Kasgeldvennootschappen waren een courante praktijk in het bedrijfsleven en zijn nog altijd legaal," zegt Hans Symoens, advocaat bij het fiscaal kantoor Tiberghien. "Na verkoop van het actief laat de ondernemer zijn vennootschap - waarin enkel cash zit - over aan een derde, die de liquide middelen gebruikt om zijn geplande investering te financieren. Zo kan de belasting op gerealiseerde meerwaarden in de tijd worden gespreid, waardoor de fiscale druk op de kasgeldvennootschap vermindert. Dit is een win-winsituatie voor beide partijen."
...

Kasgeldvennootschappen waren een courante praktijk in het bedrijfsleven en zijn nog altijd legaal," zegt Hans Symoens, advocaat bij het fiscaal kantoor Tiberghien. "Na verkoop van het actief laat de ondernemer zijn vennootschap - waarin enkel cash zit - over aan een derde, die de liquide middelen gebruikt om zijn geplande investering te financieren. Zo kan de belasting op gerealiseerde meerwaarden in de tijd worden gespreid, waardoor de fiscale druk op de kasgeldvennootschap vermindert. Dit is een win-winsituatie voor beide partijen."Ook de gerechtelijke en fiscale overheden erkennen dat de kasgeldconstructie in beginsel een perfect legale structuur is. Symoens: "De wetgever heeft dat in 2006 nog eens bevestigd door een aansprakelijkheid voor de verkopers in te voeren indien de belastingen van de kasgeldvennootschap uiteindelijk niet betaald worden. De constructie is dus niet verboden, maar wel aan banden gelegd. Als de aandeelhouders te goeder trouw handelen, is er geen vuiltje aan de lucht."Maar soms verdwijnen de kopers van de kasgeldvennootschap met de noorderzon zonder één eurocent belastingen te betalen, terwijl de verkopers hun fiscaal voordeel behouden. Daarom vermoedt de fiscus dat zij mee in de combine zitten. In totaal lopen een zeventigtal dossiers tegen Belgische bedrijfsleiders. Zo moeten Ernst & Young, ING Luxembourg en Deutsche Bank op 31 mei 2007 voor de Antwerpse raadkamer verschijnen in het kasgelddossier van elektroketen Hugo Van Praag. Vorige week startte het proces tegen drie toplui van Woestijnvis in een gelijkaardige zaak. "Vaak betreft het meer een buikgevoel van de fiscus en het parket dan harde feiten," relativeert Symoens de beschuldigingen, zonder zich over de specifieke dossiers uit te spreken. "Denken dat gerespecteerde ondernemers, die nog altijd in ons land leven en werken, bewust mee in een frauduleuze constructie stappen zonder te vluchten, is een brug te ver. Complexe wetgeving vereist complexe structuren. Bovendien leidt de aanpak van de overheid vaak tot ongerijmdheden. Enerzijds eist de overheid de belasting op de meerwaarde van het verkochte handelsfonds. Maar ze stelt wel dat de constructie gesimuleerd is en dus eigenlijk niet heeft plaatsgevonden. Anderzijds zegt de fiscus dat het een verdoken liquidatie van de vennootschap betreft, maar eist ze toch een roerende voorheffing die toen niet verschuldigd was op een liquidatiedividend. Je krijgt de indruk dat de administratie te allen prijze toch nog fiscale inkomsten wil verhalen bij de thuisgebleven Belgen, aangezien ze de echte fraudeurs - de kopers - toch niet te pakken krijgt."Ten slotte hangt een zwaard van Damocles boven het hoofd van de bedrijfsleiders. Symoens: "Steeds meer stapt de fiscus naar de strafrechter, waar een volledige verbeurdverklaring wordt gevorderd. Zo riskeren de ondernemers niet alleen de belastingen te moeten betalen, maar bijkomend de volledige waarde van hun vennootschap te verliezen. Als gevolg van al deze maatregelen, zijn de aandeelhouders niet meer vlug geneigd een beroep te doen op de - nog altijd legale - constructie van een kasgeldvennootschap."E.P.