Kaviaarsnoepers, opgelet. Schaarste treft uw delicatesse. Iran heeft z'n prijzen aangepast en de contracten herzien. Wereldwijd zijn er slechts 16 contractanten. Maar gelukkig : twee daarvan zijn Belgisch.
...

Kaviaarsnoepers, opgelet. Schaarste treft uw delicatesse. Iran heeft z'n prijzen aangepast en de contracten herzien. Wereldwijd zijn er slechts 16 contractanten. Maar gelukkig : twee daarvan zijn Belgisch.Exquise lekkernijen hebben zo hun prijs : een kilo Beluga kost in de winkel bijna 50.000 frank, de iets minder exclusieve Oscietra pakweg 25.000 frank. Toch komt er dit jaar minstens 7 ton Iraanse kaviaar officieel ons land binnen. Dat is veel, want de totale Iraanse kaviaarproductie bedraagt nog slechts 105 ton, de helft van de vangst van twee jaar geleden. Watervervuiling en overbevissing van de steurpopulatie in de Kaspische Zee zijn de oorzaak. Door de halvering van de productie heeft het Iraanse staatsbedrijf Shilat de prijs van de steurkuit met vijftig procent verhoogd én heeft het dit voorjaar alle contracten herzien van de traditionele klanten : 16 contractanten zijn er nu nog in de wereld, twee daarvan huizen in België. Aan de Brusselse Tervurenlaan is La Maison du Caviar van Mohammed Bahmadi gevestigd. Bahmadi woont sinds '74 in België, eerst als student politieke wetenschappen, later als politiek vluchteling. Nu heeft hij twee nationaliteiten. Sinds '84 zit hij in de kaviaar. Vijf jaar later had hij een contract met Shilat op zak : "De eerste keer moest ik maar zien of ik die drie ton kaviaar verkocht kreeg. Gelukkig viel het mee." Nu heeft hij een contract voor vijf ton. Omwille van de prijsverhoging heeft hij een kleinere hoeveelheid genomen dan de voorbije jaren. In '95 voerde hij 5,7 ton Iraanse en 2 ton Russische kaviaar in, van de Iraanse kaviaar verkocht hij één ton elders in de Europese Unie. Zijn bedrijfje Bemca (12 personeelsleden ; omzet '95 : 115 miljoen frank ; winst : 1,9 miljoen) heeft naast La Maison ook nog een zaak op de Brusselse Vismarkt en een op de Vroegmarkt. De Vlaamse groothandel en heel wat restaurateurs kopen bij hem. Met lede ogen heeft Bahmadi moeten zien hoe onlangs nog een andere Belg een contract met Shilat wist los te peuteren : Roger Mignolet, die met zijn firma Best Caviar (omzet '95 : 21 miljoen ; klein verlies) uit Dilbeek sinds '89 in de kaviaarbusiness zit. Eerst kocht hij vooral via de Zwitserse invoerder Porimex, maar die ging twee jaar geleden failliet. Vorig jaar kon hij rechtstreeks aankopen bij Shilat, zonder contract. Sinds enkele weken is hij nu contractueel zeker van twee ton dit jaar. Méér kan het bedrijfje momenteel ook niet verwerken, zegt Mignolet, al zou hij volgend jaar heus geen extra ton weigeren om die naar de buurlanden te exporteren. In Nederland of de Scandinavische landen zijn er immers geen contractanten van Shilat en zowel in Groot-Brittannië als in Duitsland is er maar één. De wereld van de kaviaar is even gesloten als die van de diamant. Als buitenstaander kom je er niet gemakkelijk in. Het is Mignolet maar gelukt dankzij een toevallige ontmoeting met een topfunctionaris van Shilat in een hotellift in Dubai en dankzij z'n vriendschap met een journalist van de Frankfurter Allgemeine die goede contacten onderhield met Iran. Alleen firma's die jarenlange ervaring met kaviaar kunnen voorleggen én genoeg verkoopcapaciteit hebben, komen in aanmerking voor een contract. Kredietwaardigheid is ook belangrijk : Mignolet moest 2 miljoen Belgische frank ophoesten als waarborg, die hij terugkrijgt na de laatste levering. En elke levering moet vooraf betaald worden, pas dan gaat de kaviaar op transport. 15 miljoen frank transportkosten per ton, 12 procent invoerrechten en 21 procent BTW : kaviaar invoeren vergt een kapitaaltje. En dat terwijl de winstmarge dit jaar is gedaald.CONCURRENTIE.Bahmadi en Mignolet hebben op de Belgische markt nog andere handelaars als concurrent : die hebben zelf geen deal met Shilat, maar kopen aan bij Gourmet Trade in Luxemburg of Caviar House in Zwitserland, die wél contractanten zijn. Concurrentie komt er ook van gesmokkelde waar uit Rusland. Maar de Russische kaviaar is minder goed, omdat de steur er onder minder strikte controle wordt gevangen, bewerkt, gekoeld en vervoerd dan in Iran. "In de middenklasse zijn er nog altijd restaurateurs die zo'n smokkelwaar kopen, die vinden mijn kaviaar natuurlijk veel te duur," zegt Mignolet die onder zijn cliënteel de meeste toprestaurateurs van België telt. Hij en zijn zoon Lars verpakken de kaviaar en vervoeren het product zelfs per paar honderd gram naar de klanten. "We werken thuis, we hebben weinig onkosten, al leggen we met de twee wagens wel 200.000 kilometer per jaar af." Van 9 tot 5 werken kan niet in de kaviaar-business, restaurants moeten ook 's avonds nog voor een extra bestelling kunnen bellen. ONZEKERHEID.Kaviaar komt uit een roerig gebied. Niet alleen politieke onrust maar ook milieurampen kunnen de steur met uitsterven bedreigen. Bovendien is er het embargo van de VS : de invoer van Iraanse kaviaar is er strikt verboden. Maar Mignolet en Bahmadi geloven niet dat Europa die Amerikaanse koers zal volgen.Vooral de mogelijkheid van een tweede Tsjernobyl in de buurt van de Kaspische Zee deed Mignolet vorig jaar besluiten om zijn firma Best Caviar uit te breiden met de verkoop van King Krab uit Noorwegen waarvoor hij een exclusief contract voor de Benelux vastkreeg. Die King Krab maakt nu één zevende uit van zijn omzet. En ook Bahmadi is sinds twee jaar aan het diversifiëren, hij verkoopt nu 400 gastronomische delicatessen : van foie gras uit Hongarije tot een huis-champagne. Kaviaar maakt nog zestig procent uit van zijn jaaromzet, een aandeel dat hij stilaan hoopt te verminderen. MVB MOHAMMED BAHMADI (LA MAISON DU CAVIAR), LARS EN ROGER MIGNOLET (BEST CAVIAR) De totale Iraanse kaviaarproductie bedraagt nog slechts 105 ton, de helft van de vangst van twee jaar geleden. 7 ton daarvan komt naar ons land.