Een paar weken geleden was er een persconferentie bij golfclub La Tournette. Neen, niet in verband met Arnaud Langenaeken. Die zat tijdens de persontmoeting trouwens te ontbijten in het restaurant van de club, samen met zijn coach Christian Ditlefsen. Toch konden we het niet nalaten tijdens de koffiepauze even te gaan horen hoe het met deze Brusselse speler was. Zijn antwoorden waren kort en bondig, en hij was even sympathiek als altijd. "Ik tr...

Een paar weken geleden was er een persconferentie bij golfclub La Tournette. Neen, niet in verband met Arnaud Langenaeken. Die zat tijdens de persontmoeting trouwens te ontbijten in het restaurant van de club, samen met zijn coach Christian Ditlefsen. Toch konden we het niet nalaten tijdens de koffiepauze even te gaan horen hoe het met deze Brusselse speler was. Zijn antwoorden waren kort en bondig, en hij was even sympathiek als altijd. "Ik train goed. Alles gaat goed. En ik word harder." Harder? Arnaud Langenaeken? De man die altijd vriendelijk is? "Ja harder, een beetje agressiever," repliceerde hij meteen. Aan de andere kant van de tafel zat Ditlefsen stilletjes te glimlachen. Maar Langenaeken, resoluut: "Wacht maar!"En dus keken we de voorbije weken ongeduldig naar het wedstrijdgedrag van Arnaud Langenaeken... En zagen hoe hij tien dagen geleden tijdens de Diners Club Austrian Open zijn rivaal Didier de Vooght (zie zijkolom) tijdens het toernooi uitlegde hoe die het best kon putten. Was dat de speler die had gezegd dat hij harder en agressiever zou worden? Half mei, tijdens de BIL Open in Luxemburg, had Langenaeken eens te meer niet overdreven goed gespeeld. Langenaeken is het type speler dat in staat is om tien dagen na elkaar de par te spelen. Dat is een hele prestatie, maar vanzelfsprekend niet genoeg om een goede plaats in het klassement van de Challenge Tour te veroveren. Regelmatige scores worden in de golfsport niet regelmatig beloond. Tien dagen geleden eindigde de 26-jarige Langenaeken dan toch op de dertiende plaats in Oostenrijk. Hij haalde een totaalscore van 7 onder par (72 66 66 69), waarmee hij op de 53ste plaats van het algemeen klassement komt te staan met 3180 euro aan prijzengeld. En dat is een stuk beter dan de twee voorgaande jaren: in 1997 eindigde hij 107de, in 1998 honderste in het eindklassement van de Challenge Tour."In Oostenrijk ben ik heel slecht begonnen (met 4 keer 3 putts), maar daarna heb ik de situatie rechtgezet," aldus Langenaeken. En daarna meteen: "Ja, ik heb Didier de Vooght inderdaad een paar tips gegeven, maar hij heeft mij ook geholpen. Hij heeft me er namelijk op gewezen dat ik mijn slagen meer moet laten gaan en een beetje meer risico moet durven nemen. Resultaat: mijn slagen zijn langer en ik ga recht op de vlag af. Hij had gelijk, het is de enige manier om te kunnen scoren tijdens bijvoorbeeld een Challenge Tour. Trouwens, we zijn geen echte rivalen. We zijn positief ingesteld en bereid om elkaar te helpen."JOHN BAETE