Narendra Modi, de Indiase eerste minister, zegt het graag: dit moet hét moment voor India worden. Door de handelsgeschillen tussen het Westen en China komen voor 3 biljoen dollar aan toeleveringsketens vrij. India heeft de uitgestrekte gebieden die nodig zijn voor fabrieken, het heeft een lange kustlijn die geschikt is voor de scheepvaart, het kan miljoenen jonge mensen inzetten als arbeidskrachten en het heeft een uitgebreide keuze aan software-ingenieurs. Het zijn allemaal redenen waarom het land een alternatief kan zijn voor de lastige communistische staat in het noorden, of op zijn minst een aanvulling erop.
...

Narendra Modi, de Indiase eerste minister, zegt het graag: dit moet hét moment voor India worden. Door de handelsgeschillen tussen het Westen en China komen voor 3 biljoen dollar aan toeleveringsketens vrij. India heeft de uitgestrekte gebieden die nodig zijn voor fabrieken, het heeft een lange kustlijn die geschikt is voor de scheepvaart, het kan miljoenen jonge mensen inzetten als arbeidskrachten en het heeft een uitgebreide keuze aan software-ingenieurs. Het zijn allemaal redenen waarom het land een alternatief kan zijn voor de lastige communistische staat in het noorden, of op zijn minst een aanvulling erop. Maar zelfs voordat de verspreiding van het covid-19-virus de Indiase economie verpletterde, gingen de omstandigheden al achteruit, omdat bedrijven hun theoretische kwaliteiten niet zomaar in praktijk konden brengen. De groei van het bbp gaat sinds 2016 achteruit en de investeringen lopen terug sinds 2018. Zoals het Centre for Monitoring Indian Economy, een onafhankelijk onderzoeksbureau, het stelt: de industriële productie ging "van min naar nog minder". Economen denken dat in de eerste helft van 2021 een lichte krimp van het bbp mogelijk is. Die wordt goedgemaakt door een inhaalbeweging van de consumptie in de tweede helft van het jaar. Achter gesloten deuren wordt echter veel gespeculeerd over een jarenlange achteruitgang. Na jaren van financieel wanbeheer werd de begroting al voor covid zwaar op de proef gesteld, maar dat werd verborgen achter fantasievolle verwachtingen over belastinginkomsten en meevallers door de verkoop van staatsbedrijven. Door een noodzakelijke opruimactie bij de staatsbanken herhaaldelijk uit te stellen, was het financiële systeem al verzwakt. De situatie is nog verergerd toen bedrijven de kans kregen terugbetalingen uit te stellen en de banken deden alsof ze er weer bovenop kwamen. Tegelijk is de inflatie gestegen, waardoor de financieringskosten nog toenamen. De uitdaging wordt een nationale reddingsactie leiden met geld dat India niet goedkoop kan drukken. Een diepgaande economische crisis in India zou dus amper een verrassing zijn. Kredietbeoordelaars waren van plan de overheidsschuld van India in 2020 te degraderen tot rommel, maar wachten toch af of de vroegere hoge groeicijfers terugkeren. Hoewel een lagere rating op zich niet veel zou betekenen - India heeft weinig buitenlandse schulden - zou dat het nu al fragiele vertrouwen schokken. Het is niet allemaal kommer en kwel. In augustus keerde een collega terug naar het grotendeels leegstaande gebouw in Mumbai waar ook het plaatselijke kantoor van The Economist is gevestigd. Tot zijn genoegen werd hij daar buiten begroet door zijn vertrouwde boekenverkoper, gsm-hersteller en theeverkoper. Ze stonden te popelen om weer aan de slag te gaan, ondanks de pandemie en de moesson. Ze maken deel uit van een uitgebreide verborgen economie - die verantwoordelijk is voor misschien wel 80 procent van de werkgelegenheid in India en de helft van het bbp. Daardoor zal India op de been blijven in 2021.