Zijn vertrek bij de investeringsmaatschappij Gimv kwam voor de buitenwacht onverwacht. Voor Dirk Boogmans (1955) was het een logische afsluiting van een rijk gevulde carrière. Na 24 jaar Gimv, waarvan de laatste zeven jaar als gedelegeerd bestuurder, lonkte het vooruitzicht om zijn professionele loopbaan een andere wending te geven. De druk van het dagelijkse operationele een beetje achter zich laten, en zo meer greep krijgen op de eigen agenda. Stilzitten is er echter niet bij. Boogmans werd onlangs opgenomen in de raad van bestuur van BNP Paribas Fortis Bank, waar hij nauw zal samenwerken met de voorzitter en zijn vroegere tandempartner Herman Daems. Hij combineert dat mandaat met een rist andere bestuursmandaten. Vanuit die positie wil hij zich meer toeleggen op het strategische denkwerk. Zijn jarenlange ervaring bij Gimv en bij de bouwgroep CFE, waar hij drie jaar CEO was, maakt hem tot een bevoorrechte waarnemer voor bedrijfsfinanciering en ondernemerschap. Trends had een gesprek met Dirk Boogmans die - zoals het een burgerlijk ingenieur betaamt - een heldere kijk heeft op actuele thema's als de onafhankelijkheid van bestuurders, de maatschappelijke impact van grote infrastructuurwerken als de Lange Wapper, en de zin of onzin van het verankeringsdebat. Zijn jaren bij Gimv laten hun sporen na, want al is die bladzijde omgeslagen, Boogmans spreekt nog vaak in de 'wij'-vorm als het over Gimv gaat.
...

Zijn vertrek bij de investeringsmaatschappij Gimv kwam voor de buitenwacht onverwacht. Voor Dirk Boogmans (1955) was het een logische afsluiting van een rijk gevulde carrière. Na 24 jaar Gimv, waarvan de laatste zeven jaar als gedelegeerd bestuurder, lonkte het vooruitzicht om zijn professionele loopbaan een andere wending te geven. De druk van het dagelijkse operationele een beetje achter zich laten, en zo meer greep krijgen op de eigen agenda. Stilzitten is er echter niet bij. Boogmans werd onlangs opgenomen in de raad van bestuur van BNP Paribas Fortis Bank, waar hij nauw zal samenwerken met de voorzitter en zijn vroegere tandempartner Herman Daems. Hij combineert dat mandaat met een rist andere bestuursmandaten. Vanuit die positie wil hij zich meer toeleggen op het strategische denkwerk. Zijn jarenlange ervaring bij Gimv en bij de bouwgroep CFE, waar hij drie jaar CEO was, maakt hem tot een bevoorrechte waarnemer voor bedrijfsfinanciering en ondernemerschap. Trends had een gesprek met Dirk Boogmans die - zoals het een burgerlijk ingenieur betaamt - een heldere kijk heeft op actuele thema's als de onafhankelijkheid van bestuurders, de maatschappelijke impact van grote infrastructuurwerken als de Lange Wapper, en de zin of onzin van het verankeringsdebat. Zijn jaren bij Gimv laten hun sporen na, want al is die bladzijde omgeslagen, Boogmans spreekt nog vaak in de 'wij'-vorm als het over Gimv gaat. DIRK BOOGMANS. "Het leek onverwacht, maar ik had daar natuurlijk met Herman Daems (voorzitter, nvdr) al verschillende gesprekken over gehad. De reden voor mijn vertrek ligt in de persoonlijke sfeer. Maar het had bovenal te maken met het feit dat ik het na 24 jaar welletjes vond. Ik was niet uitgekeken op Gimv, want het is een fantastisch bedrijf en ik heb het geluk gehad om er met heel interessante zaken bezig te mogen zijn. Maar je mag dat niet onderschatten, gedelegeerd bestuurder zijn van een beursgenoteerd bedrijf. Ik vond het ook belangrijk om niet langer te wachten om mijn vertrek aan te kondigen, want een van de uitdagingen waar Gimv voor staat, is dat het binnen dit en twee jaar geconfronteerd wordt met een grote wissel in de raad van bestuur. Een pak bestuurders zit aan zijn leeftijdsgrens. En de nieuwe gedelegeerd bestuurder, Koen Dejonckheere, heeft nu een mooie inrijperiode om dat te overbruggen." BOOGMANS. "Dat was natuurlijk niet te voorzien, en ik vond het destijds goed om weg te gaan, met dat idee van stabiliteit en continuïteit voor het team. Voor Gimv speelt natuurlijk het voordeel van de ervaring en het model. Jonge analisten rekenden ons vaak af op het feit dat we te veel cash hadden. Ik heb mij altijd verzet - en daarin ook altijd de steun voor gekregen van Herman Daems - tegen de suggestie om veel cash uit te keren aan de aandeelhouders. We hadden altijd een actieve dividendpolitiek, maar nooit overdreven. Een investeringsmaatschappij werkt anticyclisch. Je moet verkopen op het moment dat de waarderingen hoog zijn en je moet investeren wanneer ze laag zijn. Een stevige cashopbouw is niet verkeerd, want in mindere periodes kan het heel snel gaan met je middelen." BOOGMANS. "Het is toch iets complexer dan dat. Het is belangrijk te weten met wie je aan de tafel zit wanneer je een mandaat opneemt. Er zijn mandaten die ik nooit zou aanvaarden, puur uit persoonlijke overwegingen. Het is voor mij een groot voordeel om de voorzitter te kennen, en te weten hoe hij denkt en werkt. Het was voor mij een belangrijke stap, want het is een complex dossier. Wat ook heeft meegespeeld, is dat ik bij CFE gewend ben geweest om met Fransen te werken (de referentieaandeelhouder is de Franse groep Vinci, nvdr). En in de contacten met de mensen van BNP Paribas constateer ik hetzelfde professionalisme." BOOGMANS. "Ik voel een grote vorm van realiteitszin ontstaan. Wat gebeurd is, is te drastisch om zonder gevolgen te blijven. Maar ik denk dat we pas binnen twee tot drie jaar de impact zullen kunnen overzien. Op dit ogenblik hebben ze hun les wel geleerd, al zal er een aantal jaar overgaan voor alles zich opnieuw positioneert. Maar het zal tijd vergen om echt wezenlijke zaken te zien veranderen. De huidige generatie van nieuwe mensen, en de corporategovernanceregels zullen allicht ook een gunstig effect hebben." BOOGMANS. "Ik hecht veel belang aan goed beheersbare modellen, en daarover waken is zeker een rol van de raad van bestuur. Bij Gimv hebben we nooit excessen gekend. Al besef ik ook wel dat de bankensector iets complexer is, maar we hadden een model en daar zijn we niet van afgeweken. Goed doen wat je kunt doen, dat lijkt me een belangrijke focus." BOOGMANS. "Ik ben daar heel nuchter in. Het feit dat ik Ethias en P&V kan combineren, is op zich een bewijs dat je kunt omgaan met een mogelijke conflictsituatie. Ik probeer daar zakelijk naar te kijken. En ook, de eerste bezigheid van BNP Paribas Fortis heeft weinig te maken met de verzekeringssector. Ik ben daar ook altijd zeer transparant in geweest. En mocht er alsnog een conflict zijn, dan zijn er procedures om daarmee om te gaan." BOOGMANS. "Je mag niet vergeten dat Vlaanderen piepklein is, één grote stad. Als ik rondloop op een Voka-congres, dan ken ik bijna iedereen. Je komt elkaar ook voortdurend tegen. Het feit dat Herman Daems voorzitter is van BNP Paribas Fortis, maakt het voor mij makkelijker om daarop in te gaan. Dat is puur menselijk, en heeft niks te maken met 'ons kent ons'. Vertrouwen is een belangrijk iets. En met de mensen in de raad van bestuur moet je op zo'n vertrouwensbasis kunnen werken. Ik bekijk dat puur rationeel." BOOGMANS. "Dat is een terechte opmerking. Vergeet niet dat een mandaat ook veel werk en verplichtingen met zich brengt. Ook de bestuurdersaansprakelijkheid is fors toegenomen." BOOGMANS. "Dat is een heel moeilijke vraag. Het voordeel van een leeftijdsgrens is dat ze voor iedereen duidelijk is. Het neemt echter niet weg dat er een pak mensen zijn die op 65 jaar nog bijzonder lucide zijn, en dus nog een grote bijdrage kunnen leveren. Menselijk is het dan niet gemakkelijk om tegen zo iemand te zeggen dat men het mandaat niet meer gaat verlengen. Ik heb het twee keer meegemaakt, en hou daar een heel apart gevoel aan over. Maar ik weet niet of er een gulden middenweg is." BOOGMANS. "Ik ben tegen quota. Een raad van bestuur stel je samen op basis van de benodigde competenties. En quota zijn dan geen goede graadmeter. Ik vind wél dat er vrouwen in de raad van bestuur zitten. Ik zie geen enkele reden waarom niet. Maar om dat op te leggen? Dan krijg je van die geforceerde zoektochten naar mensen die het willen en kunnen doen. Op termijn doet daar niemand een goede zaak mee." BOOGMANS. "De Belgische context voor private equity is de voorbije jaren sterk geëvolueerd. Een relatief nieuw fenomeen in ons land, pas vanaf 2001 zeg maar, is de buy-out. Ik merk vooral een toenemende professionalisering in de bestaande fondsen. Maar België heeft wel een handicap in zijn fondsenstructuur tegenover de ons omringende landen. Bij ons is die weinig gebaseerd op institutioneel kapitaal. In Nederland zie je bijvoorbeeld wel een heel actieve rol van pensioenfondsen in private equity. Onze fondsen zijn daardoor ook veel minder internationaal georiënteerd. Daar heeft Vlaanderen een achterstand." BOOGMANS. "Ik denk dat dit correct is. En dat heeft ook te maken met onze mentaliteit. Er is veel interesse van mensen met een zeker vermogen om risicokapitaal te verstrekken. Maar in ruil willen ze wel een vinger in de pap hebben. Er wordt te weinig onderscheid gemaakt tussen de kapitaalverschaffers, en diegenen die de activiteit moeten managen. En dan werkt het niet. Vandaar de vele kleine structuren." BOOGMANS. "Voor mij bestaat dat niet echt. Men moet ervoor zorgen dat in een regio het economische klimaat goed is. Zo kan je een competitieve omgeving creëren met logistiek, innovatie, talentontwikkeling en een competitieve kostenstructuur. Een onderdeel daarvan is de aanwezigheid van voldoende risicokapitaal. Dat is essentieel. Als je daar de naam verankering wil aan geven, voor mij niet gelaten, maar het belangrijkste is dat aan die voorwaarden wordt voldaan." BOOGMANS. "Ik heb dat altijd een rare gedachte gevonden. De sterkte van het private-equitymodel is dat je het bedrijf en het management ondersteunt om meerwaarde te creëren. Kaalplukken lijkt me niet de juiste manier om een goede verkoopprijs te realiseren met de daarbij horende meerwaarde We hebben met Gimv wel nooit de grens opgezocht van een te hoge leverage, zoals sommige Angelsaksische fondsen soms deden. Zeker in Vlaanderen spelen de verkopers niet zozeer op de prijs. Die is natuurlijk belangrijk, maar indien er gekozen moest worden, dan keken ze toch naar het industriële plan. Daardoor konden wij ook bepaalde dossiers winnen van andere spelers, die misschien minder duidelijk waren over dat plan." BOOGMANS. "Het is om te beginnen een heel complex dossier. Een tweede reden, en we moeten daar allemaal even in eigen boezem kijken, is dat in België niet voldoende snel wordt gewerkt. Daar moet echt over nagedacht worden, dat is belangrijk voor onze competitiviteit. En we moeten het persoonlijke belang tegenover het belang van een regio durven af te wegen. Ik ben een groot democraat. Maar ik vraag me wel af hoe je zo'n complex dossier in een eenvoudige volksraadpleging kunt gieten? Men deed het uitschijnen alsof het een debat was tussen de brug en de tunnel. Maar het tracé van de brug is wel uitgewerkt met volledig lastenboek. Terwijl de tunnel een ontwerp is van enkele maanden waar er nog veel vragen zijn over de technische haalbaarheid, de kostprijs, enzovoort. Het is niet fair om die twee tegen elkaar uit te spelen. Dus er zijn ook indirecte kosten. Ik hoop dat de overheid haar verantwoordelijkheid neemt. Want het mobiliteitsvraagstuk is enorm. Weer enkele jaren wachten is geen optie." BOOGMANS. "Ik zie dat niet gebeuren. Politici hebben hun manier van werken. Ik heb veel respect voor politici over alle partijen heen. Maar het actieve politieke spel interesseert mij niet. Ik ben links en rechts wel eens gepolst, maar ik heb nooit enige indicatie gegeven dat ik beschikbaar was. Ik was ook de eerste Gimv-topman die niet op een kabinet had gewerkt." BOOGMANS. "Ik ben heel geëngageerd in de bedrijven waarvoor ik werk. Maar je kunt je makkelijker concentreren op de zaken die te maken hebben met de strategie en de ontwikkeling. Als je dagelijks verantwoordelijk bent, ben je ook bezig met allerhande problemen die je tijd opslorpen. Die druk valt nu weg. Ik kan zeggen dat ik 20 procent van mijn tijd kan vrijhouden voor andere zaken. Een CEO kan niet zeggen dat hij maar 80 procent werkt voor zijn bedrijf. Ik ben nu wel een kleine zelfstandige, waardoor ik niet over een staf beschik die voor mij allerhande praktische zaken afhandelt. In mijn vrije tijd probeer ik een beetje te sporten, golf. Maar dat komt er niet veel van. En ik pik af en toe een concertje mee. Ik lees wel veel meer boeken dan vroeger." Door Lieven Desmet"Een stevige cashopbouw is niet verkeerd voor een investeringsmaat-schappij, want in mindere periodes kan het heel snel gaan met je middelen""Er wordt in Vlaanderen te weinig onderscheid gemaakt tussen de kapitaalverschaffers, en diegenen die de activiteit moeten managen"