De fiscus werkt traag en krijgt dus meer tijd cadeau. De fiscus krijgt van de overheid meer tijd om een belastingplichtige te taxeren als er gegevens vanuit het buitenland mee gemoeid zijn. Hij had tot nog toe een jaar, vanaf de datum van ontvangst van de gegevens, om een bijkomende aanslag te versturen. De overheid verdubbelt die duur naar twee jaar. Waarom? Ze geeft de trage werking van haar eigen diensten op! En dat is niet alles: om de basisrechten van de belastingplichtige helemaal met de voeten te treden, geldt de nieuwe regeling voor alle buitenlandse inlichtingen die de fiscus na 1 augustus 2005 kreeg.
...

De fiscus werkt traag en krijgt dus meer tijd cadeau. De fiscus krijgt van de overheid meer tijd om een belastingplichtige te taxeren als er gegevens vanuit het buitenland mee gemoeid zijn. Hij had tot nog toe een jaar, vanaf de datum van ontvangst van de gegevens, om een bijkomende aanslag te versturen. De overheid verdubbelt die duur naar twee jaar. Waarom? Ze geeft de trage werking van haar eigen diensten op! En dat is niet alles: om de basisrechten van de belastingplichtige helemaal met de voeten te treden, geldt de nieuwe regeling voor alle buitenlandse inlichtingen die de fiscus na 1 augustus 2005 kreeg. Die retroactieve werking laat vermoeden dat de wet is geschreven voor specifiek hangende dossiers. Kortom, een gedrocht van een maatregel, die wel aangeeft dat de fiscus de taxatie zal opvoeren op grond van uitwisseling van inlichtingen met andere staten. De fiscus roept na 14 jaar urgentie in. Tevergeefs. De fiscus kan bewarend beslag leggen op goederen van een belastingplichtige als hij meent anders geld aan zijn neus te zien voorbijgaan. Hij kan dat zelfs doen als de belastingschuld op zich wordt betwist. Voorwaarde is wel dat er een ernstige dreiging bestaat dat hij de schuldvordering niet zal kunnen innen. Een bewarend beslag kan immers storend zijn voor de bedrijfsvoering en de kredietwaardigheid van een onderneming. Het hof van beroep in Brussel kreeg op 31 januari een geval van bewarend beslag voorgelegd in een fiscaal geschil dat al 14 jaar aansleept. Moeilijk om in dit geval te spreken van urgentie. Het hof beval de opheffing van het beslag. Meer in plaats van minder onroerende voorheffing. Bezint eer ge begint. Veel Belgen proberen een zo groot mogelijke gedeelte van hun woning in hun kosten in te brengen. Het is een nationale favoriete sport; een soort tweede natuur. Maar, zoals altijd, zijn er voor- en nadelen aan de sportdiscipline verbonden. Een landgenoot had zijn woning uitgebreid met een veranda en wou prompt het percentage van het pand dat hij voor zijn beroep gebruikt, optrekken van 25 % naar 50 %. Kwestie van meer kosten in aftrek te kunnen brengen. Hij had dat beter niet gedaan, want de administratie van het kadaster kwam een kijkje nemen en verhoogde het kadastraal inkomen van de woning omdat die voortaan een veranda heeft. De controleurs stelden bovendien vast dat er geen reden was om het deel van de woning dat voor beroepsdoeleinden dient, te verhogen. Trouwens, alleen het feit dat de bureaus een dominante functie in de woning zouden krijgen, doet het kadastraal inkomen stijgen. Onze landgenoot betaalt voortaan meer onroerende voorheffing, in plaats van meer kosten in aftrek te kunnen brengen. Aanslag geheime commissielonen. Merkwaardig. Een Naamse rechter in eerste aanleg heeft op 7 februari de aanslag geheime commissielonen - wettelijk 300 % - op eigen houtje naar 50 % herleid. Hij vond dat de 300 % niet in verhouding stond met de begane inbreuk: het aangeven van 5553,43 euro reiskosten als beroepskosten. Een sympathiek standpunt, maar het is bijzonder twijfelachtig of de rechterlijke uitspraak overeenstemt met de wet. Ons wetboek inkomstenbelastingen kent geen aanslagvoet van 50 %. Wellicht verwart de rechter aanslagvoeten met belastingverhogingen. Bankgeheim bij leasingmaatschappijen. De fiscus heeft de gewoonte om aan leasingmaatschappijen te vragen wie de koopoptie van leasingwagens heeft gelicht. Dikwijls is dat de leider van het bedrijf dat de wagen least. De lage koopprijs speelt daarbij een grote rol. Omdat die prijs onder de marktwaarde ligt, probeert de fiscus het verschil te belasten als een voordeel van alle aard. Maar hij zal de gegevens niet meer bij de leasingmaatschappij kunnen opvragen. Het hof van Cassatie besliste op 16 maart dat die maatschappijen als financiële instellingen moeten worden beschouwd en daar kan de fiscus geen informatie over klanten opvragen. Allicht wendt hij zich vanaf nu tot de Dienst Inschrijvingen Voertuigen. Didier Van Laere is advocaat gespecialiseerd in fiscaal en vennootschapsrecht. De rubriek Fiscuriosa verschijnt elke eerste donderdag van de maand.WWW.TRENDS.BE Fiscaal weetje van de week.