Kiezer, let op uw centen. Want de politici delen cadeaus uit. Het nieuwe politieke jaar eindigt in juni 2009 immers alweer met verkiezingen. Of u van al de politieke promoties beter wordt op de langere duur, is zeer de vraag.
...

Kiezer, let op uw centen. Want de politici delen cadeaus uit. Het nieuwe politieke jaar eindigt in juni 2009 immers alweer met verkiezingen. Of u van al de politieke promoties beter wordt op de langere duur, is zeer de vraag. Wat er de komende maanden in elk geval niet komt, is een grondige staatshervorming. En dus is het maar normaal dat de Vlaamse regering de 400 miljoen euro niet opzijzet die ze als tegenprestatie wou leveren. Voor de Vlaamse belastingbetaler maakt het allemaal weinig uit. Wat de rechterhand van Vlaams minister-president Kris Peeters (CD&V) meer geeft, zal de linkerhand van federaal premier Yves Leterme (CD&V) meer afpakken. Dit land heeft nood aan een grote staatshervorming, die meer bevoegdheden naar de deelstaten sluist zonder dat ze daar, na een overgangsfase, geld voor krijgen. Meer eigen fiscaliteit moet meer verantwoordelijkheid brengen en voor meer spaarzame overheden zorgen die het met minder ambtenaren doen. Dat moet ons sociaal model helpen overeind te houden en de kosten van de vergrijzing helpen op te vangen. Twee kostbare jaren zullen in juni volgend jaar verloren zijn gegaan sinds de jongste federale verkiezingen. Daar is de politieke klasse in haar geheel verantwoordelijk voor. De Vlaamse beslissing om de 400 miljoen niet door te sluizen, maakt het federale begrotingsplaatje nog somberder. Het ergerde dat premier Yves Leterme (CD&V) voor de zomervakantie op de tribune van de Kamer zijn begrotingsbeleid verdedigde met hetzelfde argument als zijn voorganger Guy Verhofstadt (Open Vld): de buurlanden doen het minder goed. De christendemocraat vond destijds dat de liberaal er niets van bakte. Wij vinden nu dat hij er niets van terechtbrengt. Wat Leterme ook zegt, het ziet het er, net als voor de staatshervorming, belabberd uit voor de Belgische begroting. Alweer verloren jaren die ons duur te staan zullen komen. Daar valt jammer genoeg weinig meer aan te doen. Laten we daarom op 4 juni van volgend jaar alle electorale tellers op nul zetten en ook vervroegde federale verkiezingen houden. Het zal de politici vier jaar de tijd geven om orde op zaken te stellen. Vijf jaar zou nog beter zijn, want het zou geen kwaad kunnen om Europees, federaal en regionaal blijvend om de vijf jaar op dezelfde dag te kunnen stemmen. Beter beleid, goed bestuur en duurzame politiek zouden er bij gebaat zijn. Alleen moet er dan deze keer voor de N-VA en CD&V een uitweg worden gevonden om communautair gezichtsverlies te beperken. Misschien denken ze die te vinden in de parlementaire procedure om de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde te splitsen. Die rekken en de clash tussen Vlamingen en Franstaligen in de lente van volgend jaar organiseren, kan hen doen zeggen: 'we hebben niet toegegeven en de staatshervorming komt er'. Allicht krijgt Yves Leterme dan de zin waarmee hij Guy Verhofstadt in 2007 vloerde - "Wie gelooft die mensen nog? - als een boemerang in het gezicht terug. Die electorale gok kan uitmonden in het samen regeren van de drie politieke families op alle niveaus. Hopelijk slagen ze er dan in om de brug te slaan tussen communautaire en economische kwesties. (T) Door Boudewijn Vanpeteghem