De G-Klasse is bij het grote publiek de minst bekende Mercedes. Hij is behoorlijk atypisch in het gamma, maar de compromisloze terreinwagen is samen met de Defender van Land Rover wel dé referentie voor wie over en door de stoutste hindernissen wil rijden. De G-Klasse is geen auto, maar een brok graniet. Van de 300.000 exemplaren die sinds de lancering in 1979 werden verkocht, rijdt nog 75 procent rond of zijn ze minstens nog altijd inzetbaar. Om maar te zeggen: het ding is onverwoestbaar taai.
...

De G-Klasse is bij het grote publiek de minst bekende Mercedes. Hij is behoorlijk atypisch in het gamma, maar de compromisloze terreinwagen is samen met de Defender van Land Rover wel dé referentie voor wie over en door de stoutste hindernissen wil rijden. De G-Klasse is geen auto, maar een brok graniet. Van de 300.000 exemplaren die sinds de lancering in 1979 werden verkocht, rijdt nog 75 procent rond of zijn ze minstens nog altijd inzetbaar. Om maar te zeggen: het ding is onverwoestbaar taai. In de voorbije veertig jaar is de G-Klasse natuurlijk wel een paar keer aangepast en opgefrist, maar een echte tweede generatie kwam er nooit. Tot nu.De G-Klasse is een nicheproduct. Een terreinwagen die zijn minnaars alleen kan blijven bekoren als hij over de meest onwaarschijnlijke hindernissen geraakt. De fans kunnen op beide oren slapen: rotsblokken, diepe putten, modder, gravel of een rivier van 70 centimeter diep: niets houdt de nieuwe G-Klasse tegen. Hij staat met een bodemspeling van 28 centimeter behoorlijk hoog van de grond, en heeft daardoor een op- en afrijhoek van minstens 30 graden. Lees: hij kan met de neus in die helling op of van een hindernis gaan. Impressionant. Maar de G-Klasse is vooral de voorbije tien jaar ook geliefd geraakt bij een bemiddeld publiek dat de auto eigenlijk uitsluitend op de openbare weg wil gebruiken. Om ook in die categorie te blijven scoren, moest Mercedes de G-Klasse comfortabeler maken en de wagen luxueuzer uitrusten zonder aan zijn basisaard te raken. Ook dat is gelukt, hoewel je uiteraard blijft voelen dat je met een loodzware auto onderweg bent, en als het je te doen is om écht reiscomfort, beter af bent met een SUV van een premiummerk. Ook de nieuwe G-Klasse is hoekig en meteen herkenbaar aan zijn contouren, met een paar details die onderstrepen dat het om de klassieke terreinwagen gaat. Maar achter dat Spartaanse uiterlijk zit een luxueus interieur met een digitale boordplank zoals je die ondertussen van Mercedes mag verwachten. We reden met de AMG-versie, waarvan Mercedes er het meest zal verkopen. De acceleratie is adembenemend, op het niveau van een sportwagen. Het verbruik is navenant: we verstookten 16,4 liter. Maar daar ligt het publiek voor dat soort materieel niet wakker van.