Biovoeding heeft ondertussen haar posthippie- en new-age-imago definitief van zich afgeschud en weet nu ook een stedelijke cliënteel te bekoren die een evenwichtige voeding nastreeft en openstaat voor nieuwe eetgewoonten. Stilaan vinden trouwens andere, meer trendy benamingen ingang, zoals live food.
...

Biovoeding heeft ondertussen haar posthippie- en new-age-imago definitief van zich afgeschud en weet nu ook een stedelijke cliënteel te bekoren die een evenwichtige voeding nastreeft en openstaat voor nieuwe eetgewoonten. Stilaan vinden trouwens andere, meer trendy benamingen ingang, zoals live food. En biorestaurants en -winkels hebben nu een nieuwigheid om mee uit te pakken: tarwegras- en gerstgrassap. Vijf centilitertjes grasgroen vocht dat kenners unshot noemen, gezien het volume en de concentratie van het brouwsel. "Dit vingerhoedje lijkt belachelijk, maar is ruim voldoende," aldus Michel, een 37-jarige consultant en overtuigd biofanaat. "In het begin krijg je het zelfs niet door je keel, zo bitter smaakt het. Bovendien walgen sommigen van de anijssmaak. Je drinkt het sap trouwens beter met een glas water, zodat het lichaam het makkelijker opneemt. Ik ontdekte tarwegrassap op aanraden van een vriendin die beweerde dat ze nog maar half zoveel slaap nodig heeft sinds ze het drinkt. Ik wil haar enthousiasme overigens meteen temperen: ik drink het weliswaar twee tot drie keer per week omdat het beslist gezond is, maar een streling voor het gehemelte kan je het bezwaarlijk noemen!" Tarwegrassap is een doeltreffende en krachtige antioxidant, en het chlorofyl is bovendien rijk aan nucleïnezuren. Het is dan ook in de eerste plaats bijzonder voedzaam. Toch is het bij ons nog niet zo populair als in Californië, waar omega-3 hoge toppen scheert. Maar ook in Europa zou het aantal kruidenliefhebbers sterk toenemen. Dat beweert althans Hanifa, een energieke dertiger die in Parijs (in het 9de arrondissement) samen met eigenares Lawrence Aboucaya de hippe biozaak le Pousse-Pousse openhoudt. Beide dames schotelen hun klanten sinds drie jaar tarwe-, spelt- en gerstgrassap voor, onder de speelse naam Gazon Béni. Gerst is trouwens de favoriete graansoort van de kenners. "Deze godendrank bevat twee keer meer magnesium dan tarwe en vijf keer meer ijzer dan spinazie," benadrukt Hanifa. Op de oude toonbank in hun winkel prijken verschillende kiemkasten, plantenbedden van 30 cm2 waarmee de sappen worden bereid. "Dit hier is zo'n twee weken oud, de perfecte rijpingstijd," vervolgt Hanifa, terwijl ze met haar handpalm het ongeveer tien centimeter hoge grastapijt streelt. "Onze klanten houden ervan om hun eigen plantenbedden te kweken, de plantjes te plukken en alle kweekfasen goed op te volgen. Het is als een klein huiselijk ritueel voor hen. Grassap is ook verkrijgbaar in tabletvorm, maar dat is toch niet hetzelfde!"Je hoeft helemaal geen groene vingers te hebben om thuis je eigen plantjes te kweken. Met enkele kiemzaadjes en wat teelaarde kan je de kostbare stengels oogsten en persen in de machine om er al het voedzame sap uit te halen. Je moet alleen een tweetal weken geduld oefenen. "Het is echt het bloed van de plant," vat Hanifa samen. De kiemzaden van haar Parijse winkel zijn 100 % bio. Verrassender is dat ze geleverd worden door een Belgisch bedrijf: Méli Jo. Deze firma uit Charleroi werd in 1984 opgericht door Joseph Méli en geldt als een van de pioniers in de Europese biosector. Dankzij het succes van de biogolf is dit soort producten niet langer alleen verkrijgbaar in alternatieve zaken. Zo is de chlorofyldrank ook te koop bij Cojean in Parijs, een delicatessenzaak voor biofastfood. Cojean, waar hout en hemelsblauw de toon aangeven, opende in 2001 zijn deuren vlak bij de place de la Madeleine en rees als een komeet naar boven in de Franse hoofdstad. Grassap (drie euro) staat hier weliswaar op het menu, maar blijft al bij al toch een zeer marginaal product, geven de verkopers toe. Tan, een Brussels biorestaurant en een van de absolute toppers in België, serveert grassap op aanvraag. De zaak biedt zogenaamd cross cultural living food aan en beslaat twee verdiepingen: op de benedenverdieping de winkel, op de bovenverdieping het restaurant. Je kan hier terecht voor een verbazend uitgebreid gamma kiemzaden en ingrediënten die bijna onvindbaar geworden zijn op onze markten. Wat is de basisfilosofie achter het 'levende voedsel' dat eigenaar Pol Grégoire aanprijst? Uitsluitend natuurlijke producten gebruiken waarvan de biovitaliteit niet is aangetast doordat ze te vroeg geoogst zijn of bewerkt zijn met chemicaliën. Tarwesap heeft voor Pol Grégoire geen geheimen meer. De klanten daarentegen zijn er nog niet zo happig op. Misschien schuilt de oplossing in een softere versie: een cocktail van grassap, aangelengd met wortel- en appelsap en op smaak gebracht met geraspte gember. Kwestie van de smaakschok te verzachten. De livefooders zien de toekomst alvast vol vertrouwen tegemoet. Ze zijn ervan overtuigd dat we ons uiteindelijk allemaal zullen laten verleiden door het groene elixir! Antoine Moreno Antoine Moreno"Deze godendrank bevat twee keer meer magnesium dan tarwe en vijf keer meer ijzer dan spinazie.""Ik ontdekte tarwegrassap op aanraden van een vriendin die beweerde dat ze nog maar half zoveel slaap nodig heeft sinds ze het drinkt."