Wie moe wordt, wordt mentaal lui. Dat besluiten Tobias Baer en Simone Schnall, die de beslissingen van kredietverstrekkers van een vooraanstaande bank onder de loep namen. Ze publiceerden hun bevindingen in Royal Society OpenFinance. De academici schrijven dat beslissingsmoeheid "de neiging inhoudt om terug te vallen op de standaardoptie: de keuze die relatief weinig mentale inspanning vergt."
...

Wie moe wordt, wordt mentaal lui. Dat besluiten Tobias Baer en Simone Schnall, die de beslissingen van kredietverstrekkers van een vooraanstaande bank onder de loep namen. Ze publiceerden hun bevindingen in Royal Society OpenFinance. De academici schrijven dat beslissingsmoeheid "de neiging inhoudt om terug te vallen op de standaardoptie: de keuze die relatief weinig mentale inspanning vergt." De onderzoekers bekeken de voorstellen voor de herfinanciering van leningen. Elke werknemer analyseerde 46 aanvragen per dag. Het goedkeuringspercentage schommelde rond 40 procent. De standaardbeslissing was dus een afwijzing. De kredietbeoordelaars begonnen hun werkzaamheden meestal tussen 8 en 10 uur, lunchten tussen 13 en 15 uur en stopten om 18 uur. De onderzoekers stelden vast dat het goedkeuringspercentage tussen 11 en 14 uur aanzienlijk daalde, na 15 uur weer steeg en tussen 16 en 18 uur weer daalde. Het geautomatiseerde systeem van de bank wees de aanvragen willekeurig toe aan de beoordelaars, en er zijn geen aanwijzingen dat de tijdens de lunch beoordeelde leningen van een andere kwaliteit waren dan die van de rest van de dag. De auteurs gingen ook na of de leningen vervolgens al dan niet werden terugbetaald, en ontdekten dat dat minder waarschijnlijk werd na het afwijzen van een herfinancieringsaanvraag. Door meer weigeringen te veroorzaken kostte de beslissingsmoeheid de bank dus geld: ongeveer 500.000 dollar in één maand tijd. Iedereen die wel eens een hele dag heeft vergaderd, kan beamen dat mentale activiteit kan leiden tot lichamelijke uitputting. Hersenen die hard moeten werken, kunnen een tunnelvisie ontwikkelen. Pauzes kunnen de creativiteit stimuleren. De geest heeft momenten nodig om af te dwalen.In zijn boek The Pause Principle schrijft Kevin Cashman van het adviesbureau Korn Ferry dat leidinggevenden aangeven dat ze hun beste ideeën vaak krijgen tijdens het sporten, het douchen of het pendelen. Veel mensen hebben hobby's die plezierig zijn omdat ze maar een deel van hun bewuste geest aanspreken, maar toch de verveling tegengaan. Denk maar aan puzzelen of breien. Zulk tijdverdrijf is ontoelaatbaar op kantoor, terwijl niemand er last van zou hebben. Dat kun je niet zeggen van een praatje met een collega, wat dan weer wel als een aanvaardbare afleiding wordt beschouwd. Bedrijven moeten manieren zoeken om werknemers te beschermen tegen beslissingsmoeheid. Eén mogelijkheid is hun meer pauzes gunnen, een andere is de beslissingen op bepaalde tijdstippen van de dag te controleren.De bank in het onderzoek had de kredietbeslissingen die vlak voor de lunch of aan het eind van de dag waren genomen, kunnen controleren. Software zou werknemers kunnen waarschuwen: "Uw besluitvorming lijkt te zijn veranderd, misschien wilt u een pauze nemen en uw mening herzien." Pauzes verdienen applaus.