Grafieken en tabellen geven vaak een saai cijferoverzicht, maar ze helpen wel om bijvoorbeeld de sociaaleconomische toestand van een land te begrijpen. Hetzelfde geldt voor kaarten: die vatten niet enkel het heden, maar ook het verleden van een land en een bevolking. Over Frankrijk verscheen een boek dat de geschiedenis van het land vertelt aan de hand van honderd kaarten. Het werk van de historicus Jean Sévillia kan fungeren als een referentie voor andere Eur...

Grafieken en tabellen geven vaak een saai cijferoverzicht, maar ze helpen wel om bijvoorbeeld de sociaaleconomische toestand van een land te begrijpen. Hetzelfde geldt voor kaarten: die vatten niet enkel het heden, maar ook het verleden van een land en een bevolking. Over Frankrijk verscheen een boek dat de geschiedenis van het land vertelt aan de hand van honderd kaarten. Het werk van de historicus Jean Sévillia kan fungeren als een referentie voor andere Europese lidstaten. Une histoire inédite de la France en 100 cartes lijkt op het eerste gezicht vooral iets voor geschiedenisfreaks. Het brengt bijvoorbeeld een overzicht van de kathedralen die het Franse landschap sinds de middeleeuwen tot vandaag kenmerken. Verschillende kaarten tonen de langzame uitbreiding van het Franse territorium, vooral naar het noorden en ten koste van de Nederlanden. Komen ook aan bod: de vele regionale talen die aan het begin van de twintigste eeuw in het centralistische Frankrijk nog altijd werden gesproken. De kaarten met de uitslagen van de presidentsverkiezingen tonen hoe het electoraat al decennialang nauwelijks wijzigt. De klassieke rechterzijde staat sterk in het westen. Het extreemrechtse Front National (nu Rassemblement National) heeft veel aanhang in het zuiden, waar veel ex-kolonialen uit Algerije wonen, en in het noorden, waar het vroegere blanke laaggeschoolde electoraat de communistische partij langzaam maar zeker de rug heeft toegekeerd. Jean Sévillia heeft heimwee naar het glorieuze verleden van la Grande Nation. De veldslagen van Lodewijk XIV en Napoleon krijgen uitgebreid aandacht en dan kijkt hij natuurlijk verder dan de Franse grenzen. Hetzelfde geldt wanneer de internationale francofonie ter sprake komt: wereldwijd zijn er 350 miljoen Franstaligen. Parijs met zijn grote periferie is het absolute centrum van het land. Dat maken de kaarten wel duidelijk. Het netwerk van autosnelwegen is vanaf de jaren zestig uitgebouwd vanuit de hoofdstad. Voor sommige delen van Frankrijk was het lang wachten op de ontsluiting. In het Centraal Massief was er pas rond 2000 een uitgebreid netwerk van autosnelwegen. In 2020 was de regio nog altijd een blinde vlek als het om HST-verbindingen gaat, terwijl de eerste hogesnelheidslijn, die tussen Parijs en Lyon, al sinds begin van jaren tachtig actief is.