Het lijkt wat merkwaardig, maar op 1 september slaat Luc Devoldere de grote schoolpoort achter zich dicht. Na achttien jaar in het Gentse Sint-Barbara College, leidt de weg voortaan naar de grensgemeente Rekkem, de standplaats van Jozef Deleu en Ons Erfdeel. Devoldere, een Kortrijkzaan van geboorte, start er als adjunct-hoofdredacteur van Ons Erfdeel, maar ook als toekomstig gedelegeerd bestuurder van de culturele stichting. Het is immers de bedoeling dat hij de taken van Deleu overneemt op...

Het lijkt wat merkwaardig, maar op 1 september slaat Luc Devoldere de grote schoolpoort achter zich dicht. Na achttien jaar in het Gentse Sint-Barbara College, leidt de weg voortaan naar de grensgemeente Rekkem, de standplaats van Jozef Deleu en Ons Erfdeel. Devoldere, een Kortrijkzaan van geboorte, start er als adjunct-hoofdredacteur van Ons Erfdeel, maar ook als toekomstig gedelegeerd bestuurder van de culturele stichting. Het is immers de bedoeling dat hij de taken van Deleu overneemt op het ogenblik dat die over zeven jaar met pensioen gaat. Jozef Deleu organiseerde de stijlvolle opvolging in de herfst van vorig jaar, toen hij een personeelsadvertentie liet verschijnen in De Standaard en in NRC Handelsblad. Luc Devoldere doorliep de extern georganiseerde procedure vlekkeloos en kwam als primus naar voor. "Ik word straks veertig jaar en was nochtans helemaal niet uitgekeken op het onderwijs. Maar op die leeftijd tel je de professionele uitdagingen, zeker in de culturele sector, nog bijna op de vingers van één hand. Dit was zo'n steraanbieding." Luc Devoldere hielp de voorbije achttien jaar de vijfde- en zesdejaarsscholieren van het Sint-Barbara College wegwijs in de wereld van Vergilius en andere Latijnse schrijvers. "Maar de oude talen hebben niet meer de vanzelfsprekendheid van vroeger," zegt Devoldere. "De leerlingen zijn niet dommer dan vroeger, maar worden meer opgeëist en afgeleid. De eenheidsstructuur die verzoening moest brengen in het middelbaar onderwijs, bracht vooral verwarring en versnippering. Overigens vind ik dat de jeugd het vandaag veel moeilijker heeft dan vroeger : de wereld is cynischer geworden en de maatschappij veeleisender." Luc Devoldere stamt uit een gezin van acht kinderen en liep school aan het Kortrijkse Sint-Amandscollege. Daarna volgde hij klassieke filologie en belandde in het onderwijs waar hij respect oogstte voor zijn intellectuele competentie. Een reputatie die hij de voorbije vijftien jaar ook opbouwde via zijn bijdragen voor De Standaard der Letteren en een handvol literaire tijdschriften. Zelf schreef hij ook één boek, een bundeling essays en reisverhalen met de titel Grand Hotel Italia. De Kortrijkse intellectueel, die vader is van een dochter en twee zonen, heeft een kritische passie voor het Transalpijnse land. Maar zijn grootste passie is hoe kan het ook anders literatuur. Thuis, in Erembodegem, heeft hij dan ook een vrij gevulde bibliotheek. Straks treedt hij, als erfdeel van Jozef Deleu, willens nillens in de schijnwerpers. Hij herinnert zich evenwel nog levendig een anekdote uit de jaren '70. Toen hij net achttien was, stuurde hij één van zijn eerste pennenvruchten vol verwachting naar Ons Erfdeel. Zijn bijdrage werd er beleefd geweigerd. Het zal hem geen tweede maal overkomen. LUC DEVOLDERE (ONS ERFDEEL) In het spoor van een boegbeeld.