Las Vegas (Verenigde Staten)
...

Las Vegas (Verenigde Staten) Als we de faam van een designer mogen afmeten aan de omvang van zijn projecten, kan Patrick Jouin zich gerust top of thebill noemen in zijn vak. Eerder tekende hij al voor Mix in New York, een van de nieuwste trendy restaurants van chef en zakenman Alain Ducasse. Dat smaakte naar meer, want hij ging opnieuw in zee met Ducasse en bouwde een gelijknamige eettempel in Las Vegas. In deze excentrieke stad bij uitstek, waar toeristen zich overleveren aan de geneugten van de 'eenarmige bandiet' of de typische spektakelhotels komen bewonderen, stampte het duo een van de meest verbluffende restaurants van de voorbije jaren uit de grond. De locatie? De 43ste verdieping van het Mandalay Bay. Of liever: helemaal bovenaan het hotelcomplex THEhotel, dat is ondergebracht in het Mandalay Bay. De hoogste verdieping van deze mammoet biedt uitzicht op de Strip, de hoofdlaan van Las Vegas. Mix breekt radicaal met de flamboyante, op en top kitscherige stijl van de lichtstad. Het is allerminst een van de vele peperdure pastichehotels waarop Las Vegas het patent heeft. De cijfers zijn nochtans om van te duizelen: een oppervlakte van 1500 m2, waaronder een dertig meter lang terras met panorama op de Nevadawoestijn. Het terras is bereikbaar met maar liefst zeven liften. De tien meter hoge restaurantzaal is 'bekleed' met een kandelaar die uit 15.000 mondgeblazen glasbellen bestaat. Dit pronkstuk kwam tot stand in een atelier in Murano. Alleen al dit accessoire kostte één miljoen dollar (een vijftiende van het totale budget) en vergde drie maanden werk. De installatie nam nog eens twee maanden in beslag. Een gigantisch prijskaartje dus. Toch creëerde Patrick Jouin een verbazend sobere ruimte. De monumentale zaal is volledig in het wit, met het karmijnrode vaatwerk als enig kleurencontrast. De soepele fauteuils werden vervaardigd door het Italiaanse merk Cassina, op basis van het ontwerp van Patrick Jouin. Ze wedijveren in sensualiteit met de banken, die dankzij hun verticale rugleuning een echte cocon vormen. De achterkant van de zaal bestaat uit een eenvoudige glazen rechthoek die uitgeeft op de keukens en geritmeerd wordt door strakke rijen wijnflessen. Patrick Jouin verkoos een 'naturalistische' metafoor boven de verzadigde, artificiële kleuren die Las Vegas typeren: die van de extreem, verschroeiend witte woestijn die de stad omgordt. De glasbellen die in de lucht zweven, hangen als wolken boven de gasten. De bar is met zijn 300 plaatsen al even buitenmaats en biedt een zwoele nightclubsfeer. Een gloedrode schaal in glasvezel structureert de ruimte vanaf het plafond en loopt tot aan de champagnebar met zijn lavakleurige poefs. Mix is de kroon op de intense samenwerking tussen Patrick Jouin en Alain Ducasse, die wereldwijd een twintigtal restaurants bezit. Het is het vijfde project van het duo, na onder meer de bar van de Plaza Athénée (Parijs, 2000) en de Spoon Byblos in Saint-Tropez (2002). Het succesverhaal begint eind jaren negentig. Patrick Jouin verlaat het team van Philippe Starck na vier jaar goede en trouwe diensten, en richt zijn eigen bureau op. Alain Ducasse bestelt bij hem een tafelservies voor zijn restaurants. Hij is in de wolken over het resultaat: de moderne, elegante stijl past perfect bij de eigentijdse, trendy visie van de Franse chef. Voor wie van uitgepuurde vormen houdt, is Patrick Jouin een klinkende naam. Zo werkte deze productieve ontwerper samen met Ligne Roset, Thomson, Cassina en onlangs met de Italiaanse producent Kartell. Hij ontwerpt even graag meubilair als binnenhuisinrichting en decors - hij schilderde vorig jaar het station van Rijsel in fuchsia - en laveert met het grootste gemak tussen de verschillende disciplines. Het karakteriseert de designers van vandaag. Antoine MorenoDe tien meter hoge restaurantzaal is 'bekleed' met een kandelaar die uit 15.000 mondgeblazen glasbellen bestaat. Alleen al dit accessoire kostte één miljoen dollar. Mix is de kroon op de intense samenwerking tussen designer Patrick Jouin en sterrenchef Alain Ducasse.