Mozart in de Muntschouwburg: bij die combinatie haal je onwillekeurig herinneringen op aan de buitengewone producties die het regisseurspaar Karl-Ernst en Ursel Herrmann de voorbije tien, vijftien jaar heeft afgeleverd. Die referentie hangt dan ook - ietwat onrechtvaardig - boven het hoofd van wie in de Brusselse muziektempel een Mozart-opera ensceneert. Zo ook voor de Duitsers Christof Loy (regie) en Herbert Murauer (decor en kostuums) die er ' ...

Mozart in de Muntschouwburg: bij die combinatie haal je onwillekeurig herinneringen op aan de buitengewone producties die het regisseurspaar Karl-Ernst en Ursel Herrmann de voorbije tien, vijftien jaar heeft afgeleverd. Die referentie hangt dan ook - ietwat onrechtvaardig - boven het hoofd van wie in de Brusselse muziektempel een Mozart-opera ensceneert. Zo ook voor de Duitsers Christof Loy (regie) en Herbert Murauer (decor en kostuums) die er ' Le Nozze di Figaro' op de planken zetten: hun voorstelling evenaart niet de fantasie en smaak die 'de Herrmanns' in Mozart (en andere componisten) wisten te leggen. Ze heeft ook niet dat sprankelende dat Guy Joosten enkele seizoenen geleden bij de Vlaamse Opera in zijn Figaro-enscenering wist te leggen. Maar toch: we hebben van de nieuwe Munt-productie wél genoten. Wat we zagen en hoorden was meer dan degelijk vakwerk. Op wat stroefheid in de stem van Lucio Gallo (als Figaro) na, viel er op de vocale prestaties weinig of niets af te dingen. Vooral Peter Mattei als graaf Almaviva en Leontina Vudova als Susanna schitterden. En Katarina Karneus (Cherubino) gaf een zuivere vertolking weg van 'Voi che sapete', dé hit uit deze opera. Enige - kleinere - minpunt was dat de coördinatie tussen orkest en (koor)zang een paar keer verloren ging, wat echter telkens soepel 'hersteld' werd. Dirigent Antonio Pappano ontlokte aan het orkest van de Munt trouwens weer een puike vertolking.Muzikaal was het allemaal dus meer dan OK. Dat er desondanks geen echte 'magie' uit de voorstelling sprak, moet op rekening van de stroeve personenregie en het weinig inspirerende decor te schrijven zijn. Je voelde in het bewegen van de personages een soort onwennigheid, een gebrek aan 'naturel'; alleen Susanna - door de innemende vertolking van Leontina Vudova - en enkele kleinere bijrollen kwamen spontaner en overtuigender over. Maar nogmaals: deze 'Nozze di Figaro' blijft toch een aanrader, omdat de muziek van Mozart voortreffelijk gediend wordt.Voor echt wervelend spektakel op de scène moet u dan in december maar eens terugkomen, wanneer Rossini's 'Il Turco in Italia' wordt hernomen in de regie van Karl-Ernst en Ursel Herrmann. De voorverkoop daarvan start op 7 november. (R.P.)Van 'Le Nozze di Figaro' zijn er nog voorstellingen op 23, 25, 27, 29 en 31 oktober, die echter in principe uitverkocht zijn. Net vóór elke voorstelling kan u het aan de kassa altijd nog proberen. Tel. (02)229.12.11.