"Het was een uitdaging die ter sprake kwam tussen pot en pint. Koen Dejonckheere, de CEO van Gimv, snoeit bomen. Toen hij me uitnodigde om het ook eens te proberen, lachte ik hem weg. Later ging ik toch langs. Ik bleek meteen gebeten door snoeitechnieken. Ondertussen werkt het meditatief, dat aan de slag zijn in de natuur. Ik ben zelfs tomaten gaan kweken. Verwacht geen professionele toestanden, hoor. Je zou schrikken van hoe weinig groene vingers ik eigenlijk maar heb ( lacht). Tuinieren is gewoon een ideale manier om aan de stress te ontsnappen. Als ik ga kijken of de tomaat die er de week daarvoor hing niet tegen het paaltje is gegroeid, vergeet ik even al de rest. Dat klin...

"Het was een uitdaging die ter sprake kwam tussen pot en pint. Koen Dejonckheere, de CEO van Gimv, snoeit bomen. Toen hij me uitnodigde om het ook eens te proberen, lachte ik hem weg. Later ging ik toch langs. Ik bleek meteen gebeten door snoeitechnieken. Ondertussen werkt het meditatief, dat aan de slag zijn in de natuur. Ik ben zelfs tomaten gaan kweken. Verwacht geen professionele toestanden, hoor. Je zou schrikken van hoe weinig groene vingers ik eigenlijk maar heb ( lacht). Tuinieren is gewoon een ideale manier om aan de stress te ontsnappen. Als ik ga kijken of de tomaat die er de week daarvoor hing niet tegen het paaltje is gegroeid, vergeet ik even al de rest. Dat klinkt misschien dom, maar ieder mens moet nu eenmaal een uitlaatklep vinden. "Die liefde voor de natuur heb ik van mijn ouders en grootouders meegekregen. Toen ik jonger was, kweekte ik bijvoorbeeld ook een tijdlang dieren. Ik had eenden, kippen, geiten en honden. Dat kan nu niet meer, omdat ik voor mijn baan regelmatig een week of twee in het buitenland ben. Je wilt je echtgenote of je kinderen dan liever niet belasten met je hobby. Bomen en tomaten kunnen in die tijd gewoon verder groeien, die hebben niet veel nodig. De concurrentie drogeert zijn tomaten met serres, maar daar doe ik niet aan mee. Ik wil geen seizoenen versnellen of extra beschermen tegen slecht weer. Laat mijn resultaat maar afhankelijk zijn van de natuur." "In augustus tref je me misschien niet in mijn moestuin, maar in zee. Dan sleep ik samen met een paar vrienden garnalen. Met een net van vier meter gaan we tot borst- of zelfs tot schouderhoogte in het water en halen we uit de zee wat erin zit. Daarna koken we de garnalen en dan moeten we ze natuurlijk ook wegspoelen ( lacht). Bij wat gerstenat of wijn bespreken we hoe we het garnalenscheppen de volgende keer zullen aanpakken. "Onze kinderen gaan ook mee en nemen die hobby geleidelijk aan al over. Ik denk dat ik me wel een familieman mag noemen. Ik betrap mezelf erop dat ik hard werk en dat ik dat absoluut niet ervaar als een straf. Maar ik geloof niet dat dat van mij een slechte vader maakt. Als ik er moet zijn, sta ik er ook. Ik kook soms of maak aperitiefhapjes klaar. Met een goed glas wijn - of water - en samen met mijn kinderen bloemkool of wortels dippen bij de open haard, dat is voor mij genieten. Op een vrijdag- of zaterdagavond zul je me daarom niet vaak bij klanten of op netwerkmomenten vinden. Dan kies ik voor de warmte thuis." "Als ik één ding wil doorgeven aan mijn kinderen, dan is het dat wel. Vroeger hoopten mensen dat hun kinderen een mooie of slimme partner zouden vinden, of dat ze rijk zouden trouwen. De volgende generatie moest vooral succesvol zijn. Mijn enige hoop is dat ik die eenvoudige warmte kan overbrengen. Want of partners rijk of mooi zijn, dat zijn bijkomstigheden. Het gezellige nestje, dat is het belangrijkste in het leven. "Of dat betekent dat de balans tussen werk en gezin helemaal in evenwicht is? Die vraag speel ik het beste door aan mijn echtgenote, denk ik ( lacht). De voorbije twee jaar is het niet makkelijker geworden me af te sluiten van het werk. Ik reageer niet altijd binnen de minuut als er tijdens het weekend vragen komen, maar ik wil ook niet dat het bedrijf uren op mij moet wachten. Dus probeer ik vaak stiekem nog wat te werken buiten de kantooruren, maar mijn gezin betrapt me meestal toch."