On the wall lijkt op het eerste gezicht een commerciële dwaling van National Portrait Gallery in Londen: een expo over de popkoning Michael Jackson, die eind augustus zestig zou zijn geworden. De titel is een woordspeling op zijn legendarische album Off the wall. Toch schrijft de expo...

On the wall lijkt op het eerste gezicht een commerciële dwaling van National Portrait Gallery in Londen: een expo over de popkoning Michael Jackson, die eind augustus zestig zou zijn geworden. De titel is een woordspeling op zijn legendarische album Off the wall. Toch schrijft de expo zich niet in de traditie van de David Bowie-show in het Victoria and Albert Museum in. Natuurlijk was Jackson invloedrijk voor generaties muzikanten en choreografen na hem, maar zijn extravagante levensstijl inspireerde ook tal van kunstenaars en fotografen. Hun werk is samengebracht op On the wall, een samenwerking met de Michael Jackson Estate. De artiesten gaan de gevoeligere thema's uit Jacksons leven niet uit de weg: kindermisbruik, drugsgebruik, megalomanie, de obsessie met de eeuwige jeugd, monsterlijke plastische chirurgie en afkomstnegatie. De expo opent kitscherig met een ruiterportret van Kehinde Wiley. De Amerikaanse kitschfotograaf David LaChapelle legde de link met de aartsengel Michaël. Historische kunstwerken van Andy Warhol en Keith Haring wisselen af met werken van Afro-Amerikaanse kunstenaars, zoals Rashid Johnson die Jacksons geflopte film The Wiz (1978) met Diana Ross weer relevant maakt. Jeff Koons' sculpturen schitteren in afwezigheid, maar Paul McCarthy's kloon van Jakcson is grotesk. Ze tonen de glorie, de hoogmoed en de val.