In Brussel is onlangs La Casa del Habano geopend, een winkel waar in een aparte ruimte ook sigaren gerookt kunnen worden. Of "gedegusteerd", zoals mede-initiatiefnemer Cédric Sever het liever uitdrukt. Er bestaan in ons land al La Casa del Habano-vestigingen in Antwerpen, Knokke en Gent.
...

In Brussel is onlangs La Casa del Habano geopend, een winkel waar in een aparte ruimte ook sigaren gerookt kunnen worden. Of "gedegusteerd", zoals mede-initiatiefnemer Cédric Sever het liever uitdrukt. Er bestaan in ons land al La Casa del Habano-vestigingen in Antwerpen, Knokke en Gent. De vestiging in Brussel heeft een wat apart karakter. "Wij zijn de enige die open is voor iedereen", zegt Sever, terwijl hij een trek neemt van de master-versie van een Montecristo. "Loodgieters, politiemannen en topadvocaten kwamen al langs. Onze collega's in de andere steden hebben wel een exclusief en duur lidmaatschap. Wij willen het roken van sigaren democratiseren. Het open karakter blijft, ook als we veel succes hebben. We mikken op een jong publiek. Sinds enkele jaren zijn topsigaren een hype bij jongeren. De tijd is voorbij dat een goede sigaar het privilege was van industriëlen, rechters en toppolitici." De medepartners van de Brusselse Casa van Sever zijn Michael Schayer en Philippe Vanderbruggen. De eerste is security consultant, wat hielp met de beveiliging van de zaak, goed voor een voorraad sigaren van een paar honderdduizenden euro's. De tweede is de uitbater van de Brusselse sigarenhandel Le roi du Cigare. Sever is projectmanager bij Bombardier. Het drietal investeerde 300.000 euro in het gehuurde handelspand in de Brusselse Faiderstraat. Ondanks hun vaste job streven ze ernaar dat elk van hen op een bepaald moment in de Casa aanwezig is. De start van een La Casa del Habano kan pas na de goedkeuring door Cuba. De 140 La Casa del Habano-zaken wereldwijd zijn een franchiseconcept van het Cubaanse staatsbedrijf Habanos, marktleider van de premiumsigaren met 27 merknamen, bijvoorbeeld Cohiba, Montecristo, Romeo y Julieta, Hoyo de Monterrey of H. Upmann. Naast een verkoopzaal met een minimumvoorraad van enkel Cubaanse topsigaren moet er ook een aparte rookzaal met afzuigingsinstallatie zijn. "Normaal gebeurt de goedkeuring op z'n Cubaans, na ettelijke administratieve beslommeringen", weet Sever. "Op de opening van de Casa in Gent, de voorbije lente, kwamen we de ambassadeur van La Casa del Habano tegen. Omdat die vertrouwen in ons had, ging het plots zeer snel." Het statuut van Casa geeft recht op de exclusieve aankoop van gelimiteerde versies van een sigarenmerk, zoals de Epicure de Luxe van Hoyo de Monterrey of de Presidente van Partagas. Daarvoor telt een roker al snel 20 euro voor neer. "Maar we verkopen ook sigaren van 2,5 euro, bijvoorbeeld Quintero's. Die bieden ook kwaliteit. Maar we hebben ook de Montecristo Gran Reserva van 50 euro voor speciale gelegenheden, na een kerstmaal bijvoorbeeld. Wij leveren trouwens verzekerde sigaren. Als hij slecht gerold is, krijgt de koper een andere." Is het roken van een sigaar niet het summum van politieke incorrectheid en bovendien erg ongezond? "Ik weet dat sommigen het roken van een sigaar vergelijken met het opbranden van een 20 eurobiljet. Pure verkwisting. Maar laat ieder zijn goesting. Het leven is te kort om er niet van te genieten. Er is een sigaar voor elk wat wils, van 's morgens tot 's avonds, voor en na het diner." Sever (33) rolde op een wat vreemde manier in het milieu van de sigarenclubs. Ooit speelde hij basketbal op topniveau, niet echt te associëren met dampende sigaren. "Maar door hartproblemen moest ik mijn carrière stopzetten. Het gevolg was stress en bloeddrukproblemen. Mijn cardioloog adviseerde me uiteindelijk een ultieme therapie: af en toe een sigaar roken. Enkele weken later daalde mijn bloeddruk. Sindsdien las ik regelmatig een sigaarpauze in." La Casa Del Habano mikt op jonge professionals. De zaak blijft open tot 19 uur en tot 22 uur op donderdag zodat ze na het werk een sigaar kunnen roken en de file vermijden. Aan de muur flikkert een scherm met daarop de duur en de plaats van de files. Zaterdagavond is de zaak dicht. "Het is niet de bedoeling dat we hier in de avonduren een drukke bende van lawaaierige uitgaanders aantrekken. In zo'n omgeving is de kwaliteit al snel weg. Rust primeert. Als in de Casa een gsm rinkelt, wordt de eigenaar scheef bekeken. Uiteraard profiteert onze zaak van het rookverbod. Maar een sigaret opsteken is not done. Dat verpest de typische geur van een sigaar." De Brusselse Casa heeft ook een terras en een vipruimte voor evenementen, voor sigarenclubs bijvoorbeeld. Twee verdiepingen hebben voorlopig geen bestemming. "De Faiderstraat stond ooit bekend om zijn maison closes, dus dat kan misschien inspiratie bieden", grinnikt Sever. Naast sigaren verkoopt de winkel ook accessoires, als aanstekers, knippers, humidors en sigarenetuis. Er zijn normale types, maar ook luxe-uitvoeringen. Voor een pronkstuk als de Elie Blue-humidor met de kop van Che Guevara leg je 2500 euro neer. De lederen sigarenhouders, die een topdesigner van Hermès in zijn vrije tijd ontwierp, gaan de deur uit vanaf 400 euro. La Casa del Habano heeft logischerwijze ook een collectie van uitzonderlijke rums, maar ook een verzameling van topwhisky's uit alle hoeken van de wereld. Heel wat flessen hebben we nog nooit gezien in whiskyspeciaal-zaken. De licht geturfde Hellyers Roaduit Tasmanië past bijvoorbeeld perfect bij de zachte H. Upmann half corona-sigaar. HANS BROCKMANS, FOTOGRAFIE PAT VERBRUGGEN"De tijd is voorbij dat een goede sigaar het privilege was van industriëlen, rechters en toppolitici"