Vlaams minister van Economie Fientje Moerman (Open VLD) neemt haar functie zeer ernstig. Als de politica een prinselijke handelsmissie bijwoont, dan mag dit - zeker voor een viceminister-president - wel eens wat meer kosten. Zoals in november 2006 toen ze een vierdaagse zending bijwoonde met Prins Filip in Canada. Voor die trip diende ze een persoonlijke onkostennota in van 22.070 euro. Voor 'representatie' alleen al gaf ze 10.000 euro op. Plus nog eens 5000 euro voor allerlei kleine uitgaven, zeg maar 'zakgeld', nadat haar vliegtuig, hotels en eetkosten waren betaald.
...

Vlaams minister van Economie Fientje Moerman (Open VLD) neemt haar functie zeer ernstig. Als de politica een prinselijke handelsmissie bijwoont, dan mag dit - zeker voor een viceminister-president - wel eens wat meer kosten. Zoals in november 2006 toen ze een vierdaagse zending bijwoonde met Prins Filip in Canada. Voor die trip diende ze een persoonlijke onkostennota in van 22.070 euro. Voor 'representatie' alleen al gaf ze 10.000 euro op. Plus nog eens 5000 euro voor allerlei kleine uitgaven, zeg maar 'zakgeld', nadat haar vliegtuig, hotels en eetkosten waren betaald. Die Canadese trip werd toen verlengd met een zesdaagse toer in de VS, waarbij de minister en haar drie medewerkers Microsoft, Cisco, HP en het evenement Brainport Flanders met een bezoekje vereerden. Hier ging de teller nog hoger: 51.204 euro totale kosten. Niet minder dan 15.000 euro werd opgegeven als 'onvoorziene uitgaven'. En Fientje Moerman zelf, diende facturen in voor welgeteld 18.509 euro: de grootste hap daaruit - 10.000 euro - ging opnieuw op aan representatiekosten. Op 23 januari 2007 schreef Rudy Aernoudt - toen nog secretaris-generaal bij het departement Economie, Wetenschap en Innovatie - zijn voogdijminister hierover een niet mis te verstane brief. Daarin bestempelde hij de onvoorziene uitgaven als "substantieel buiten proportie" en hij vroeg haar kabinet de werkwijze met betrekking tot dienstreizen aan te passen, "rekening houdend met de principes zuinig en goed bestuur". Aernoudt, in een vorig leven kabinetschef van Moerman, weigerde de bedragen te budgetteren en te betalen. Als reactie hierop werd zijn departement vliegensvlug het budget reiskosten afgenomen en kreeg het departement Internationaal Vlaanderen het beheer van de centen toevertrouwd. Vlaams minister van Economie Fientje Moerman neemt ook de werking van haar kabinet zeer ernstig. In januari 2005 gunde zij een expertencontract aan het adviesbureau Public Business Services. Kostprijs: 65.340 euro voor een prestatie van een dag per week, gedurende 48 weken, gespreid over een periode van een jaar. Wat deed PBS hiervoor? Het hield een interne bevraging over de kabinetswerking, het nam het kabinetssecretariaat onder de loep, het gaf advies bij de aanwerving van medewerkers en hield een work- shop over solliciteren bij de overheid (in het kader van 'Beter Bestuurlijk Beleid'). Volgens ingewijden leek dit echter veel op bezigheidstherapie. PBS is nauw verweven met Guy Serraes, consultant bij Ernst & Young. Welgeteld 90 % van de aandelen van PBS is in handen van zijn moeder, Janiene Palmyre Vermeulen. De overige 10 % is eigendom van Marleen Malfait, die de firma leidt en zelf gewezen kabinetssecretaris is van Guy Serraes, toen hij nog VLD-schepen voor Personeelszaken was in Gent samen met Fientje Moerman. De procedure voor de gunning aan PBS vertoont duidelijke sporen van manipulatie, zo blijkt uit e-mails waarin Serraes bij het kabinet-Moerman lobbyt voor het contract. "Fientje heeft aangedrongen op spoedige uitvoering. Ik heb zonet het federale bestek doorgefaxt," schrijft hij op 10 september 2004 aan het kabinet. En hij voegt eraan toe: "Als er een contract kan worden gemaakt zonder eerst het uitsturen van het bestek naar verschillende andere firma's, uiteraard geen probleem." Waarop Serraes de namen van drie bedrijven geeft die aangeschreven kunnen worden "voor het geval dit wel moet". Die drie firma's zijn: De Meyer & Co (dat het later liet afweten wegens "geen ervaring"), The Polit Bureau (dat geleid wordt door Peter Tulkens, een ex-collega van Serraes bij Ernst & Young, die inschreef voor 72.000 euro, een stuk boven de limiet die een gunning zonder voorafgaandelijke bekendmaking mogelijk maakt) en Work in Progress (dat eigendom is van Gerrit Tulkens, de broer van Peter). Op 20 december mailt Guy Serraes zelfs met het aanbod om te helpen bij de opmaak van een bestek. Hij blijkt dus meer dan betrokken partij te zijn. Volgens Fientje Moerman is het contract geen klassieke consultancy- maar een expertenopdracht. Dit houdt in dat er geen naleving van de wetgeving op overheidsopdrachten is vereist (zie Trends, 20 september 2007 en website). Het contract van PBS werd op stilzwijgende wijze verlengd in de periode 2005-2007 zonder dat hiervoor een nieuwe gunning werd georganiseerd. Op die manier zijn de totale inkomsten voor PBS al gestegen tot 200.000 euro. Vlaams minister van Economie Fientje Moerman neemt ook het advies van haar administratie zeer ernstig. In maart 2007 hield ze de Stichting Hercules boven de doopceel, om jaarlijks 15 miljoen euro te investeren in middelzware en zware onderzoeksinfrastructuur. Zowel de adviezen van het departement 'Economie, Wetenschap en Innovatie', de Vlaamse Raad voor Wetenschapsbeleid (VRWB), het Innovatie-instituut voor Wetenschap en Technologie (IWT) als het Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek (FWO) zijn eensluidend: die constructie is compleet overbodig. Voor een fonds van amper 15 miljoen euro een nieuwe loodzware administratie in het leven roepen binnen een privaatrechtelijk verzelfstandigd agentschap is zinloos - tenzij het dient om vetbetaalde postjes te verdelen - zo klinkt het in ambtenarenkringen. "Complex en niet doelmatig," besluit het IWT in een vernietigende analyse, gedateerd op 19 april 2007. De minister blijft echter Oost-Indisch doof. Met ingang van 1 juli 2007 stelt Moerman - zonder sollicitatieprocedure - Marc Luwel aan als operationeel directeur van Hercules. Deze gewezen adjunct-kabinetschef van VLD-politica Marleen Vanderpoorten (nu Vlaams parlementsvoorzitter) is opnieuw een vriend aan huis bij het kabinet-Moerman. Sterker nog, er circuleren minstens vijf e-mails waaruit blijkt dat de man de uitwerking van het Herculesproject zelf heeft voorbereid. Zo stuurt hij op 5 maart 2006 een bericht met daarin de woorden: "Kijk eens goed wat er staat voor Hercules en (of) interne samenwerking niet rammelt. (...) Ik ben morgenvroeg op het kabinet." Op 11 mei mailt hij: "We zouden een lijst moeten maken met een planning per punt van de punten die we nog op de VR ( nvdr - Vlaamse regering) willen voor de zomer." Onderaan staat te lezen: "Hercules (zonder VRWB)". Hieruit blijkt duidelijk dat het nieuwe agentschap het levenslicht diende te zien zonder voorafgaand advies van de Vlaamse Raad voor Wetenschapsbeleid. Op 9 mei 2007 geeft Vlaams minister Marino Keulen (Open VLD) in de plaats van Fientje Moerman repliek op de kritiek van de oppositie. "De betrokken operationele directeur, de heer Luwel, is nooit verbonden geweest aan het kabinet-Moerman," aldus Keulen. Een uitspraak die - rekening gehouden met aangehaalde e-mails - een dikke korrel zout nodig heeft. Ook over die gang van zaken interpelleerde Rudy Aernoudt zijn voogdijminister. Op 19 december 2006 wees hij de Vlaamse minister van Economie erop dat het voorstel tot oprichting van de Herculesstichting niet conform de basisprincipes van Beter Bestuurlijk Beleid is. Dit zal, zo vreest Aernoudt, een ongewenst precedent scheppen. Kamerlid Jean-Marie Dedecker (LDD), die over de nodige bezwarende documenten beschikt, pleit met aandrang voor de oprichting van een parlementaire onderzoekscommissie om klaarheid in deze zaak te brengen. Moerman zelf ontkent deze week in ons zusterblad Knack alle verdachtmakingen. Piet Depuydt piet.depuydt@trends.be