De sport is duidelijk een bepalende inspiratiebron voor de mode. Sportkledij wordt zowel binnen als buiten de stadions gedragen. Sommigen dragen ze trouwens alleen maar op straat. En dat geldt zowel voor schoenen als kleren.
...

De sport is duidelijk een bepalende inspiratiebron voor de mode. Sportkledij wordt zowel binnen als buiten de stadions gedragen. Sommigen dragen ze trouwens alleen maar op straat. En dat geldt zowel voor schoenen als kleren. Uitgaande van die vaststelling hebben heel wat vooraanstaande stilisten en designers zich geïnspireerd op de populariteit van de sport om elementen ervan op te nemen in hun collecties. Voetbal blijkt daarbij van alle disciplines het meest op prijs te worden gesteld. Onze landgenoot DirkBikkembergs heeft zich ontpopt tot de kampioen op dit terrein. Zo neemt hij karakteristieke voetbaldetails op in zijn collecties en laat hij ze showen door profvoetballers. Nog een voorbeeld: meedrijvend op de vintagestroming - gedragen of afgedragen kleding - heeft de Parijse boetiek LesVoyagesenBallon zich gespecialiseerd in de verkoop van de truitjes van de meest populaire nationale ploegen van het moment. Het mag dan ook geen verwondering wekken dat de legendarische voetbalschoenenfabrikant Pantofola d'Oro er nu aan denkt om zijn professionele modellen ook uit te brengen in mode- en vrijetijdsversies voor het brede publiek. Met de overname van het merk door MauroScaramucci (de uitbater van de befaamde Thermen van Montecatini) en KimWilliams in 2001, kreeg Pantofola d'Oro twee basisdoelstellingen mee. Eén: opnieuw het leidende merk van dure voetbalschoenen worden dat ooit zo geapprecieerd werd door de grootste voetbalvirtuozen. Twee: op basis van de technische kunde uit zijn Italiaanse ambachtelijke traditie, een lijn van modeschoenen ontwikkelen. De ontwikkeling van die modelijn loopt inmiddels als een trein. In die mate zelfs dat de modeschoenen bijna even belangrijk worden voor Pantofola d'Oro als de sportschoenen: in 2003 produceert Pantofola d'Oro 25.000 paar voetbalschoenen (90 tot 170 euro per paar) en 18.000 paar mode- en vrijetijdsschoenen (220 tot 400 euro). Beide zorgen elk voor de helft van de omzet. Heel wat verkooppunten - waaronder de hippe CorsoComo in Milaan, Barney's in New York en L'Eclaireur in Parijs- verdelen de modelijn al in een veertigtal landen, waaronder België (op dit ogenblik in twaalf boetieks). En onder meer RobinWilliams, ErosRamazotti en AlessandroGassman dragen deze modemodellen. De herfst-wintercollectie 2003-2004 is gebaseerd op het voetbalschoeisel, maar verwijst ook naar andere sportdisciplines waarmee Pantofola d'Oro zich in het verleden heeft beziggehouden, zoals worstelen en rugby. Kalf, antiloop, geborstelde cordovan, geoliede daim en pecari zijn de geliefkoosde materialen. Nieuw dit seizoen zijn de kleuren: naast het traditionele zwart en bruin, waagt het gamma zich dit jaar ook aan grijs, bordeaux en groen. De voetbalgeschiedenis van het merk begint ergens in de jaren vijftig. EmidioLazzarini erfde in die jaren de schoenmakerij die zijn vader had gesticht in 1886. Omdat hij een verwoed worstelaar Grieks-Romeinse stijl was, richtte hij zijn aandacht aan vankelijk op worstelschoenen. Al snel kregen de schoenen in het worstelwereldje de reputatie erg soepel en comfortabel te zijn. Verschillende clubworstelaars plaatsten een bestelling. Lazzarini waagde ook een tijdje zijn kans in de boksring en begon daarom ook boksschoenen te ontwerpen. Zo gaf hij er zich al heel snel rekenschap van dat om het even welke sport een aanzienlijk potentieel was. En dus nam hij ook contact op met de plaatselijke voetbalclub, Ascoli. Het werd een onmiddellijk succes: alle spelers droegen binnen de kortste keren zijn schoenen. En zo veroverden zijn schoenen ploeg na ploeg tot in de hoogste regionen. In tegenstelling tot de gebruikelijke schoenen, die in die tijd meestal onbuigzaam waren, hadden de Pantofola d'Oro's naar verluidt van bij het begin de reputatie dat ze de voet vrij lieten bewegen en elke baltoets lieten doorgaan voor een streling... De zool was in soepel kalfsleer en kon dus geplooid worden, wat zeldzaam is voor een voetbalschoen. Het was de legendarische spits van Juventus, JohnCharles, die het schoeisel zijn doopnaam bezorgde. Hij was zo weg van de schoenen, dat hij zelfs leerde om ze zelf te herstellen in de ateliers van Lazzarini. Toen hij ze voor de eerste keer aantrok, zou hij gezegd hebben: " Hey little man, questa no è scarpa, questa è pantofola" ("He ventje, dit is geen schoen, dit is een pantoffel."). Het aantal, vooral Italiaanse spelers - in de jaren zeventig droegen die bijna geen andere - en Spaanse spelers - die van Real Madrid onder meer - dat sindsdien Pantofola d'Oro's droeg, is niet meer te tellen. Iets dichter bij ons, zwoeren onder meer JohanCruijff en MarcovanBasten bij Pantofola d'Oro's. En volgens Kim Williams zou ook onze nationale EnzoScifo ze ooit gedragen hebben. Sommige liefhebbers onder ons, meer bepaald de generatie van de dertigers tot de vijftigers, zullen zich misschien herinneren in hun jeugd of kinderjaren ooit Pantofola d'Oro's gedragen te hebben op het voetbalveld. En Prins EmanueleFiliberto uit de gewezen Italiaanse koninklijke familie draagt ze nog altijd fier bij het voetballen. Ook al is de oude eigenaar met de twijfelachtige politieke voorkeur - Emidio Lazzarini had fascistische sympathieën - maar met de onmiskenbare vakkennis, nu vervangen door een team van financiers, distributie- en marketingspecialisten, de drang naar uitmuntendheid zet zich onveranderlijk voort. Dat komt onder meer door de optie Su Misura (op maat) die het merk aanbiedt aan profs of amateurs die willen spelen met schoenen die naar hun voeten gevormd zijn. Een zeldzame dienst in de wereld van de sport, die een inspirerende troef blijft voor de eerder modieuze lijn van het merk. Serge VanmaerckeMet een Pantofola d'Oro werd elke baltoets een balstreling. Johan Cruijff en Marco van Basten zwoeren bij de Pantofola d'Oro.