Eddie Bogaerts (51) staat, met een vleugje non-conformisme, aan het roer van consultingbureau Arthur D. Little. Hij kleedt zich niet als een klassieke consultant. "Ik breng graag wat kleur in het leven," zegt hij. "Maar omdat ik niemand wil choqueren, kleed ik mij afhankelijk van de mensen die ik in de loop van de dag zal zien."
...

Eddie Bogaerts (51) staat, met een vleugje non-conformisme, aan het roer van consultingbureau Arthur D. Little. Hij kleedt zich niet als een klassieke consultant. "Ik breng graag wat kleur in het leven," zegt hij. "Maar omdat ik niemand wil choqueren, kleed ik mij afhankelijk van de mensen die ik in de loop van de dag zal zien." Hij lurkt aan zijn Havana - hij heeft er meer dan duizend, de buit van veel reizen - en beschrijft zichzelf als een "taalbastaard". Hij is van Vlaamse afkomst maar heeft in het Frans gestudeerd. "Door in verschillende culturen te leven, heb ik geleerd dat je niet in termen van beter of slechter moet denken, maar wel van ánders."Nadat hij zijn diploma politieke wetenschappen had behaald, begon hij zijn loopbaan bij het adviesbureau Cegos. "De sfeer van partnership in die firma beviel me heel goed," herinnert hij zich. "Ik ben er zes jaar gebleven en hield me bezig met marketing voor bedrijven als de Generale Bank, Coca-Cola, Procter & Gamble en Bekaert." In 1976 boden twee van zijn klanten, Coca-Cola en Citibank, hem een baan aan. Hij koos voor de tweede. "Citibank wou zijn positie in Europa versterken," legt hij uit. "Ik heb heel het continent doorkruist, ik reisde zes dagen op zeven. We hebben onder meer in Spanje, Italië en Zwitserland kantoren geopend." Vervolgens werd hij in Londen benoemd, als verantwoordelijke voor de strategische leiding en de marketing van de retail banking. Twee jaar later kwam hij aan het hoofd van Diners in de Benelux te staan, daarna kreeg hij de leiding van de activiteiten voor particulieren in België. Na twaalf jaar bij de bank wou de directie hem aan het hoofd plaatsen van een Amerikaans filiaal. Dat aanbod impliceerde echter een definitief vertrek naar het buitenland. "Ik bleef liever in België. Na drie maanden rondkijken, ben ik in het directiecomité van de Ippa bank gestapt, als verantwoordelijke voor retail en informatica." Hij werkte er vijf jaar lang mee aan de nieuwe dynamiek van de bank. "Als je de interne verandering te sterk wil stimuleren, raak je soms buiten adem en word je contraproductief," merkt hij op. In 1992 lanceerde hij zich in de import en distributie van textiel. Twee jaar later bood de consultingfirma Arthur D. Little hem een plaats in het team aan. Eerst aanvaardde hij een halftijdse functie, tot hij anderhalf jaar geleden de leiding kreeg van het kantoor in Brussel."De consultants zullen zich net als hun klanten consolideren," is zijn analyse. "Er zullen enkele giganten ontstaan, terwijl andere firma's zich op niches zullen richten. Bovendien zal de werking van de consultants steeds nauwer gebonden zijn aan die van hun klanten, ofwel door formules als de success fees, ofwel door het delen van de risico's." Over de richting die Arthur D. Little zal inslaan, zwijgt hij discreet...