Biotechnologie is door zijn impact op de medische en agrarische sectoren wereldwijd een sleutelsector voor de toekomstige generaties. Het is ook een van de weinige domeinen waarin Vlaanderen een rol van betekenis speelt. Dat is ook een gevolg van de durf van wetenschappelijke lefgozers als Désiré Collen van Thrombogenics en van een sterke structurele en financiële omkadering voor een prille sector die nog altijd kwetsbaar is.
...

Biotechnologie is door zijn impact op de medische en agrarische sectoren wereldwijd een sleutelsector voor de toekomstige generaties. Het is ook een van de weinige domeinen waarin Vlaanderen een rol van betekenis speelt. Dat is ook een gevolg van de durf van wetenschappelijke lefgozers als Désiré Collen van Thrombogenics en van een sterke structurele en financiële omkadering voor een prille sector die nog altijd kwetsbaar is. Die omkadering werd de voorbije kwarteeuw hoofdzakelijk uitgebouwd dankzij de visie van een politicus als de voormalige Vlaamse minister-president Luc Van den Brande, als van die van Gerard Van Acker, jaren een van de sterke figuren binnen de investeringsmaatschappij GIMV. Van den Brande gaf de aanzet voor de vorming van het Vlaams Instituut voor Biotechnologie (VIB), dat is uitgegroeid tot de draaischijf van een Vlaams cluster van biotechbedrijven en -onderzoek die het buitenland ons benijdt. Van Acker kon de GIMV al snel overtuigen om te investeren en had zo mee de hand in de geboorte van een handvol nieuwe bedrijven die de sector de nodige dynamiek gaven. Deze kruisbestuiving liet vele puzzelstukjes op de juiste plaats vallen. Ook de biotech in de VS en Japan weten het Gentse Technologiepark en de GIMV liggen. Met andere woorden: de biotechboot is vertrokken en Vlaanderen is veilig en wel aan boord geraakt. Nu moeten we absoluut vermijden dat de Vlaamse biotechpassagier alsnog door een politieke bananenschil van het dek glibbert. Wetenschap is allerminst een eilandje waarop een sector ongestoord zijn ding kan doen. Ook biotechnologie is gebonden aan strakke regelgeving die meer dan eens onbehouwen in de weg rijdt van wetenschappelijke vooruitgang. In die mate zelfs dat het gevaar op verdere delocalisatie toeneemt. Dat bewijzen ook de ggo's, waarvan de teelt door politieke weerstand jammer genoeg in andere contreien gebeurt. Een delicate sector, waarin de graad van mislukking in de eerste fasen van onderzoek en ontwikkeling soms zo ontstellend hoog is, moet politiek gepamperd worden. Die omzichtigheid is zoek als we het recente schokkende politieke gekrakeel over de genetisch gewijzigde populieren moeten geloven. Het enige positieve aan dat onverkwikkelijke populierendossier is dat het de aandacht heeft gevestigd op biotech en diens verzuchtingen. En die zijn talrijker dan gedacht. Exclusief voor Trends heeft de sector een aantal van die verzuchtingen nog eens op een rijtje gezet. Vorig jaar had de sector een groot deel van haar wensen al in een witboek gegoten waar toenmalig voogdijminister Fientje Moerman haar tanden in zette. Het heeft haar het nodige respect opgeleverd. Om maar aan te geven dat de inzet en volharding van enkelingen het verschil kunnen maken. Aan huidig minister Patricia Ceysens om te bewijzen dat ook zij in staat is om het verschil te maken. (T)Door Bert Lauwers