Se Ri Pak won in 1998 de US Open. Een van vier toernooien waarin ze de beste was, en dat in haar eerste seizoen als profspeelster. Het was het begin van een ware invasie: vandaag zijn niet minder dan 21 Koreaanse profspeelsters lid van de Amerikaanse Tour. En de resultaten zijn positief.
...

Se Ri Pak won in 1998 de US Open. Een van vier toernooien waarin ze de beste was, en dat in haar eerste seizoen als profspeelster. Het was het begin van een ware invasie: vandaag zijn niet minder dan 21 Koreaanse profspeelsters lid van de Amerikaanse Tour. En de resultaten zijn positief. In 1998 was Pak amper twintig toen ze in de States neerstreek. Vandaag is ze de zesde op het lijstje van de beste verdieners aller tijden bij de dames: met 7,5 miljoen dollar. Mi-Hyun Kim staat negentiende en Grace Park 24ste. Eind april stonden acht Koreaanse meisjes in de toptwintig van de Amerikaanse PGA. Bovendien staat de opvolging al klaar. Sinds 1998 ging de titel van Rookie van het Jaar drie keer op zes naar een Koreaanse: na Pak in 1998 ook Mi-Hyun Kim (1999) en Hee-Won Han (2001). In de Futures Tour, een verplicht nummer voor wie een kaart voor de grote Tour wil afdwingen, spelen nu een twintigtal Koreaanse meisjes. De Zweedse Annika Sörenstam is de beste golfspeelster van de wereld (ze sloeg in haar carrière al 14 miljoen dollar bij elkaar), maar ze weekt bij de Zweedse jeugd niet meteen groot golfenthousiasme los. In tegenstelling tot de Koreaanse meisjes, dus. Een verklaring voor het Koreaanse succes is misschien dat de ouders aldaar hun kinderen al vroeg onder grote druk zetten om in alles wat ze doen de beste te zijn. Een houding die kenmerkend is voor een land dat na de Twee Wereldoorlog, na jaren van onderdrukking door de Japanners, eindelijk onafhankelijk werd. Terwijl de lakens nog vroeger in de geschiedenis werden uitgedeeld door de Chinezen. Het resultaat is dat Koreanen vandaag bereid zijn heel wat offers te brengen om te slagen. Dat recept lijkt evenwel heel wat minder goed te werken bij de jongens, die sneller gaan rebelleren. Alleen de vroegere gewichtheffer KJ Choi speelde op de Europese golfbanen en onderscheidt zich tegenwoordig in de Verenigde Staten. Tijdens de recentste wereldbeker voetbal verbaasden de Koreanen vriend en tegenstander: ze bereikten de halve finale (1-0 verloren van Duitsland). Maar eigenlijk was dat een uitzondering, want in het sportlandschap zijn het doorgaans de Koreaanse vrouwen die gensters slaan. Dat heeft er wellicht mee te maken dat Koreaanse jongens tweeënhalf jaar bij het leger of de politie moeten, terwijl de meisjes thuis worden gecoacht door een soms heel koppige vader. Een beetje zoals in het professionele tenniscircuit. Met 2,5 miljoen golfspelers op 50 miljoen inwoners is Korea het vijfde golfland in de wereld, na de Verenigde Staten, Japan, Groot-Brittannië en Canada. Alleen is er een schrijnend gebrek aan terreinen. Korea heeft amper 120 privé-terreinen waar buitensporige prijzen worden gehanteerd. Zo kost lidmaatschap van een club in Seoel tussen 100.000 en 500.000 euro. Wie het iets minder exclusief wil, moet nog altijd 1000 euro abonnementsgeld per jaar betalen. Maar dan krijgen ze maar een beperkt aantal balletjes en verplichte tee times... John Baete John Baete