"Managers! Het woord alleen al. Iedereen noemt zich vandaag manager. Dat dure begrip verbergt een hoop lucht. Als ik managers observeer tijdens een proces, valt het soms op hoe weinig die functie voorstelt. Waarom verdienen ze tien keer zoveel als een gewone mens? Zijn ze dan echt zo competent? Als ik het aantal faillissementen bij grote bedrijven zie, heb ik daar toch bedenkingen bij. Te veel ondernemingen gaan kapot aan incompetentie en nonchalance."
...

"Managers! Het woord alleen al. Iedereen noemt zich vandaag manager. Dat dure begrip verbergt een hoop lucht. Als ik managers observeer tijdens een proces, valt het soms op hoe weinig die functie voorstelt. Waarom verdienen ze tien keer zoveel als een gewone mens? Zijn ze dan echt zo competent? Als ik het aantal faillissementen bij grote bedrijven zie, heb ik daar toch bedenkingen bij. Te veel ondernemingen gaan kapot aan incompetentie en nonchalance."Aan het woord is Michel Handschoewerker. U weet nog wel, de rechter uit het verre Ieper die het faillissement uitsprak over Lernout & Hauspie en daarmee de laatste magere - en hoogstwaarschijnlijk onterechte - hoop van menig Vlaams belegger de grond in boorde. Trends-journalist Hans Brockmans - gepokt en gemazeld in de advocatuur - kon Handschoewerker overtuigen zijn afscheidsinterview aan dit blad te geven (zie blz. 30). De voorzitter van de rechtbank van koophandel van Ieper houdt vandaag, donderdag 27 juni, zijn laatste zitting. Handschoewerker schrijft zijn vonnissen met de balpen uit, hij heeft geen gsm, geen e-mailadres. Een computer is voor hem iets als een marsmannetje. En net die persoon moest een oordeel vellen over het hoogtechnologische bedrijf Lernout & Hauspie. Velen hebben gespot met die digitale onkunde van Handschoewerker en hem meteen ook maar incompetent genoemd. Onder meer L&H-topman Philippe Bodson viel ongemeen scherp uit op televisie. "Ik ken wel het een en ander van faillissementsrecht," riposteert Michel Handschoewerker. En gelijk heeft hij. Een manager moet zijn business kennen en een rechter de wet. En of die rechter nu een computeranalfabeet is of niet, maakt niets uit. Kent hij de wet? Past hij die juist toe? Dat zijn de vragen. Maar in de voorbije periode van new economy hype werd daar wel eens aan voorbijgegaan. Het was een periode waarin veel ondernemende lieden - zeker in de Verenigde Staten - een idee kregen, een dag later bij de notaris stonden, nog een dag later een pak aandelenopties voor zichzelf uitschreven, vervolgens een private plaatsing of beursgang in gang zetten, en twee maanden later konden cashen. Samen met die hippe entrepreneurs, gsm in de hand, altijd cool en duur gedrag tentoonspreidend, ontstond een hele schare volgelingen. Er waren believers en non-believers. Maar dat doet uiteindelijk niets ter zake. Is een bedrijf gezond of niet? Is het idee marktrijp of niet? Is de strategie sluitend of niet? Dat zijn de vragen die je moet stellen en beantwoorden. Niet believe maar prove. En of het dan om spitstechnologie gaat of om aardappelfabrikanten speelt geen rol. Michel Handschoewerker was zo'n rechter die geen believer of non-believer was. Hij paste de wet toe met een grote portie gezond verstand. In dit blad vindt u elke week mensen met gezond verstand. Moderne, traditionele, jonge, oude... Neem nu deze week het profiel van Herman De Ceuster van DCM (zie blz. 34). "De advocaten sloegen in paniek toen ik vroeg hoeveel winst of verlies L&H in de voorbije maand maakte," zegt Michel Handschoewerker lichtelijk sarcastisch. Meststoffen klinkt vast niet zo blits als spraaktechnologie. Maar De Ceuster kan wel antwoorden als je hem vraagt wat zijn winst de voorbije maand is geweest.Guido Muelenaer, Adjunct-hoofdredacteur [{ssquf}]Is een bedrijf gezond of niet? Is het idee marktrijp of niet? Is de strategie sluitend of niet? Dat zijn de vragen die je moet stellen en beantwoorden.