De Belgische staat is met de helft plus één van de aandelen de controlerende aandeelhouder van Belgacom. Het is uitzonderlijk in de telecomsector, maar Belgacom is winstgevend en daardoor kon de Belgische staat dit jaar 115,3 miljoen euro (4,65 miljard frank) aan dividenden innen. Voor volgend jaar voorziet Vande Lanotte 124 miljoen euro (5 miljard frank). Een zeer optimistische berekening, want door de economische vertraging krijgt ook Belgacom klappen. Wanneer de trend van de halfjaarcijfers zich doorzet, zal Belgacom dit jaar in het beste geval 415 miljoen euro (16,75 miljard frank) winst halen. Bij een gelijkblijvende dividendpol...

De Belgische staat is met de helft plus één van de aandelen de controlerende aandeelhouder van Belgacom. Het is uitzonderlijk in de telecomsector, maar Belgacom is winstgevend en daardoor kon de Belgische staat dit jaar 115,3 miljoen euro (4,65 miljard frank) aan dividenden innen. Voor volgend jaar voorziet Vande Lanotte 124 miljoen euro (5 miljard frank). Een zeer optimistische berekening, want door de economische vertraging krijgt ook Belgacom klappen. Wanneer de trend van de halfjaarcijfers zich doorzet, zal Belgacom dit jaar in het beste geval 415 miljoen euro (16,75 miljard frank) winst halen. Bij een gelijkblijvende dividendpolitiek resulteert dit in een inkomen voor de staat van 100 miljoen euro (4,04 miljard frank). Een verschil van 24 miljoen euro (bijna 1 miljard frank) met de prognose van Vande Lanotte.Waar de 400 miljoen euro (16,14 miljard frank) van de NBB gevonden moet worden, blijft echter een mysterie. De verschillende protagonisten spreken elkaar tegen. "Het gaat zeker niet om dividenden of een uitkering van reserves," zegt Kris De Witte, kabinetschef van de minister van Begroting. Is het verkopen van een deel van de goudvoorraad van de NBB een mogelijke denkpiste? Het goud van de NBB is eigendom van de Bank en dus van alle aandeelhouders. De staat bezit de helft van alle uitstaande aandelen, terwijl de rest onder het publiek verspreid zit, voornamelijk institutionele beleggers. Eind 1988 is er echter iets eigenaardigs gebeurd. Een meerderheid van de aandeelhouders stemde er toen mee in om de gerealiseerde meerwaarden op goud onvoorwaardelijk aan de staat te schenken. Een genereus gebaar, zo blijkt. Eind 2000 staat aan de passiefzijde van de balans van de NBB voor maar liefst 2,07 miljard euro (83,6 miljard frank) aan meerwaarden op goud geboekt. De verkoop van ongeveer één vijfde van de goudvoorraad zou volstaan om het Zilverfonds te spekken.Een goudverkoop is echter niet aan de orde volgens Kristin Bosman, persattaché van de gouverneur van de NBB. "De bijdrage van de NBB aan het Zilverfonds slaat op het niet-fiscale inkomen dat de staat van de NBB jaarlijks ontvangt en bestaat uit dividenden en de zogenaamde seigneuriage." De staat mag jaarlijks, zoals alle aandeelhouders van de NBB, aan de kassa passeren voor zijn dividend. Voor het Zilverfonds zijn dit echter maar marginale bedragen. Dit jaar verhuisde er op deze manier 18,3 miljoen euro (738 miljoen frank) van de Berlaymontlaan naar de schatkist.De seigneuriage is het monetaire inkomen dat de staat van de NBB krijgt. De staat ontvangt alle netto financiële opbrengsten die hoger zijn dan 3% op de rentegevende activa van de NBB. Daarbij moeten we vooral denken aan de opbrengst van kredietverrichtingen en beleggingen in euro en in vreemde valuta. De resultatenrekening leert dat deze bedragen aanzienlijk kunnen oplopen. Voor 2000 mocht de staat rekenen op een seigneuriage van 369,75 miljoen euro (bijna 15 miljard frank). Het jaar voordien was dat amper 86 miljoen euro (3,47 miljard frank). Het is dus ook een zeer volatiel cijfer, want sterk afhankelijk van onder andere de rentevoet en de koers van de dollar. Een prognose voor 2001 maken is dan ook nattevingerwerk.Dirk Van Thuyne