Charles Leadbeater, Up the Down Escalator - Why the Global Pessimists are Wrong. Viking, 371 blz., 36,80 euro. Verkrijgbaar bij Acco Leuven, tel. 016 29 11 00, fax: 016 20 73 89.
...

Charles Leadbeater, Up the Down Escalator - Why the Global Pessimists are Wrong. Viking, 371 blz., 36,80 euro. Verkrijgbaar bij Acco Leuven, tel. 016 29 11 00, fax: 016 20 73 89. Op 19 februari 2004 trad Charles Leadbeater op als gastspreker bij de aftrap van het project Flanders DC, District of Creativity, waarmee Vlaams minister van Economie Patricia Ceysens ( VLD) de Vlamingen wil aansporen tot meer creativiteit en innovatie (zie Trends van 19 februari 2004). Leadbeater zelf is een intellectuele duizendpoot, zowel medebedenker van Bridget Jones' Diary als adviseur van de Britse premier Tony Blair én auteur van een paar hoogst interessante boeken. In Living on Thin Air (1999) analyseerde hij de nieuwe economie, die haar inkomsten meer en meer puurt uit kennis en creativiteit. Maar bleek die conclusie van een nakende kenniseconomie niet te optimistisch, zeker in het licht van de inmiddels doorprikte dotcomgekte en de aanzwellende kritiek op de globalisering? Leadbeater schreef een uitvoerig antwoord: Up the Down Escalator - Why the Global Pessimists are Wrong. Zijn stelling: niet globalisering staat de verdere ontwikkeling van de economieën en emancipatie van de mensen in de weg, maar een tekort ervan. Daarmee trekt hij moedig ten strijde tegen het bizarre verbond van antiglobalisten (bizar, want samengesteld uit zowel extreemrechts als radicaal links, uit zowel verstokte conservatieven als zelfverklaarde progressieven). Leadbeater vertrekt van een humanistische en emancipatorische basis. Hij grijpt de kenniseconomie aan om die waarden uit te dragen, pal tegen de bonte pessimistische stroom in. Ook het huidige kapitalistische model zal die evolutie niet overleven, voorspelt hij. Toch is hij niet de zoveelste neomarxist die het individu wil versmachten en de markt wil verlammen, hij schetst juist een beeld van een nieuwe vorm van markteconomie, waarbij de kenniswerker centraal staat. Het gaat dan wel om een kenniswerker die van wanten weet, die vrijgevochten en vooral ondernemend is. Kenniswerkers bezitten de belangrijkste productiemiddelen: kennis. Bedrijven zullen zich dus moeten organiseren om de vaak zelfstandig opererende kenniswerkers te kunnen bekoren. Trapt Leadbeater dan niet zelf in de val van een utopie, de utopie van de kennismaatschappij? Hij ontsnapt daar niet volledig aan, al geeft hij ook heel wat signalen dat hij die valkuil best weet liggen. Zo dringt hij alvast aan om een cultuur van permanent leren tot stand te brengen om een van de grootste bedreigingen van zo'n nieuwe maatschappij tegen te gaan: de kloof tussen kenniswerkers en laaggeschoolden. Luc De Decker