De auteur is hoofdeconoom bij vermogensbeheerder Petercam.
...

De auteur is hoofdeconoom bij vermogensbeheerder Petercam. Reacties: visienoels@trends.beHet is me een raadsel waarom de renners in de Ronde van Frankrijk zich steevast te pletter rijden in de proloog voor enkele seconden tijdwinst, terwijl in de bergetappes de verschillen makkelijk tot minuten oplopen. Beleggers zijn echter net zoals renners, maar dan zonder valhelm. Ze willen het verschil in de eerste meters maken en verliezen daardoor het langetermijnperspectief. Beleggen is immers geen sprint maar een marathon. Met een sprintstrategie sta je al snel buiten adem, of zonder cash op het moment dat het peloton komt voorbijgestormd of de opportuniteiten zich aandienen. Het lijkt erop dat we zo'n belangrijke etappe voor uw vermogen voor de boeg hebben. Daarom even tijd voor reflectie. De grafiek Aandelen versus obligaties toont het parcours dat de beleggers in de afgelopen tien jaar hebben afgelegd. De blauwe lijn toont de golven van de conjunctuur. De rode curve geeft de prestatie weer van aandelen tegenover obligaties. Een opgaande lijn betekent dus dat aandelen in Europa het beter deden dan obligaties en omgekeerd. Begin 2000 hadden aandelen het 150 % beter gedaan dan obligaties, gemeten vanaf midden 1994, of ongeveer 20 % per jaar! Maar op drie jaar tijd verloren de aandelen al die voorsprong, om midden 2003 zelfs op een achterstand te komen tegenover beleggingen in simpele Europese overheidsobligaties. Van een inzinking gesproken. Vandaag staat er opnieuw een voorsprong van 20 % op de tabellen, of 1,75 % per jaar beter dan obligaties op tien jaar tijd. Rugwind of tegenwind. De grafiek leert ons nog enkele dingen. Aandelen doen het beter wanneer de conjunctuur in een opgaande fase is (groene blokjes). Bijna de gehele betere prestatie van aandelen gebeurt in die perioden. In de afkoelingsfase van de conjunctuur halen obligaties hun achterstand in, of houden ze ten minste gelijke tred. Merk op dat sinds het begin van het jaar de vooruitlopende conjunctuurindicator gas terugneemt (daling van de rode lijn) en dat aandelen hun steile klim hebben stopgezet. Niet dat obligaties het excellent hebben gedaan, maar hun prestatie sinds het begin van het jaar wordt nog altijd in het groen geschreven, ondanks alle onheilstijdingen over een oprukkende inflatie. Oogsten wanneer je honger hebt. Aandelen doen het dus op langere termijn beter dan obligaties. Dat is altijd zo geweest. Maar toch zijn langetermijnbeleggers zoals verzekeraars en pensioenfondsen niet tevreden over de prestatie van aandelen. Aandelen zijn té grillig. De meerwaarden die in vele jaren werden opgebouwd, kunnen in enkele jaren smelten als sneeuw voor de zon. Die meerwaarden waren er vooral ook niet wanneer ze ze nodig hadden, om pensioenen of andere uitkeringen te betalen. Het heeft beide institutionele beleggers tot de rand van de afgrond gedreven. Dat aandelen het op lange termijn beter doen, is mooi, maar niet alle beleggers kunnen wachten tot die meerwaarden kunnen worden gerealiseerd. Je moet kunnen oogsten wanneer je honger hebt. Ook renteniers, gepensioneerden en andere spaarders hebben de afgelopen jaren die keerzijde leren kennen. Een meerwaarde is niet interessant als ze niet kan worden geïnd op het moment dat je ze nodig hebt. Aandelen hebben het in de afgelopen tien jaar 1,75 % beter gedaan dan obligaties, maar er waren jaren dat je 20 % kon innen en jaren dat er niets was. In die jaren moest er evengoed rendement worden behaald, om lopende uitgaven te betalen. Een jaarlijkse stabiele inkomst zorgt ervoor dat je uiteindelijk kunt overleven tot de periode dat de meerwaardeoogst kan worden binnengehaald! Rendement is de toekomst! De jaren negentig waren het decennium van het snelle geld. De zoektocht naar groei was toen het leidmotief voor de beleggers. Meerwaarden worden gecreëerd wanneer de rente daalt en de economie boomt, dat was toen. De omstandigheden vandaag zijn evenwel anders. De rente zal misschien niet veel stijgen, maar een even sterke daling als in de afgelopen twintig jaar is mathematisch uitgesloten. Dat is geen omgeving om meerwaarden te realiseren. Het vorige decennium was dus voor de meerwaardezoekers. Het volgende decennium wordt dat van de rendementszoekers. Dat sluit beleggingen in aandelen niet uit, maar zal beleggers selectiever maken: dividenden zullen opnieuw worden geapprecieerd. Ook een regelmatige obligatiecoupon zal door de rendementshongerige institutionelen worden herontdekt, zeker die van de hoogrentende emittenten. De grafiek toont ook aan dat het voorlopig onbeslist blijft of de berenmarkt voor aandelen is afgelopen. Rendement biedt echter een goede bescherming tegen beren. Opnieuw een reden om tijdens deze zomer uw portefeuille voor te bereiden op een mogelijke winter. Geert Noels