Vakantieperioden zijn voor filmverdelers hét ogenblik om spanning en actie op het grote publiek los te laten. Bij "Dante's Peak" en "The Fan" mag u in ieder geval het verstand op nul zetten.
...

Vakantieperioden zijn voor filmverdelers hét ogenblik om spanning en actie op het grote publiek los te laten. Bij "Dante's Peak" en "The Fan" mag u in ieder geval het verstand op nul zetten.De rampenfilm lijkt terug van weggeweest. Na de verwoeste steden uit " ID4" en de tornado's in " Twister" plant Hollywood nog meer overstromingen, vliegtuigrampen en vulkaanuitbarstingen. Van dat laatste natuurverschijnsel is " Dante's Peak" de eerste in de reeks. Pierce Brosnan incarneert de held die in de epiloog zijn geliefde verliest en vier jaar later naar een nieuw, potentieel rampengebied wordt gestuurd. Daar ontmoet hij de alleenstaande burgemeester Rachel en haar twee kinderen. Zoals de formule het wenst, wijst hij op het nakende gevaar van een eventuele uitbarsting. Hij wordt echter teruggefloten door zijn chef om geen paniek te zaaien in het toeristvriendelijke stadje dat enkele scènes later efficiënt van de kaart wordt geveegd. Over het algemeen loont het opgevoerde spektakel de moeite. Toch komt de formule van de effecten-komen-op-de-eerste-plaats hol over. Het scenario is, in navolging op " Jurassic Park" en " Twister", belachelijk dun. Naar Hollywoodiaanse gewoonte komt het bijeenhouden van het gezin op de eerste plaats. Het is dan ook ontzettend grappig om een verbeten Brosnan, vrouw, kinderen en hond met een kort en geruststellend alles is in orde-statement, door de meest onwaarschijnlijke situaties te zien loodsen. In "Dante's Peak" zijn het ridicule en het grappige elkaar waard. Regisseur Roger Donaldson laat de pyroclastische effecten elkaar in zo'n snel tempo opvolgen, dat de toeschouwer nauwelijks de tijd krijgt om op adem te komen. Met het verstand op nul en in een goede bui valt "Dante's Peak" best te genieten als zaterdagavond- of zondagnamiddagfilm. Hoe ongewild komisch "Dante's Peak" is in zijn actie, zo ridicuul is de mise-en-scène van regisseur Tony Scott voor de baseball-thriller " The Fan". Bedolven onder een loeiharde soundtrack en kleurenfilters gaat "The Fan" over de baseballfan Gil Renard ( Robert De Niro), die niets en niemand spaart om in de gunst van zijn idool Bobby Rayburn ( Wesley Snipes) te komen. De scènes van de baseballmatch zijn spectaculair in beeld gezet, het script van Phoef Sutton heeft echter weinig om het lijf. Zowel acteurs als plot zijn hier ondergeschikt aan de reeks afgelikte beeldjes, die in een ijltempo op het netvlies worden afgevuurd. "The Fan" is gestroomlijnd en leeg entertainment, dat smaakt naar de popcorn die in de bioscoopcomplexen wordt aangeboden. Piet Goethals Dante's Peak Effecten komen op de eerste plaats.