Terwijl Europa naar maatregelen zoekt om de emissie van broeikasgassen te verminderen, woedt in de Verenigde Staten een politiek en academisch debat over de noodzaak van een internationale klimaatovereenkomst. Johan Albrecht, wetenschappelijk medewerker van het Centrum voor MilieuEconomie en MilieuManagement aan de Universiteit Gent: "Gereputeerde wetenschappers en onderzoeksinstellingen formuleerden reeds voor de VN-milieuconferentie in Rio de Janeiro - 1992 - kritiek op de hypothese van de global warming (opwarming van de aarde). Zo onderteke...

Terwijl Europa naar maatregelen zoekt om de emissie van broeikasgassen te verminderen, woedt in de Verenigde Staten een politiek en academisch debat over de noodzaak van een internationale klimaatovereenkomst. Johan Albrecht, wetenschappelijk medewerker van het Centrum voor MilieuEconomie en MilieuManagement aan de Universiteit Gent: "Gereputeerde wetenschappers en onderzoeksinstellingen formuleerden reeds voor de VN-milieuconferentie in Rio de Janeiro - 1992 - kritiek op de hypothese van de global warming (opwarming van de aarde). Zo ondertekenden reeds 1800 Amerikaanse academici de zogenaamde Oregon Petitie, die het Kyoto Protocol (december 1997) gelijkstellen met ongefundeerde speculaties. Op dit ogenblik bepleiten zij hun zaak op hoorzittingen in het Amerikaans Congres over het te volgen klimaatbeleid. Tegenstanders associëren hun argumenten met pogingen van de energie-industrie om maatregelen te vermijden." In zijn werkdocument "Climate Change and Scientific Uncertainties" analyseert Albrecht de stellingen van de critici en komt tot de conclusie dat het catastrofescenario van het International Panel on Climate Change ( IPCC) weinig of niet realistisch is, aangezien de thesis gebaseerd is op een tiental - vrijwel onmogelijke - veronderstellingen. Albrecht: "Het meest pessimistische IPCC-scenario - IS92f - voorspelt een temperatuurverandering van +2,92°C in 2100. Hierbij baseert de wetenschappelijke commissie zich op een bevolkingsgroei naar 17,6 miljard mensen. Maar de meest realistische prognoses van de Wereldbank en de Verenigde Staten houden het bij een maximum van 9 à 10 miljard bewoners van de aardbol tegen 2075. Een andere veronderstelling van IS92f is nog onrealistischer. Die gaat uit van een CO2-concentratie van 848 ppm tegen 2100. Van 1900 tot nu steeg dit niveau slechts van 295 tot 365 ppm, of een groei van 24%. Wat zou nu een toename van 133% verantwoorden, zeker nu de industriële processen veel milieu- en energievriendelijker zijn?" Volgens het meest realistische IPCC-scenario - IS92c - zal de temperatuur op aarde maar stijgen met +1,53°C tegen 2100. Toch heeft Albrecht vragen bij de wetenschappelijke methode. Zo vertrekt de IPCC in al haar studies van een CO2-toename van 1% per jaar, terwijl al vier decennia lang deze concentratie jaarlijks slechts met 0,4% groeit. Ook bestaat er volgens hem geen correlatie tussen koolstofdioxide en de temperatuur op aarde. Zelf mikt Albrecht op een stijging van 0,8°C tegen 2100: "Deze stelling vertrekt van de huidige trends in de veranderingen van CO2-concentraties, maar is niet verontrustend. Daarom stel ik energie-efficiënte en milieuvriendelijke beleidsmaatregelen voor in het raam van de no regret-optie. Het gevaar bestaat immers dat het doemdenken van het Kyoto Protocol zelf tot catastrofes leidt." Johan Albrecht, Climate Change and Scientific Uncertainties, Universiteit Gent, Faculteit Economie & Bedrijfskunde, Hoveniersberg 4, 9000 Gent, Tel. (09) 264.35.10, Fax: (09) 264.34.78,e-mail: johan.albrecht@rug.ac.be