Guy Verhofstadt vertrekt uit de Wetstraat 16. Ontegensprekelijk een politicus om u tegen te zeggen. Maar hij had meer moeten realiseren.
...

Guy Verhofstadt vertrekt uit de Wetstraat 16. Ontegensprekelijk een politicus om u tegen te zeggen. Maar hij had meer moeten realiseren. De Gentenaar domineerde ruim een kwarteeuw het liberalisme in Vlaanderen en drukte zijn stempel op de Belgische politiek. De jongste partijvoorzitter in de geschiedenis van ons land. De eerste Belgische liberale eerste minister sinds 1938. Een indrukwekkend palmares. Maar zijn politieke nalatenschap is dat veel minder: de begroting zit niet op koers, de voorbereiding op de vergrijzing van de bevolking bleef achterwege, Justitie en Financiën doen het nog altijd niet goed, de staatshervorming werd een boeltje mede omdat er onder zijn bewind te weinig aan gebeurde, zijn partij deed het slecht bij de jongste verkiezingen. De liberale voorman gaat de geschiedenis in als politicus die, in de jaren tachtig, de begroting eindelijk helemaal op het politieke voorplan plaatste. Maar ook als de man die er als eerste minister niet in slaagde op dat budgettaire elan door te gaan. De begrotingspitbull werd een budgettaire poedel. Doodjammer. Daartussen zaten twaalf jaar oppositie waarbij hij er met een niets ontziende werkkracht en ambitie alles aan deed om opnieuw aan de macht te geraken. Verhofstadt duwt alles en iedereen opzij als het moet. Zijn partijgenoten Annemie Neyts en Karel De Gucht weten er alles van. Hij richtte een nieuwe partij op om nationalisten naar zijn formatie te lokken. De PVV - Pest Voor Vlaanderen, volgens de nationalisten - werd VLD en later Open VLD. Zodra de buit binnen was, haalde Verhofstadt alles uit de kast om een kiesdrempel en provinciale kieskringen in het leven te roepen. Hij dacht er de restanten van het democratisch Vlaams nationalisme mee uit het parlement te kunnen houden. Het draaide anders uit: in de Kamer zitten zes N-VA'ers en Open VLD moest zeven zetels prijsgeven. Bovendien zadelden die provinciale kieskringen ons op met het kluwen rond Brussel-Halle-Vilvoorde. De hervormingen aan de kieswetgeving gingen radicaal in tegen de burgerdemocratie, die hij zo lang had gepromoot. Grotere kieskringen geven minder macht aan lokale mandatarissen en hun aanhang, en dus per definitie meer aan de top van partijen. Onder Verhofstadt kwamen er wetten over het homohuwelijk en euthanasie. Ook daarvoor zal hij in de geschiedenisboekjes staan. Hij is milder geworden met de jaren. Het kwam zijn relatie met het middenveld, dat hij verachtte, ten goede. Zijn jongensachtige uiterlijk en branie verdwenen echter niet. Geef hem een fiets en hij wil wereldkampioen worden. Laat hem aan politiek doen en hij ziet zichzelf als president van de wereld. Iets een beetje doen, dat kan hij niet, Guy Verhofstadt. Hij is een politicus die niemand onberoerd laat. Hij fascineert, intrigeert of ergert; of doet dat alles tezamen. (T) Door Boudewijn Vanpeteghem