiegelman van voor de oorlog, van de oudste broer Richie, resten slechts enkele foto's en pijnlijke herinneringen. Vladek, de vader, is een lastige oude vent geworden, getekend door de ontberingen.Aan de intens dramatische strip met niettemin aardig wat humor erin ging een lange voorbereiding vooraf. En precies daarop focust de expositie in het Stripmuseum. Men ziet er de eerste aanzetten tot het verhaal, in allerlei vormen. De auteur heeft zich uitvoerig gedokumenteerd, hij heeft gezocht hoe hij aan het getuigenis een juiste toon kon geven zonder overdreven pathos of moralisme, en is tot een ongelooflijke maîtrise van het werken in zwart/wit gekomen soms lijken het wel etstechnieken.Foto's, plannen van de kampen, alles is aanwezig om doorheen de strip, doorheen de lotgevallen van de familie Spiegelman, de Endlösung van de nazi's te kijk te stellen. Zo biedt de tentoonstelling een intelligente manier om naar de geschiedenis te kijken en te vermijden dat die zich zou herhalen.ALAIN DELAUNOISThe Road to Maus, Belgisch Centrum van het Beeldverhaal, Zandstraat 20, 1000 Brussel. Tot 21 december, van 10 tot 18 uur, maar niet op maandag. tel. (02)219.19.80.Maus van Art Spiegelman In het Stripmuseum.