De prijs van één vierkante meter vastgoed aan de Belgische kust lijkt dezer dagen op recht evenredige wijze te stijgen met de hoogte van het kwik. Huren of kopen met zicht op zee is 'in', zoveel is zeker. Dat was voor Trends het ideale alibi om twee van zijn strandjutters, Hans Brockmans en Karel Cambien, naar de Noordzeedijk te zenden en er een van de meest succesvolle vastgoedportefeuilles in dit land tegen het zonlicht te houden: de Compagnie Het Zoute (zie blz. 38).
...

De prijs van één vierkante meter vastgoed aan de Belgische kust lijkt dezer dagen op recht evenredige wijze te stijgen met de hoogte van het kwik. Huren of kopen met zicht op zee is 'in', zoveel is zeker. Dat was voor Trends het ideale alibi om twee van zijn strandjutters, Hans Brockmans en Karel Cambien, naar de Noordzeedijk te zenden en er een van de meest succesvolle vastgoedportefeuilles in dit land tegen het zonlicht te houden: de Compagnie Het Zoute (zie blz. 38). Wat meteen opvalt bij deze lokale maatschappij, die al 95 jaar de scepter zwaait in en rond Knokke, is haar strategie, die al die tijd ongewijzigd is gebleven. In een eerste fase besliste de Compagnie in de jaren zeventig slechts 10 tot 15 % van het Zoute vol te bouwen, terwijl ze toen bij gebrek aan ruimtelijke ordening tot meer in staat was. Op schaarste kapitaliseren, heet dat. In een tweede fase werd het exclusieve karakter van de omgeving opgekrikt, bijvoorbeeld door een sportieve kern - een zwembad, golf- of tennisterrein - aan te leggen, mét oog voor het lokale groen, waarrond villa's werden verkaveld. En in een derde fase werd op tijd gespeeld. Tijd, exclusiviteit en schaarste. Die formule heeft de familie Lippens, die nog altijd een sleutelrol speelt in de Compagnie Het Zoute, geen windeieren gelegd. Twintig jaar geleden werd voor één aandeel van de Knokse vastgoedmaatschappij 82 euro neergeteld. Vandaag schat Maurice Lippens, topman van Fortis en voorzitter van de Compagnie, de waarde op 2231 euro. Niet mis, al zal die prijs wel heel conservatief zijn ingeschat (de totale waarde van Compagnie du Zoute komt daarmee op 67 miljoen euro). "Geduld is de kracht van het establishment," merkt Compagnie-directeur Philippe Muylle treffend op. Anders gezegd: voor wie geen stuiver bezit in dit Belgische koninkrijkje, kost tijd geld. En wie wel een fortuin bezit, ziet dat zijn tijd geld oplevert. Het is een van de onmiskenbare voorrechten die de adellijke aandeelhouders van deze Compagnie genieten. Maar gelukkig bestaan er op deze economische wetmatigheid ook uitzonderingen. Zo wist Maurice Lippens in februari 2002 - samen met zijn kompaan Steve Davignon - diverse leden van het Belgische establishment en de haute finance te overtuigen om 151 miljoen euro te lenen aan SN Brussels Airlines, de opvolger van Sabena. Vandaag blijkt deze inbreng allerminst een bedrijfseconomisch gezonde investering te zijn geweest (zie blz. 48). Het ziet ernaar uit dat de investeerders over dit geld een kruis kunnen maken, tenzij SN Brussels Airlines toch nog met winst zou worden verkocht. De klok tikt. Tijd kost hier, met andere woorden, nog altijd geld. Voor het vaderland moet al eens een opoffering gedaan worden. Wie een fortuin bezit, ziet dat zijn tijd geld oplevert. Het is een van de onmiskenbare voorrechten die de adellijke aandeelhouders van de Compagnie Het Zoute genieten.