L ekkerbekken die zich een avondje kasteel- heer of kasteelvrouw willen voelen, moeten beslist eens naar Zaffelare gaan. Daar wacht het opulent ingerichte Kasteel van Saffelaere.
...

L ekkerbekken die zich een avondje kasteel- heer of kasteelvrouw willen voelen, moeten beslist eens naar Zaffelare gaan. Daar wacht het opulent ingerichte Kasteel van Saffelaere. De burcht werd begin vorige eeuw door succesvolle begonia- en azaleakwekers gebouwd in Spaanse stijl. Petra Van Bockstal, die samen met haar man Herman Windey sinds 1985 het kasteelrestaurant uitbaat, stamt af van zo'n bloemenkwekersfamilie. Met de financiële hulp van vader Van Bockstal werd het kasteel omgebouwd tot een restaurant en een reeks ruime feestzalen. Sindsdien komt men naar Zaffelare voor kleine en grote feesten. Het visitekaartje is het gastronomisch restaurant, waar de bezoekers in de watjes worden gelegd via allerlei culinaire attenties. Chef-kok is Koen De Buele. Hij werd in huis opgeleid en werkt intussen twaalf jaar in het kasteel. Zijn bereidingen zijn feestelijk gepresenteerd en geënt op de rijke, klassieke Franse 'haute cuisine'. Specialiteiten zijn bereidingen met kreeft. Het wijnboek oogt indrukwekkend, maar tussen de goede wijnen steken ook heel wat minder goede exemplaren, flessen uit zwakkere jaren of wijnen die over hun hoogtepunt heen zijn. Wij kwamen op een maandagavond, waren onder de indruk van de kasteelvertrekken en de weelderige, Vlaamse inrichting en betraden de door vergulde kandelaars en kristallen luchters verlichte eetzaal. Er verschenen rechthoekige, glazen borden met fijne amuusjes en - vervolgens - twee voorgerechten. Enerzijds was er een rijk gevuld kasteelbord met onder meer babylangoest, staafjes peer gewikkeld in plakjes gerookte ganzenlever, gebakken kalfszwezerik, bospaddestoelen, salade en - als sausen - groene-kruidenolie en basilicumvinaigrette (22,50 euro). Anderzijds was er een mousseline van polderaardappel, verpakt in zacht gerookte zalm en afgewerkt met een flink gevulde soeplepel sevrugakaviaar (30 g). Dit laatste voorgerecht kostte 82 euro: voor die prijs mag je ambrozijn eisen. Het glas werd gevuld met een correct geprijsde, smakelijke château de Maupas, Menetou Salon 2001 uit de Loirestreek (22 euro). De 'maître d'hôtel' kwam vragen wat wij het liefst hadden als tussendoortje: een jenevertje als 'trou Flamand' of een sorbet van groene appel. Het werd de sorbet, die gelukkig fris was en niet te zoet. De hoofdgerechten waren: ossenhaas, perfect gegaard op de grill en gepresenteerd met truffelsaus, aardappels gebakken in ganzenvet, tomaat gevuld met mousseline van broccoli en flan van ratatouille (24 euro) en gepocheerde grietfilet, onberispelijk vers met blank, smakelijk visvlees, lekkere langoustineboter, vaardig op maat gesneden kasteelaardappelen en krokant gegaarde groenteblokjes (22 euro). Van onder de kurk kwam deze keer een château Monbrison Cru Bourgeois 1986, een Meursault die helaas zijn beste tijd had gehad. Om nog wat na te genieten van de kasteelambiance kozen we twee nagerechten: 'dôme' van chocolademousse, overtrokken met witte en bruine chocolade en versierd met chocoladestaafjes (9 euro) en flensjes, die voor onze ogen werden geflambeerd met Grand Marnier en op het bord kwamen met een bol vanille-ijs (11 euro). Dit was ouderwets-lekker! Pieter van Doveren n